ΛΥΚΟΜΙΔΗΣ

Φιλοσοφία, μυσταγωγία και επιστήμη

ΠΕΡΙ ΙΔΕΩΝ ΚΑΤΑ ΠΛΑΤΩΝΑ

Posted by lykofron στο 13/05/2009

Επειδή, τόσο η δημιουργία όσο και η εξέλιξη των ιδεών, συνδέεται άρρητα με την Φύση, για να γίνει κατανοητό αυτό το θέμα πρέπει να δούμε προηγουμένως τι είναι Φύση, κατά την μυσταγωγική φιλοσοφία.

Φύση είναι το σύνολο της ενεργούσης ουσίας των κόσμων με όλες τις εκδηλώσεις λειτουργιών και νόμων της. Η θεία Φύση είναι το μέγα Παν μέσα στο οποίο και εκ των δυνάμεων της οποίας τα πάντα γίνονται. Πέραν της Φύσεως δεν δύναται να υπάρχει τίποτε ούτε και να συλληφθεί έννοια του υπάρχοντος. 

Η Φύση έχει δύο όψεις: την εξωτερική και την εσωτερική. Η εξωτερική όψη αυτής νοείται αντικειμενικά δια του συνδέοντος αυτή που είναι η εσωτερική της όψη και αποτελείται από ουσία που γίνεται φανερή στις ανθρώπινες αισθήσεις. Η εσωτερική όψη της Φύσεως νοείται μόνο με την αναγωγή της σκέψης η οποία ορμάται από την αντικειμενική εμφάνιση των πραγμάτων στην αίσθηση και επιβοηθείται από την ψυχική αίσθηση η οποία επηρεάζεται άμεσα από ανώτερα του ανθρώπου νοητικά όντα. 

Το όλον της Φύσεως εμφανίζει δύο μεγάλες και διακεκριμένες μεταξύ τους κατηγορίες: την νοητική πνευματική Φύση και την μη νοητική. Η νοητική πνευματική Φύση γίνεται από την μη νοητική Φύση μετά από εκδήλωση νόμων οι οποίοι υπήρχαν σ’ αυτήν σε δυναμική κατάσταση. Η από “εν δυνάμει Είναι” σε “εν ενεργεία Είναι” εκδήλωση νόμων αποτελεί την εμφάνιση της Νοητικής πνευματικής Φύσεως που είναι και ο σκοπός της φύσης. Συνεπώς σκοπός της απανταχού Φύσεως είναι η εμφάνιση από την ουσία της συνειδητών νοητικών υπάρξεων (δηλ. ψυχικών ατομικοτήτων). Σκοπός των συνειδητών νοητικών υπάρξεων είναι η ατέρμονη εκδήλωση νέων ενεργητικών Νόμων και ιδιοτήτων καθώς και η απελευθέρωσή τους από τους κατώτερης ενέργειας κόσμους και η είσοδός τους σε Κόσμους θειότερης ενέργειας οι ποίοι εξασφαλίζουν την ελεύθερή τους ενέργεια και ανέλιξη των δυνάμεών τους. 

Τι είναι ιδέες και πως δημιουργούνται. 

Οπως οι Νόμοι της Φύσεως είναι δυναμικές εκδηλώσεις των ουσιών της μη νοητικής φύσεως έτσι και οι ιδέες είναι δυνάμεις της ψυχής και Νόμοι της νοητικής πνευματικής φύσης. Οπως εκ των λειτουργούντων νόμων της μη νοητικής φύσεως εξαρτάται η προαγωγή και η εξέλιξη των ουσιών της μη νοητικής φύσεως έτσι και εκ των Ιδεών (δηλαδή εκ του ιδεολογικού Είναι της ψυχής) εξαρτάται η προαγωγή και εξέλιξη της ψυχής. 

Το πνεύμα προ της διαμόρφωσης των κόσμων υπήρχε σε δυναμική μόνον κατάσταση στην αΐδια ουσία από την οποία έγιναν οι κόσμοι δηλαδή δεν είχε καμιά από τις ιδιότητες με τις οποίες το γνωρίζουμε. 

Το πνεύμα προ του σχηματισμού των οργανισμών δια των οποίων εμφανίζεται στον Φυσικό κόσμο δεν είχε ούτε νοητικό ούτε συναισθηματικό Είναι, δεδομένου ότι αυτά τα απέκτησε με τις μορφές με τις οποίες συλλειτούργησε και ήλθε σ΄ επαφή με τα καθόλου γεγονότα της Φύσης. Δεν ήταν δυνατόν το πνεύμα χωρίς όργανα και αισθησιακό σύστημα να αποκτήσει Ιδεολογικό Είναι γιατί αυτό γίνεται από τις σχηματισμένες Ιδέες και ο σχηματισμός των Ιδεών δεν δύναται να γίνει χωρίς αισθησιακά όργανα. Συνεπώς το Ιδεολογικό και Συναισθηματικό Είναι γίνονται μόνον με τα όργανα των αισθήσεων. 

Οι αισθήσεις είναι δυνάμεις του πνεύματος οι οποίες βρίσκονται σε δυναμική κατάσταση και ενεργοποιούνται όταν το πνεύμα λειτουργεί σε συνδυασμό με συγκροτημένα όργανα όπως είναι το σύνολο του οργανισμού των όντων ανεξάρτητα από τον βαθμό εξέλιξης του οργανισμού στην οντολογική κλίμακα. 

Από τα ανωτέρω συνάγεται ότι οι Ιδέες δεν προϋπήρξαν των πραγμάτων της Φύσεως γιατί δεν είναι δυνατόν να γίνει και παραμείνει Ιδέα που να μην αναφέρεται σε πράγμα της Φύσης ή σε σχέσεις αυτού προς άλλα πράγματα. 

Το θέμα της προΰπαρξης των ιδεών κατά Πλάτωνα 

Σχετικά με το θέμα της προΰπαρξης των Ιδεών ο Πλάτων, ο οποίος παρερμηνεύθηκε σ’ αυτό το θέμα, λέγει ότι “προϋπήρξαν των πραγμάτων της φύσεως οι ΤΥΠΟΙ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ“. 

Τύποι των Ιδεών είναι το δυνάμει Είναι των Ιδεών δηλαδή οι ιδέες σε δυναμική κατάσταση και όχι αυτές καθ’ αυτές οι Ιδέες. Συνεπώς το “μη εν ενεργεία Είναι” (δηλαδή το δυνάμει Είναι) δεν δύναται να χαρακτηρισθεί ως νοητικό και συναισθηματικό Ον αφού η νόηση και το συναίσθημα γίνονται δια των οργάνων όπως αναφέρθηκε παραπάνω (που σημαίνει ότι πρέπει να υπάρχει οργανισμός). Εξ αυτών συνάγεται ότι σκοπός των οργανισμών είναι όπως το “δυνάμει πνεύμα” γίνει “εν ενεργεία πνεύμα” δηλαδή να γίνει νοητικό και συναισθηματικό Ον. 

Τι είναι ψυχή και τι Συνείδηση 

ΨΥΧΗ είναι η φυσική εκείνη εμφάνιση η οποία έχει αφ’ εαυτής την δύναμη της νόησης, είναι το πραγματικό ον το οποίο έχει δική του έννοια περί της ύπαρξής του, είναι τέλος η Συνείδηση αφού Ψυχή και Συνείδηση είναι το ίδιο πράγμα. Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι εκείνο που ελέγχει τις σκέψεις και τις πράξεις μας όταν αυτές δημιουργούν για μας τους ίδιους ή για τους άλλους θλίψεις, πίκρες, δοκιμασίες κλπ δεν είναι η Συνείδηση αλλά αυτό που γίνεται μέσα στην Συνείδηση, από τη λειτουργία της Συνείδησης και σύμφωνα με το ποσό των ιδεών που υπάρχουν στην Συνείδηση δηλ. στην ουσία της ψυχής. 

Η ουσία της ψυχής δεν είναι άσχετη με τις ουσίες της φύσεως. Έγινε από τις ουσίες της φύσεως και λειτουργεί στον κόσμο των ουσιών της Φύσης. Γι’ αυτό οι δυνάμεις της Ψυχής, που τις διακρίνουμε με την έννοια των Ιδεών, έχουν άμεση σχέση προς τις ουσίες της Φύσης. Αν διαχωρίσουμε την ουσία της Ψυχής από τις κοσμικές ουσίες τότε γίνεται ακατανόητη και η φύση της ψυχής και ο σκοπός τον οποίο πληροί [η ψυχή] με την δημιουργία των Ιδεών. Αν πάλι αποξενώσουμε τις Ιδέες της Ψυχής από την καθόλου λειτουργία της Φύσης και από την αναφορά τους προς τις λειτουργίες αυτές τότε γίνεται ακατανόητη η έννοια των Ιδεών γιατί δεν θα είχαν αντικειμενικό σκοπό αφού ο αντικειμενικός τους σκοπός θα ήταν έξω από την ουσία της Φύσης και τις λειτουργίες της. Στην όμως περίπτωση αυτή θα έπρεπε ο άνθρωπος να μην έχει την τάση να επεκτείνει τις Ιδέες του αλλά να τις αποφεύγει και να απομονώνεται η διανόησή του παρατηρούσα πάντοτε προς το εσωτερικό της δηλαδή προς την ψυχή από την οποία εκπορεύθηκε η διανόηση. 

Η ψυχή ερχόμενη στο Είναι της από τις ουσίες της Φύσεως αποτελεί την εμφανίσει του νοητικού Σταθμού της Φύσης. Τον σταθμό αυτόν τον διαδέχονται άπειροι σταθμοί. τους σταθμούς αυτούς τους διακρίνουμε: α) στην επέκταση της δημιουργίας των Ιδεών που είναι τα χαρακτηριστικά ιδιώματα της ψυχής και β) στον άπειρο και ατελεύτητο πολλαπλασιασμό τους. Στο σημείο αυτό πρέπει να τονισθεί και πάλι ότι οι ιδέες αποτελούν το περιεχόμενο της συνείδησης και είναι αυτές που ελέγχουν τις πράξεις μας όταν αυτές αναφέρονται σε γεγονότα μη φυσικά και σε πράξεις που αναιρούν τον [πραγματικά] πληρούμενο από την ψυχή σκοπό. Η ψυχή χωρίς το ιδεολογικό αυτής Είναι [περιεχόμενο] δεν μπορεί να κατανοήσει τον περιβάλλοντα αυτήν κόσμο ούτε μπορεί να προαχθεί και εξελιχθεί. Επίσης το ιδεολογικό Είναι της Ψυχής ουδέποτε χάνεται αφού ότι γίνεται στην φύση δεν μπορεί να χάσει το Είναι του και οι δημιουργούμενες νέες ιδέες έχουν ως βάσεις τους τις προγενέστερες ιδέες. Οι βάσεις αυτές των ιδεών ουδέποτε ανατρέπονται γιατί σε ενάντια περίπτωση θα ανατρεπότανε το όλο. Η ψυχή μας είναι συνέχεια των γεγονότων της ουσίας της ψυχής, τον ρου της οποίας στον άπειρο χρόνο τίποτε δεν μπορεί να ανακόψει. 

Εξ αντικειμένου και υποκειμενικές ιδέες 

Εκτός από τις ιδέες της ψυχής έχουμε και τις ιδέες που σχηματίζονται στην διάνοιά μας. Οι σχηματιζόμενες στην διάνοια ιδέες μπορούν να χωρισθούν σε δύο κατηγορίες: στις εξ αντικειμένου ιδέες και στις υποκειμενικές ιδέες. 

Οι εξ αντικειμένου ιδέες είναι πρωτογενείς ενώ οι υποκειμενικές ιδέες είναι δευτερογενείς ιδέες. Για να σχηματισθεί εξ αντικειμένου ιδέα πρέπει αυτή να αναφέρεται στον σχήμα του αντικειμένου ή στην μορφή του. Το σχήμα και η μορφή προσδιορίζεται και διακρίνεται από τον αριθμό των γραμμών. Η μορφή έχει ως επιπλέον δυνατότητα το ότι μπορεί να αποτελείται από πολλά σχήματα. Κάθε σχήμα μπορεί να έχει περισσότερες γωνίες ενώ μια γωνία ορισμένες γραμμές. Οι σχέσεις αυτές μας οδηγούν στο να κατανοήσουμε ότι κάθε εξ αντικειμένου ιδέα διαφέρει από τις άλλες. Αυτό δείχνει ότι κάθε ιδέα είναι ειδικός αριθμός. Οι ιδέες ως αριθμοί ακολουθούν την αύξηση της κλίμακας των αριθμών και αυτό αποτελεί καταφανή απόδειξη ότι οι ιδέες επεκτείνονται απείρως (χωρίς τέρμα) όπως οι αριθμοί επεκτείνονται χωρίς τέρμα. 

Οι υποκειμενικές ιδέες προκύπτουν από τις εξ αντικειμένου ιδέες και επεκτείνονται και αυτές απείρως εφ’ όσον βασίζονται επί στερεών αντικειμενικών ιδεών. Αν δεν βασίζονται επί στερεών εξ αντικειμένου ιδεών τότε είναι ψευδείς και υπόκεινται σε φθορά. 

Πως το πνεύμα αποκτά το ιδεολογικό του περιεχόμενο 

Η διάνοια, ως γνωστό, είναι το μέσο διάγνωσης της αλήθειας των πραγμάτων και των λειτουργιών της φύσεως. O σχηματισμός των ιδεών στη διάνοια γίνεται δια των οργάνων του σώματος δια των οποίων λαμβάνουμε γνώση των τελουμένων στην Φύση. Το αισθησιακό όμως σύστημα του οργανισμού δια του οποίου γίνονται οι ιδέες μας είναι δεκτικό αλλοίωσης και μεταβολής και συνεπώς είναι δυνατόν να σχηματίζονται στην διάνοιά μας ιδέες εκ πλάνη. Οι από πλάνη σχηματιζόμενες ιδέες στην διάνοιά μας προορίζονται να εξαφανισθούν με την μετατροπή τους σε πραγματικές και αληθείς ιδέες που να σχετίζονται με την αληθή έννοια των καθόλου νόμων των ουσιών της φύσεως 

Ψυχή και ιδέες κατά Rudolf Haase και Σπύρο Νάγο 

Ο Πλάτων στον ΤΙΜΑΙΟ σχετικά με την δημιουργία της ψυχής αναφέρει ότι ο Θεός δημιούργησε την ψυχή εκ “της αμερίστου και αεί κατά ταύτα εχούσης ουσίας και της αυ περί τα σώματα γινομένης μεριστής τρίτον εξ αμφοίν εν μέσω συνεκεράσατο ουσίας είδος …” δηλαδή εκ του συγκερασμού της αμερίστου [συνεχούς) ουσίας και εκ της απαρτιζούσης τα σώματα μεριστής (ατομικής) ουσίας δημιούργησε το τρίτο είδος ουσίας που είναι η ψυχή. Στη συνέχεια ο Πλάτων αναφέρει ότι “την τρίτη αυτήν ουσία ο Θεός την ανέμειξε με τις άλλες δυο και κατόπιν πήρε: πρώτα από το όλο μείγμα ένα μέρος, δεύτερον πήρε από την πρώτη ουσία διπλάσια ποσότητα, τρίτον ποσότητα ένα και ήμισυ της δευτέρας και τριπλάσια της πρώτης, τέταρτον πήρε ποσότητα διπλάσια της δευτέρας, ….” και συνεχίζει με ένα πολύπλοκο σύστημα αναλογιών που δεν είναι καθόλου εύκολο να το παρακολουθήσει κανείς. 

 Ο Rudolf Haase στην μελέτη του “ΠΥΘΑΓΟΡΕΙΟΣ ΑΡΜΟΝΙΚΗ ΣΥΜΒΟΛΙΚΗ” αναφέρει τα εξής για το εν λόγω εδάφιο του Πλάτωνα. “εκ του κειμένου αυτού έστω και κατόπιν επανειλημμένης αναγνώσεως τίποτε το σαφές δεν είναι δυνατόν να συναχθεί. Για να γίνει στην πράξη κατανοητό χρειάζεται λεπτολόγος ερμηνεία βήμα προς βήμα. Αν αρχίσουμε από την πρώτη φράση και το αναφερόμενο ως “ένα μέρος” το γράψουμε με το ψηφίο 1 κ.ο.κ. τότε θα προκύψει η αριθμητική σειρά 1, 2, 3, 4, 8, 9, 27. Ακολούθως ο Rudolf Haase με την ίδια συλλογιστική με υπομονή αλλά και ακρίβεια αναλύει όλες τις αναφερόμενες στο κείμενο του Πλάτωνα αναλογίες και καταλήγει σε οκτώ αριθμούς οι οποίοι μεταξύ τους έχουν τις ίδιες ακριβώς αποστάσεις που έχουν οι Νότες της οκτατονικής κλίμακας που είναι οι εξής 

ντο, ρε, μι, φα, σολ, λα, σι, ντο 

Ο Σπύρος Νάγος αναφέρει ότι οι θεμελιωτικοί Νόμοι της Φύσεως συνιστούν μια αλληλουχία μεταξύ τους και συγκροτούν την ιερή δεκάδα η οποία κατά τον Θείο Πυθαγόρα είναι ιερά γιατί σ’ αυτήν συγκεντρούνται τα δημιουργικά αίτια και οι θεμελιωτικοί τους νόμοι. Οι νόμοι αυτοί είναι οι εξής οκτώ: Μονάς δύο ή Δυάς που έχει ενεργητικούς παράγοντες τους νόμους της ΚΙΝΗΣΕΩΣ και της ΖΩΗΣ. Μονάς τρία ή Μονάς ή νόμος της ενεργείας. Μονάς τέσσερα ή νόμος της μορφής. Μονάς πέντε ή νόμος της επιμειξίας. Μονάς έξη ή νόμος της εξελίξεως. Μονάς επτά ή νόμος της αλληλεπιδράσεως. Μονάς οκτώ ή νόμος της ελευθερίας. Μονάς εννέα ή νόμος της αρμονίας. Συνεπώς οι νόμοι της Ιερής δεκάδας είναι οκτώ, όσες και οι νότες της τονικής κλίμακας. Επίσης ο Σπύρος Νάγος αναφέρει ότι στο κέντρο της ψυχής παραμένουν μόνον οι αληθείς ιδέες δηλαδή αυτές που είναι εναρμονισμένες με τους νόμους της φύσεως γιατί οι ιδέες είναι δυνάμεις της ψυχής και Νόμοι της νοητικής πνευματικής φύσης. Η ψυχική ατομικότητα για να αποθεωθεί πρέπει να εκδηλώσει διαδοχικά αυτό που συνιστούν οι νόμοι της ιερής δεκάδας στο πνευματικό επίπεδο. 

Ο συγκερασμός των απόψεων αφενός μεν του Haase που ερμηνεύει το κείμενο του Πλάτωνα και αφετέρου του Νάγου που αναφέρεται στο θέμα των ιδεών και της εξέλιξης της ψυχής δημιουργεί τις εξής σκέψεις: Αν αντιστοιχίσουμε τις οκτώ νότες της τονικής κλίμακας με τους οκτώ νόμους της ιερής δεκάδας, μπορούμε να θεωρήσουμε ότι η ψυχή έχει εντός της σε δυναμική κατάσταση τους οκτώ νόμους της ιερής δεκάδας σαν οκτώ χορδές τονισμένες στην τονική κλίμακα. Επίσης αν θεωρήσουμε τις αληθείς ιδέες ότι αντιστοιχούν με τους οκτώ νόμους της τονικής κλίμακας τότε η λειτουργία και εξέλιξη της ψυχής γίνεται ως εξής: Η ψυχή δέχεται μεν όλες τις ιδέες που έρχονται από την διάνοια αλλά κρατάει μόνον τις αληθείς (αυτές που αντιστοιχούν στους νόμους της ιερής δεκάδας). Αυτές οι αληθείς ιδέες προκαλούν την εκδήλωση του αντίστοιχου νόμου στο κέντρο της ψυχής (σαν την διέγερση της «χορδής» από την ιδιοσυχνότητά της), ο οποίος (νόμος) ενώ μέχρι τώρα ήταν σε δυναμική κατάσταση τώρα γίνεται ενεργός. Με βάση τα προλεχθέντα εξηγείται η λειτουργία των τύψεων της συνειδήσεως, όπου για τον ίδιο λόγο άλλοι αισθάνονται χαρά και άλλοι λύπη π.χ. αν κάποιος διαπράξει φόνο σε εκτέλεση βεντέτας θα αισθάνεται χαρά για το «επίτευγμά» του ενώ άλλος θα αισθάνεται τύψεις συνειδήσεως. 

Ο σχηματισμός των ιδεών στον μύστη και στον αμύητο 

Ο μύστης για δημιουργήσει αληθείς ιδέες πρέπει να βελτιώσει την ψυχή του κατάσταση και να απαλλαγεί από τα πάθη εκείνα που του δημιούργησε η μη φυσική του ζωή και το σκοτεινό περιβάλλων στο οποίο ζει. Οι μεμυημένοι στις αλήθειες της φύσης οφείλουν να γνωρίζουν οτι κανένας δεν κατώρθωσε να υπερβεί τα όρια που χωρίζουν την αγνή πνευματική φύση από την ανθρώπινη χωρίς να αποκαθαρθεί από τα πάθη του. 

Ο αποκαθαρμός της φύσης του μεμυημένου από τα πάθη της ανθρώπινης φύσης θα αφήσει την διάνοιά του ελεύθερη και απόλυτη σε βαθμό ώστε να διεισδύσει στις εσωτερικές λειτουργίες του πνεύματος του οπότε αποκτά ομαλές λειτουργίες και σχέσεις μεταξύ του πνεύματός του και της εξωτερικής του διάνοιας (δηλαδή αποκτά την αυτογνωσία) ώστε να έρχονται στην διάνοιά του όλα τα γεγονότα και οι λειτουργούντες νόμοι του πνεύματός του. τότε στην κατάσταση αυτή (δηλαδή της αυτογνωσίας) ο σχηματισμός στην διάνοιά του των ιδεών εκ των αντικειμενικών παραστάσεων βοηθείται από το πνεύμα του σε βαθμό ώστε οι ιδέες αυτές να έχουν διπλό αντικείμενο: α) εκείνο της εξωτερικής όψης που αποτελεί την παράσταση στην αισθησιακή αντίληψη και β) εκείνο της εσωτερικής όψης που αποτελεί την έννοια των Νόμων με τους οποίους γίνεται η λειτουργία του πνεύματος και οι σχέσεις του προς την οργανική του φύση. Με τον τρόπο αυτό θα έχει (το πνεύμα) ως αντικείμενο έρευνας τόσο την εσωτερική όσο και την εξωτερική όψη όλων των φαινομένων κάθε φύσης. 

Ο ουσιαστικά αμύητος που αγνοεί τους νόμους της εσωτερικής όψης της Φύσεως δεν μπορεί να γνωρίζει ούτε τον σκοπό του ούτε τα μέσα εκείνα με τα οποία πληρούται αυτός ο σκοπός. 

Όταν ο άνθρωπος γνωρίσει τους Νόμους του λειτουργούντος πνεύματος και την συνεργασία τους προς τους Νόμους της λειτουργούσης ανθρώπινης φύσης, όταν η διάνοιά του έλθει σε επαφή προς την ουσία της ψυχής του, τότε το πνεύμα του καθίσταται αυτοσυνείδηση και ο άνθρωπος δικαιούται να ισχυρισθεί ότι απέκτησε το “γνώθι σ’ αυτόν” . Ο σχηματισμός των Ιδεών του μύστου είναι διαφορετικός του σχηματισμού των Ιδεών του αμύητου γιατί του μεν μύστου στηρίζεται στις εξωτερικές και εσωτερικές λειτουργίες των φαινομένων ενώ του αμύητου μόνον στις εξωτερικές εκδηλώσεις τους. 

Τι πρέπει να προσέχει ο μύστης ώστε να αναπτύξει αληθείς ιδέες 

Ο μύστης για να βρίσκεται σε αρμονία προς τον χαρακτηρισμό του ως μύστου δεν πρέπει να παραμελεί καμιά των δυο πηγών γνώσης γιατί η παραμέληση της μιάς εξ αυτών καθιστά ανέφικτη την εξακρίβωση της αλήθειας.
Η μονομερής εξέταση της μιάς ή της άλλης πηγής προς απόκτηση της γνώσης των αληθειών της φύσεως και του πνεύματος τον προάγει όχι μόνον στο σχηματισμό πεπλανημένων ιδεών αλλά επιπλέον και στην δημιουργία δι’ αυτών πίστεως η οποία λαμβάνει την έννοια του πάθους. 

 ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΤΑΚΑΣ, φυσικός και πτυχιουχος της νομικής

(Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό ΙΔΕΟΘΕΑΤΡΟ, τεύχος 17, εαρινή ισημερία 2002)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: