ΛΥΚΟΜΙΔΗΣ

Φιλοσοφία, μυσταγωγία και επιστήμη

ΟΙ ΑΡΚΤΟΙ

Posted by lykofron στο 02/12/2009

 

(Ύμνος από την Αμερικανίδα ποιήτρια Samantha Frye. Αφιερωμένο στις μικρές άρκτους που συμμετείχαν στα Βραυρώνια 2007)

ΟΙ ΑΡΚΤΟΙ

 Μικρά κορίτσια, μορφές της αθωότητας,

με εμπιστοσύνη λαμπερή στα μάτια,

παιδιά που χορεύουν πλάι στην Άρτεμη την  αλαφροπάτητη.

Στολισμένα με πορτοκαλιά,

φλόγες που χορεύουν, δέσμες από ουράνιο φως,

Καμία φλόγα δεν είναι πιο λαμπερή από αυτές τις άσπιλες,

από την αθωότητα την παιδική τους.

Πολύ μακριά ακόμα από της νεαρής παρθένας το ντροπαλό κοκκίνισμα,

τρυφερά μπουμπούκια της βιολέτας.

Γλυκιά αθωότητα, γλυκιά αθωότητα, δώρο στην μάννα τους και στον πατέρα,

Για περηφάνια τους, μια κόρη, την παρουσία της Θεάς υπηρετεί.

Γλυκά κουτάβια, γελαστά, χορεύοντας φέρτε τα δώρα σας,

Μικρές  Ευφροσύνες, πανάκριβες, ολόγλυκες

προς την πανίερη Θεά Άρτεμη πλησιάστε.

Η δύση του καλοκαιριού αργεί ακόμη, κι οι μέρες μεγάλωσαν πολύ,

Κι η Άρτεμις το τόξο της κατέβασε να αναπαυθεί

στις ευτυχισμένες ανάμεσα παρθένες.

Μια ευτυχισμένη απόλαυση η παρέα με αυτές τις θυγατέρες,

τις λατρεμένες απ’ τις μάνες τους και απ τους πατέρες προικισμένες.

Ευλογίες της Αρτέμιδος, ένα παιδί με τη θεία χάρη ευνοημένο,

μεγαλύνει την ευτυχία του γένους των ανθρώπων.

Όχι, ένα τρυφερό μωρό στο λίκνο του,

αδύναμο και αβοήθητο, στης μάνας στηριγμένο την φροντίδα,

Ούτε σεμνή παρθένα που κοκκινίζει από ντροπή ξυπνώντας στα νεαρά αγόρια τον πρώτο πόθο,

Ούτε τρυφερή μητέρα που φροντίζει του σπιτιού την καπνισμένη εστία,

Γλυκά κορίτσια, ξέφρενα παιχνίδια, μάτια λαμπρά, λαμπρά πνεύματα ανέμελα,

που τρέχουν στα λιβάδια κι ανάμεσα στα δέντρα,

σκίζουν τις φολυστες, γδέρνουνε τα γόνατα.

Φλογίτσες που χοροπηδάνε ζαλιστικά χορεύοντας,

έξω από της μάνας την αγκαλιά κι όμως ακόμη

τρυφερά προστατευμένες ώστε να μην τους τύχει κακό.

Μια μεγάλη θηλυκή αρκούδα  προστατεύει τα μικρά κουτάβια

που χορεύουνε στα πόδια της μπροστά.

Πιο αθώα από την αθωότητα, υπηρετούνε καλά

την Θεά μας με την αιώνια νεανική καρδιά.

Το βλέμμα σας δεν έχει κηλίδες να σκεπάζουν την αθωότητα

με  όσα τα μάτια σας έχουν δει.

Τα χέρια σας δεν έχουνε κηλίδες, να λασπώνουν την αθωότητα

με όσα έχουν αγγίξει,

Τα χείλη σας δεν έχουν κηλίδες να ξεσχίζουν την αθωότητα

με όσα  έχουν φιλήσει,

Ιερή αθωότητα το σώμα σας, άβλαβη, ανέγγιχτη,

κι έτσι σας δέχεται κοντά Της,

Πανάγια, πάναγνα μικρά παιδιά είστε τα δώρα που εκείνη δέχεται

και με την τρυφερή της φροντίδα τα σκεπάζει!

Μικρά κορίτσια ελάτε σ’ αυτή την συντροφιά, υψώστε τις φωνούλες σας

Και σμίξετε σε τούτα εδώ της Θεάς τα γιορτινά παιχνίδια,

Ώστε η Σεβαστή η Άρτεμις για πάντα να χαρίζει την ευλογία της

στα κορίτσια, στα αγόρια, σε άντρες και γυναίκες.

Προώθηση από  Odys.lasios@yahoo.gr

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: