ΛΥΚΟΜΙΔΗΣ

Φιλοσοφία, μυσταγωγία και επιστήμη

ΟΙ ΟΥΣΙΕΣ ΤΗΣ ΦΥΣΕΩΣ

Posted by lykofron στο 06/11/2009

1) Η ΥΛΙΚΗ ΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ κατά την επιστήμη.

Η Ατομική ουσία λέγεται και Μεριστή Ουσία γιατί επιμερίζεται σε άπειρο πλήθος ΑΤΟΜΩΝ. Τα ΑΤΟΜΑ της ατομικής ουσίας έχουν κέντρο και περιφέρεια. Το κέντρο τους (που είναι η ισχύς των Ατόμων) είναι ο Νόμος της Κινήσεως και περιφέρειά τους (που είναι το Είναι των ατόμων) είναι ο Νόμος της ζωής. Η ατομικη (ή μεριστη) ουσια αποτελεί την ΥΛΗ του Σύμπαντος. Τα ΑΤΟΜΑ της ατομικής ουσίας νοούνται ως στιγμές δηλαδή ως μαθηματικά σημεία χωρίς διαστάσεις και έχουν κέντρο και περιφέρεια. Κέντρο είναι η δύναμη του ατόμου η οποία έχει την έννοια του Νόμου της Κινήσεως. Περιφέρεια είναι αυτό τούτο το Είναι του ατόμου η οποία έχει την έννοια του Νόμου της Ζωής. Με την εμφάνιση των ατόμων στην Φύση (δηλαδή στην ενεργητική κατάσταση) εκ του Χάους, ο μεν Νόμος της Κινήσεως ουδέποτε καταπαύει τη δράση του με την οποία συνεχώς επεκτείνει τις δυναμικότητες της ατομικής ουσίας, ενώ ο Νόμος της Ζωής είναι εκείνος που τηρεί την ατομικότητα του κάθε ατόμου διακεκριμένη έναντι των άλλων ατόμων. Ο Νόμος της Κινήσεως του ατόμου (που η δράση του είναι αδιάλειπτη) προκαλεί από το Είναι των ατόμων την εκδήλωση του Νόμου της Θερμότητας. Η θερμότητα καθίσταται η φυγόκεντρη([1]) δύναμη του ατόμου, ενώ η κίνηση καθίσταται η κεντρομόλα δύναμή του.

Στο σημείο αυτό πρέπει να διευκρινισθεί ότι τα ΑΤΟΜΑ της ατομική ουσίας είναι πραγματικά άτμητα και δεν ταυτίζονται με τα άτομα που μας είναι γνωστά από την επιστήμη τα οποία δεν είναι άτμητα (διασπώνται). Τα άτομα που μελετάει η επιστήμη αποτελούνται, ως γνωστό, επίσης από κέντρο (που ονομάζεται πυρήνας του ατόμου) και περιφέρεια (που ονομάζεται φλοιός του ατόμου), όπως ακριβώς δέχεται και η μυσταγωγική φιλοσοφία για τα ΑΤΟΜΑ της ατομικής ουσίας. Το κέντρο των ατόμων που εξετάζει η επιστήμη (ο πυρήνας), έχει θετικό ηλεκτρικό φορτίο και αποτελείται από στοιχειώδη σωματίδια τα οποία ονομάζονται ναπολεόνια ενώ η περιφέρειά τους (ο φλοιός) έχει αρνητικό ηλεκτρικό φορτίο και αποτελείται από τα άλλα στοιχειώδη σωματίδια τα οποία περιστρέφονται αδιάλειπτα γύρω από τον πυρήνα και ονομάζονται ηλεκτρόνια. Τα στοιχειώδη σωματίδια που αποτελούν την εσωτερική δομή των ατόμων συγκροτούνται και αυτά από άλλα υποσωματίδια που ονομάζονται κούρκα, τα οποία θεωρούνται σημειακά (δηλαδή δεν έχουν διαστάσεις) όπως σημειακά θεωρούνται και τα ΑΤΟΜΑ που εξετάζει η εσωτερική φιλοσοφία αλλά δεν γνωρίζουμε αν τα κουώρκς ταυτίζονται με τα άτομα της μυσταγωγικής φιλοσοφίας.

2) Ο αιθέρας ή Συνεχής ουσία

Ο αιθέρας ή Μονάδα ή Μονάδα 3([2]) είναι η αΐδιος Συνεχής ή Αμέριστη Ουσία η οποία με το Είναι της αποτελεί τον ουσιαστικό χώρο εντός του οποίου έρχονται για να ενεργήσουν τα Άτομα της ατομικής ουσίας. Η ατομική ουσία για να ενεργήσει έπρεπε να βρίσκεται μέσα σε έναν χώρο, γιατί αλλιώς κάθε επέκταση των δυναμικοτήτων της θα ήταν ακατανόητη. Έτσι βρέθηκε σε χώρο και ο Χώρος αυτός είναι η άλλη αϊδια ουσία η πάντοτε συνεχής προς τον εαυτόν της. Η άλλη ουσία επειδή είναι συνεχής προς τον εαυτόν της μας δίδει την έννοια του χώρου. Συνεπώς δεν είναι δυνατόν να εννοηθεί χώρος εάν δεν είναι συνεχής, γιατί χώρος είναι εκείνο το οποίο περιέχει κάτι τι το μετρητό και το οποίο δίδει την έννοια της διαστάσεως και όχι το περιεχόμενο κάποιου άλλου. Επομένως ο Χώρος, είναι η εύδιος συνεχής ουσία, είναι η Μονάδα 3 ή απλώς Μονάδα (όπως την αποκαλούσαν οι Πυθαγόρειοι).

Η Μονάδα ή Συνεχής Ουσία είναι ο πατέρας των κόσμων, το άρρεν της δημιουργίας και ο ενεργητικός παράγων των κόσμων γιατί με τη δράση του επί της άλλης ουσίας της Ατομικής προκαλεί  την συγκρότηση των μορφών αλλά και την αποσύνθεση αυτών, είναι δηλαδή ο Συνθετικός και Αποσυνθετικός Λόγος των μορφών και συνεπώς είναι ο ατελεύτητα Μεταμορφωτικός Λόγος αυτών. Η Συνεχής Ουσία ορίζεται ως το άπειρο περιέχον εντός του οποίου τα πάντα γίνονται και είναι συνεχής προς εαυτήν κατ’ αντίθεση με την άλλη ουσία την ατομική. Εκ της Μονάδος ή Συνεχούς Ουσίας εκδηλώνεται ο Νόμος της Ενεργείας. Ενέργεια είναι εκείνο που συνθέτει τις μορφές των κόσμων με την συμβολή των ατόμων της μεριστής ουσίας και κατόπιν τις αποσυνθέτει για να τους δώσει έτσι την ικανότητα της αρτιότερης διάπλασής τους με την συνεχή τους μεταμόρφωση, είναι δηλαδή η δραστική λειτουργία της συνεχούς ουσίας ή Μονάδος. Η Ενέργεια είναι νόμος της συνεχούς ουσίας δηλ. του χώρου και δεν πρέπει να συγχέεται με την κίνηση που είναι νόμος της μεριστής (ατομικής) ουσίας. Στην Φυσική ο όρος «ενέργεια» σχετίζεται άμεσα με την κίνηση ή με την θέση ενός σώματος σε σχέση με το σύστημα αναφοράς του και τα άλλα σώματα. Συνεπώς δεν πρέπει να συγχέεται η ενεργητική δράση της Μονάδος με την έννοια της ενέργειας από την Φυσική. Η ουσία αυτή χαρακτηρίζεται ως αΐδιος γιατί α) εκπορεύτηκε εκ του Χάους που σημαίνει ότι δεν έχει αρχή αφού δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αρχή της η στιγμή της εκδηλώσεώς της στη Φύση ούτε στο Χάος υπάρχει αρχή της ουσίας γιατί το Χάος υπήρχε και κανείς δεν το «δημιούργησε» και β) η ατελεύτητη εκδήλωση νέων δυναμικοτήτων εκ της ουσίας αυτής καθιστά αδύνατη την επαναφορά της στο Χάος (γιατί δεν είναι δυνατόν να υπάρξει ουσία στο Χάος με εκδηλωμένες δυνάμεις αφού το παν στο Χάος βρίσκεται σε ανεκδήλωτη κατάσταση) που σημαίνει ότι δεν έχει τέλος.

Εκ του νόμου της ενέργειας της συνεχούς ουσίας προέρχεται η λειτουργία του φωτός, τόσο του υλικού όσο και του πνευματικού. Ο νόμος του φωτός είναι παράγωγο του νόμου της ενέργειας σ’ όλα τα επίπεδα των κόσμων ακόμα και στα πνευματικά. Το φως, ως νόμος της συνεχούς ουσίας, δεν θα εκδηλωνόταν σε συλλειτουργία αν δεν συνεργαζόταν η ουσία αυτή με την ατομική ουσία από την οποία εκπορεύεται ο νόμος της θερμότητας. Όπου υπάρχει συλλειτουργία φωτος της συνεχούς ουσίας εκεί υπάρχει και η λειτουργία του νόμου της θερμότητας και του νόμου της κινήσεως της ατομικής ουσίας. Κανένας από αυτούς τους νόμους (φωτός, θερμότητας, κίνησης) δεν μπορεί να εμφανισθεί χωριστά στις λειτουργίες των πνευματικών φύσεων.

Εκ των ανωτέρω συνάγεται ότι οι όροι Ενέργεια και Χώρος της μυσταγωγικής φιλοσοφίας, δεν αντιστοιχούν με τους όρους «Ενέργεια» και «Χώρος» της επιστήμης. Συγκεκριμένα: Η Ενέργεια, κατά την μυσταγωγική φιλοσοφία, είναι ιδιότητα της Συνεχούς Ουσίας δηλαδή του Χώρου, συνεπώς προσεγγίζει τον όρο «δυναμικό πεδίο» της Φυσικής το οποίο θεωρείται ως η διαφοροποίηση του χώρου η οποία (διαφοροποίηση του χώρου)  προκαλεί επιδράσεις και ενέργειες (δράση) σε υλικά σώματα που βρίσκονται μέσα σ’ αυτό. Ο Χώρος, κατά την επιστήμη, θεωρείται ως κενό και ουδεμία σχέση έχει με την ενέργεια, αλλά συνδυάζεται με τον χρόνο, με αποτέλεσμα η επιστήμη να μιλάει για χωροχρόνο ή χωροχρονικό συνεχές.

Την Συνεχή Ουσία οι Ορφικοί την αποκαλούσαν «αιθέρα» ή «αίεν εν» (το πάντοτε εν) δηλαδή το αμέριστο, ο Ησίοδος (που απηχούσε τις απόψεις των Ελευσινίων μυστηρίων) «έρωτα» για να καταδείξει την γονιμοποιό του ικανότητα, ο Ηράκλειτος και οι Στωικοί «Λόγο» με την έννοια του αιτίου.


[1] Οι όροι “φυγόκεντρος* δύναμη & κεντρομόλος* δύναμη”  (που για λόγους διακρίσεως γράφονται με ένα αστεράκι στο τέλος) δεν έχουν την έννοια που δίδεται στη φυσική αλλά εννοούν την προς τα έσω ή προς τα έξω εκδήλωση των αντίστοιχων νόμων.

[2] Η Μονάδα 3 είναι η δεύτερη μονάδα νοούμενη με την ποιοτική της έννοια. Ιδέ σχετικά στο Θέμα 24 «Πυθαγόρειος Αριθμολογία»

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: