ΛΥΚΟΜΙΔΗΣ

Φιλοσοφία, μυσταγωγία και επιστήμη

Πλησίασα την Αχερουσία και ατένισα τα φωτεινά πεδία των Μακάρων

Posted by lykofron στο 07/01/2010

Θα σας μεταδώσω την αφήγηση που μου εμπιστεύτηκε ένας παλιός μου  φίλος.

Ό άνθρωπος αυτός θεωρείται τολμηρός και προσεκτικός ερευνητής. Πάντοτε με ρεαλιστική αντικειμενικότητα μελετά κάθε φαινόμενο και κάθε νέα ιδέα. Τα θέτει στην αυστηρή βάσανο της δυνατής του κρίσεως και του ορθού Λόγου, πριν τα αποδεχτή η και τα ανακοίνωση στους άλλους. Έτσι εκτοπίζει την φαντασίωση, αποδιώχνει την ουτοπία και δεν χάνει ποτέ το αίσθημα της πραγματικότητας.

Ή αφήγηση του μοιάζει σαν παραμύθι. Δύσκολο μου φαίνεται για τον καθένα μας να παραδεχθεί όσα εκείνος είδε και άκουσε και τα πιστεύει σαν πραγματικά. Άλλα, σας ρωτώ, μήπως και στο παραμύθι δεν υποκρύπτονται αλήθειες ικανές να μάς ωθήσουν σε νέες ιδεολογικές κατευθύνσεις ή ακόμα να μάς βοηθήσουν να βρούμε νέους πνευματικούς   προσανατολισμούς;

Εκείνος που ποθεί την πρόοδο και την εξέλιξη του, ακόμα και την μεταμόρφωση του, εκείνος πού προσπαθεί να πλησίαση την τελειότητα, πρέπει να είναι πάντα έτοιμος να τροποποιεί τις σφαλερές η πεπλανημένες δοξασίες του. Να μην είναι μισαλλόδοξος, προληπτικός ή φανατικός. Τίποτε δεν πρέπει ό ειλικρινής  ερευνητής  να απορρίπτει χωρίς ένα εμπιστευτικό διάλογο με το εσωτερικό του Εγώ, που βρίσκεται   στο  Άδυτο  του  Είναι   του.

Πάντοτε με ελεύθερη και αδούλωτη  σκέψη  τα πάντα  να  έρευνα,  τα πάντα να εξετάζει και να τα μελετά χωρίς δισταγμό ή προκατάληψη.

Σάς καλώ λοιπόν κι εγώ σήμερα να μελετήσετε την αφήγηση του σοβαρού φίλου μου, έστω και αν αναφέρεται σε κόσμους υπερβατικούς, πού δεν έχομε, όλοι εμείς οι κοινοί άνθρωποι, την ικανότητα να ελέγξουμε. Άλλοι άνθρωποι προικισμένοι με λεπτότερο αισθησιακό σύστημα, φαίνεται πώς έχουν αυτήν την ικανότητα, όταν περιέρχονται σε κάποια παθητικότητα. Σε αυτήν την κατάσταση συλλαμβάνουν με ενάργεια, με ετοιμότητα, την πραγματικότητα πού βρίσκεται πίσω από το παραπέτασμα του υλικοί κόσμου. Ό πέπλος της Ίσιδος   προ   αυτών   υποχωρεί.

Δύο είναι τα μέσα με τα όποια εδραιώνουμε τις πεποιθήσεις μας. Πρώτον η εξ αντικειμένου γνώσις, που μάς την δίδουν αι αισθήσεις μας, το λογικό μας και αι ψυχικές μας ικανότητες. Δεύτερον αι γνώσεις και η πείρα των άλλων, των οποίων εκτιμούμε την κρίση, την ειλικρίνεια και οι όποιες τους προσδίδουν αδιάβλητο κύρος, και αναμφισβήτητη αυθεντία. Σάς δηλώνω ότι ο αφηγητής μου ανήκει στην τελευταία τούτη κατηγορία.

Έπειτα από αυτόν τον απαραίτητο πρόλογο, αρχίζω την αφήγηση:

 «…Πριν λίγες μέρες αρρώστησα. Οι γιατροί μου έκαμαν αφαίμαξη, που, όπως ήταν επόμενο, μου έφερε εξάντληση και κατόπιν έναν ελαφρό ύπνο. Δεν έχασα όμως εντελώς τις αισθήσεις μου. Αντιλαμβανόμουνα καθαρά την αγωνία των γιατρών πού περίμεναν να φέρουν τις κατάλληλες ενέσεις.

Σ’ αυτή λοιπόν την κατάσταση μεταξύ ύπνου και εγρηγόρσεως, παρουσιάστηκε μπροστά μου μία μεγαλοπρεπής μορφή γέροντα με αρχαία Ελληνική ενδυμασία. Στα μάτια του ήταν ζωγραφισμένες η καλοσύνης και η σοφία. Στο πρόσωπο του, η ευγένεια και μία θεϊκή έκφραση μεγαλείου και επιβλητικότητας. Στο στήθος του κρεμόταν από χρυσή αλυσίδα ένα φανάρι, πού σαν προβολέας έριχνε ένα έντονο φως. Με χαιρέτησε με πολλή οικειότητα και με αυτές τις λέξεις: «Χαίρε, φίλε κα! αδελφέ μου». Το μειδίαμα του ήταν ανέκφραστης στοργικής γλυκύτητας. Έτρεξα να του φιλήσω το χέρι σαν δείγμα σεβασμού. Ό γέροντας θώπευσε το κεφάλι μου λέγοντας: «Ή ειμαρμένη δεν αποφάσισε ακόμα να σου κόψη το νήμα της επίγειας ζωής σου. Θα υποστείς ακόμη δοκιμασίες. Θα υποβληθείς σε άθλους. Θα ξεπληρώσεις το χρέος πού έχεις απέναντι των συνανθρώπων σου μέχρις ότου απόδοσης και τον τελευταίο κοδράντην. Και τότε, όταν σημάνει η ώρα του θανάτου σου, θα έρθεις κοντά μού για να συνέχισης από το πνευματικό πεδίο την δράση σου. Ήρθα όμως τώρα για να επωφεληθώ της καταστάσεως στην όποια βρίσκεσαι και να σε οδηγήσω, για λίγο, σε κόσμους πού η Ιουδαϊκή παράδοση θαυμάσια τους απεικονίζει συμβολικά με την κλίμακα του Ιακώβ. Αυτό το σύμβολο το γνωρίζεις και το κατανοείς.

Η σκάλα του Ιακώβ στηρίζεται στα πρώτα έξη σκαλοπάτια, πού είναι βυθισμένα μέσα στη γη. Τα δε άλλα έξη, βρίσκονται έξω στην επιφάνεια της. Ή κορυφή τους όμως φτάνει στα απώτερα σημεία του ουρανού. Αύτη ή εικόνα μάς παρουσιάζει έντονα την ιεράρχηση των πνευματικών άξιων της γης, όταν αυτές στερηθούν, με τον θάνατο, τον φυσικό τους οργανισμό. Αυτήν την κλιμάκωση των άσαρκων ψυχών, θα σε βοηθήσω να την αντικρίσεις στην πραγματική κατάσταση τους. Ας βιασθούμε όμως; Σου συνιστώ έντονη προσοχή και αταραξία.

Τότε με άρπαξε με τα στιβαρά χέρια του, με έβαλε στους ώμους του και με ιλιγγιώδη ταχύτητα, σχεδόν πετώντας, φτάσαμε στα ερείπια ενός αρχαίου ναού της Δήμητρες, κοντά στον όποιο τοποθετούν οι αρχαιολόγοι την είσοδο της Αχερουσίας. Πριν από την είσοδο της, ένα συμβούλιο από τρεις γέροντας πού έφεραν σκήπτρα, με μεγάλη σοβαρότητα εξέταζε προσεκτικά και έκρινε με την σειρά τους σκιές ανθρώπων από όλες τις φυλές της γης. Ρώτησα τον σεβάσμιο οδηγό μου τί είναι αυτή ή σκηνή πού αντικρίζω. Μου απάντησε: «Είναι οι κριτές του Άδου. Είναι τα σοφότερα και τα δικαιότερα πνεύματα πού έδρεψε η μητέρα μας γη. Αυτοί αξιολογούν και κατατάσσουν στις διάφορες βαθμίδες τις ψυχές που απέβαλαν τον ανθρώπινο τους οργανισμό. Αυτοί καθορίζουν τον χρόνο πού θα διαρκέσει η παραμονή των άσαρκων ψυχών στον Άδη, δηλαδή στην παθητικότητα. Επιβάλλεται όμως σαν ποινή και μεγάλη διάρκεια στον Άδη σε κείνους τους τυράννους πού εγκλημάτησαν κατά της ανθρωπότητας και σ αυτούς πού καταχράστηκαν τα μυστικά τα όποια τους εμπιστεύτηκε ο ουρανός. Αλλά ας προχωρήσουμε.

Τότε με τον προβολέα του ο γέροντας έκαμε μερικά σινιάλα στους κριτές. Εκείνοι του απάντησαν σε μια διάλεκτο πού  δεν  την  καταλάβαινα. Κατόπιν αδείας πλησιάσαμε την είσοδο της Αχερουσίας. Έρριψε τότε τον προβολέα του στα βάθη της γης και αντίκρισα τις άσαρκες ψυχές. Ήσαν σκιές χωρίς ανθρώπινη μορφή. Το χρώμα του; ήταν μαύρο, γκρίζο, διαφόρων τόνων και αποχρώσεων. Επάνω τους ήταν χαραγμένα κάτι σημεία που έμοιαζαν με αριθμούς. Η λάμψη του προβολέα τις ξύπνησε από τον λήθαργο οπού βρισκόντουσαν. Άρχισαν να σαλεύουν. Αναστέναζαν συνεχώς και παρακαλούσαν να τις βοηθήσουμε να βγουν από κει μέσα. Έβγαζαν φωνές αγωνίας, απελπισίας και μεγαλόφωνα δήλωναν μετάνοια για όσα άδικα και κακά είχαν διαπράξει στη γήινη ζωή τους. Η επωδός τους ήταν «φρίκη, φρίκη… έλεος, Θεοί. Βοηθήστε, άνθρωποι, να φύγουμε το γρηγορότερο από την κόλαση αυτή.

Έμεινα εμβρόντητος μπροστά στο απερίγραπτο εκείνο θέαμα του σκότους, της αγωνίας, της απογνώσεως. Δάκρυσα για το κατάντημα των δυστυχών εκείνων υπάρξεων και ρώτησα τον σεβάσμιο μου οδηγό πώς μπορούμε να τους βοηθήσουμε.

Τότε εκείνος μου απάντησε με αυστηρό ύφος: «Επαινετή η αγαθή σου διάθεση. Μόνο η αμάθεια  σου, φίλε θνητέ, δικαιολογεί την άγνοια του αιτίου και του σκοπού της καταστάσεως στην οποία βρίσκονται οι αδελφές μας αυτές ψυχές. Πρόσεξε εις ότι θα σου αποκαλύψω. Όταν έφερε εις το είναι τις ψυχές αυτές ο Θεός Δημιουργός, δεν τις εγκατέλειψε στην τύχη τους. Δεν απουσιάζει ποτέ από τα δημιουργήματα του ό Θεός. Ευρίσκεται μέσα τους. Ό πυρήνας κάθε συνειδητού εγώ σύγκειται από. την ουσία αυτού του ιδίου του Δημιουργού Θεού. Μαζί με αυτήν παρεδρεύει η νομοτέλεια, η οποία είναι ο βασικός νόμος κάθε μομφής και κάθε συνειδήσεως και η οποία από την ατέλεια ωθεί διαρκώς τα πάντα στην τελειότητα. Από το χάος στην αρμονία.   Από το σκοτάδι στο  φώς, δια του μεγάλου νόμου, του κοσμογονικού έρωτος.  Μάθε δε, ότι το Χάος γέννησε τον  έρωτα, ο έρως το  φώς,  το φως την Θεότητα. Αλλά πως θα τα διδαχθεί αυτά κάθε ψυχή; Μόνο με τη γνώση. Η γνώσις όμως του καλού και του κακού, του αληθινού και του ψεύτικου, του ορθού και της πλάνης, αποκτάται με την δοκιμασία και τον πόνο. Αυτές οι σκιές έχουν μικρή ψυχική ηλικία. Είναι υλοβαρείς, είναι δέσμιες των χαοτικών  δυνάμεων. Με τον  τροχό όμως των θανάτων και των γεννήσεων θα εκπαιδευτούν και θα μάθουν να απαλλαγούν από το σκοτάδι που  φέρουν μέσα τους. Οι άλλες  τρεις  κατηγορίες οι πιο κοντά στο φλοιό της   γης είναι οι ψυχές οι οποίες περιφρόνησαν την ζωή. Ποδοπάτησαν τον νόμο και παρέβησαν   τους φυσικούς και ηθικούς νόμους, όταν βρισκόντουσαν στην ανθρώπινη ζωή. Εκεί βρίσκονται   οι αυτόχειρες, οι φονιάδες, οι παραβάτες των εντολών του έρωτος, οι απαρνητές της ζωής. Είναι   εκείνοι που υβρίσανε την Δημιουργία με το κήρυγμα αδιανόητων δογμάτων δήθεν οσιότητας,     περί βασανισμού του σώματος, της  αρνήσεως του εξελικτικού νόμου του έρωτος και της   ηθελημένης στειρότητες για την αναπαραγωγή του είδους. Είναι εκείνοι που όταν ήσαν άνθρωποι αναρριχήθηκαν με δόλο στα ύπατα αξιώματα της κοινωνίας για να υποδουλώσουν   στη θέλησή τους τον άνθρωπο, να τον βασανίσουν και να τον υποχρεώσουν να σκέπτεται όπως  σκέπτονται αυτοί και να πιστεύει ότι αυτοί πιστεύουν. Υπήρξαν οι μεγάλοι αγύρτες, οι απατεώνες οι οποίοι άλλα πίστευαν, άλλα δίδασκαν και άλλα έπρατταν. Ήσαν οι ασελγείς, οι εκτροχιασμένοι που σαν πηδάλιο στη ζωή τους είχαν το ζωώδες ένστικτο πού τους οδηγούσε στην ανομία. Ήσαν εκείνοι που ποδοπάτησαν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και εξουθένωσαν ηθική και οργανικά τον αδελφό τους άνθρωπο. Ήσαν οι σφετεριστές των αγαθών, οι άρπαγες τού ψωμιού των ανθρώπων για να θησαυρίσουν και να ευωχούνται αυτοί και μόνον.

Αφού συνήλθα από την έκπληξή μου με όσα είδα και άκουσα, τόλμησα να ρωτήσω τον συνοδό μου: Ώστε αυτή είναι ή κόλαση και το πυρ το εξώτερον, πού μαθαίναμε στα σχολειά;

Μού απήντησε: Βέβαια οι άνθρωποι μη γνωρίζοντας την πραγματική αλήθεια, χαρακτηρίζουν σφαλερά μία κατάσταση. Αυτό πού είδες είναι ο Άδης. Είναι μία φυσική κατάσταση. ‘Ένα πεδίο ζωής ανάλογο με την δυναμικότητα την ψυχική, την πνευματική και την ηθική κάθε ευσυνείδητου εγώ που έχει διανύσει λίγες πορείες στην ανθρώπινη μορφή. Η στοργή όμως του Θεού Δημιουργού και των τελείων συνειδήσεων θα τους βοηθήσουν να μετανοήσουν, να ποθήσουν, να νοσταλγήσουν μια ενεργά ζωή, για να επανορθώσουν τα αδικήματα πού διέπραξαν ενάντια στη φύση, ενάντια στον εαυτό τους, ενάντια στον αδελφό τους άνθρωπο. Η αιώνια κόλαση είναι σύλληψη ατροφικών και διεστραμμένων διανοιών. Είναι η μεγαλύτερη ύβρις εναντίον του Δημιουργού, που του αποδίδουν οι άφρονες εκείνοι, ότι έτσι θέλει να τα κρατάει για τιμωρία αιώνια στα βασανιστήρια και στο σκοτάδι τα πλάσματα του. Ενώ Εκείνος τα προορίζει και τα βοηθάει παντοιοτρόπως να εξελιχτούν και να ζήσουν σαν ελεύθερες συνειδήσεις στην χαρά και στο φως.

Η Θεία Δικαιοσύνη παιδεύει διά να εκπαίδευση. Δοκιμάζει, στερεί πρόσκαιρα ορισμένων αγαθών τον άνθρωπο που τα περιφρόνησε, για να τα νοσταλγήσει και να τα αναζήτηση μόνος του. Το χάος και ή άρνηση είναι καταστάσεις οι οποίες κεντρίζουν τους ανθρώπους για να ποθήσουν, να αναζητήσουν την απαλλαγή τους, την φυγή τους από την στείρα στασιμότητα. Ό μεγάλος νόμος της νομοτέλειας πού φωλιάζει στον εσωτερικό πυρήνα κάθε συνειδήσεως, θα εκμηδένιση την στασιμότητα σπρώχνοντας το Πάν, μορφές και συνειδήσεις, στην εξέλιξη, στην μεταμόρφωση, στην ελευθερία, στο φώς. Εάν σκοπός της φύσεως είναι η δημιουργία συνειδήσεων, τούτων κλήρος είναι η αποθέωση, που μόνες τους πρέπει να την ποθήσουν, να εργασθούν γι’ αυτήν και να την αποκτήσουν. Κανείς όμως δεν μπορεί να βγάλει από την παθητικότητα του Άδου τις ψυχές, εάν αυτές οι ίδιες δεν το ποθήσουν, εάν αυτές οι ίδιες δεν το θελήσουν. Καμία χάρη, ούτε θυσία, ούτε τα συγχωροχάρτια του Πάπα, ούτε οι στείρες ευχές και η άφεση αμαρτιών από τους λειτουργούς των διαφόρων Θρησκειών που ισχυρίζονται ότι έχουν το δικαίωμα, αυτοί οι δήθεν πληρεξούσιοι του υπέρτατου Θεού, να λύουν και να δένουν τις αμαρτίες των ανθρώπων. Αύτη η ανοσία σύλληψη συνιστά την βαρύτερη βλασφημία κατά του Δημιουργού, του οποίου η καρδιά είναι όλο αγάπη και ο νους σοφία και δικαιοσύνη. Είναι δυνατόν, οι αφελείς και οι τυφλοί τον νουν να αισθάνονται και να σκέπτονται δικαιότερα από τον Δημιουργό των πάντων;

Αρκετά, όμως, είδες στον Άδη, Υπάρχουν, βέβαια, και άλλα πολλά. πού μπορούσα να σου δείξω. Αλλά, ο χρόνος δεν μας επαρκεί. Και τώρα ας έρθουμε στην επιφάνεια της γης.

Κατηύθυνε τότε τον προβολέα του ό σεβάσμιος γέροντας στη υπόλοιπα εξ σκαλοπάτια. Εκεί αντίκρισα στα πρώτα επίπεδα πάλι άσαρκες ψυχές με κάποιο όμως σκιερό και δάνειο μέσο ενεργείας που τους επέτρεπε να κινούνται, να βλέπουν και να αισθάνονται. Το χρώμα τους ήταν ανοικτό γκρι και άσπρο διαφόρων τόνων. Τότε ο σεβάσμιος συνοδός μου, μου είπε. «Βλέπεις, αυτές είναι οι σκιές των ανθρώπων που, όταν ζούσαν στη. γη είχαν αγαθές προθέσεις και οδηγούντο από καλή θέληση. Πόθησαν να γνωρίσουν την αλήθεια. και να κάνουν το καλό και το ορθό. Δεν είχαν όμως αποκτήσει την δύναμη να αφομοιώσουν και να λένε πάντα την αλήθεια. Είχαν αδυναμίες και ελαττώματα. Ήσαν εγωιστές, φανατικοί, προληπτικοί, πεφυσιωμένοι και δειλοί. Το καλό τους συγκινούσε, αλλά δεν ήσαν πάντοτε απαλλαγμένοι από το δηλητήριο της κακίας. Το ορθό και το δίκαιο το εκτιμούσαν, αλλά η πλάνη, το ατομικό συμφέρον τους παρέσυρε στην αδικία. Τώρα ζητούν να γυρίσουν το γρηγορότερο στην ανθρώπινη μορφή για ν’ αποβάλουν όλες τις αδυναμίες, τα ελαττώματα, τα πάθη. Να γίνουν ισχυροί την θέληση, ρωμαλέοι την σκέψη για να ακολουθήσουν σταθερά την αλήθεια και να γνωρίσουν καθαρά το ορθόν και το πρέπον.

Έπειτα από αυτά ο οδηγός μου έστρεψε τον προβολέα. του προς τα επάνω. Τα μάτια μου, ασυνήθιστα, δεν μπορούσαν να αντέξουν στο φως που κατέκλυζε τα πεδία. αυτά των μακάρων.   Μετέωρα φωτεινά, δίσκοι χρυσοί, ήλιοι και πολύχρωμα φώτα διέσχιζαν το στερέωμα. Θείες και αιθέριες μορφές εκπάγλου καλλονής κινούντο μεγαλόπρεπες σ’ όλες τις κατευθύνσεις. Κένωσης και δραστηριότης αέναος και συνεχής. Ουράνιες μελωδίες, χαρά και φως γέμιζαν την ατμόσφαιρα εκείνη. Ήθελα να την απολαύσω με όλες μου τις αισθήσεις, με όλη τη δύναμη της ψυχής μου. Άλλα η φωνή του γέροντα με διέκοψε: «Βλέπεις, μου λέει, ποία φυσική κατάσταση διαδέχεται τον Άδη; ‘Εκεί επικρατούσε μια φυσική κατάσταση, με γνωρίσματα το σκότος και την αδράνεια, την παθητικότητα, την λύπη. Και τούτο γιατί εκεί δεν φθάνουν οι ευεργετικές ακτίνες του ήλιου και εκεί τοποθετούνται πρόσκαιρα όλες οι άσαρκες ψυχές που έχουν ανάλογη δυναμικότητα και ηθική ατέλεια. Στην επιφάνεια όμως της γης και πάρα πάνω, οι ακτίνες και το φως του ήλιου δημιουργούν επίσης μία φυσική κατάσταση που έχει σαν γνωρίσματα την δράση, την εξέλιξη, την μεταμόρφωση, την ζωή, τη χαρά και την αθανασία. Εδώ πάλι έλκονται και τοποθετούνται, ανάλογα με την δυναμικότητα τους, όσοι στην γη λάτρευαν την φύση, γνώρισαν και ακλούθησαν τους νόμους της. Πόθησαν και γνώρισαν την αλήθεια. Σεβάστηκαν και τίμησαν την ανθρώπινη μορφή. Αγάπησαν χωρίς διάκριση τον άνθρωπο, τον λευκό και τον έγχρωμο, τον καλό και τον κακό. Υπήρξαν ελεύθεροι και δίκαιοι. Σεβάστηκαν την ελευθερία του άλλου, βοήθησαν και θυσιάστηκαν για την πρόοδο και την ευδαιμονία όλων των ανθρώπων. Πολέμησαν τις παντοειδείς προλήψεις, την μισαλλοδοξία, την αγυρτεία, την ψευτιά, την υποκρισία, την κοινωνική και την πνευματική δεσποτεία. Αφιέρωσαν την ζωή τους και δεν φεισθήκανε κόπων για να αφυπνίσουν και να φωτίσουν τον συνάνθρωπο τους, για να του μεταδώσουν σοφία και γνώσι. Τίμησαν την γυναίκα και την σεβάσθηκαν. Ακολούθησαν την αρετή. Έγιναν εραστές της σοφίας. ‘Πόθησαν και λάτρευσαν το φως. Το φως τους τράβηξε κοντά του και τους αφομοίωσε. Όλοι αυτοί πού κατοικούν στα φωτεινά πεδία υπήρξαν αγνοί, άμεμπτοι, άψογοι και άφοβοι. Υπήρξαν ήρωες νικητές. Και τώρα ανεδείχθησαν φωτεινοί προσωπικοί Λόγοι. Αυτοί προστατεύουν, εμπνέουν και βοηθούν τας συνειδήσεις που βρίσκονται στα κατώτερα απ αυτούς σκαλοπάτια και τους ανθρώπους, για να φθάσουν όπου και εκείνοι έφθασαν. Αυτοί οι μεγάλοι μας αδελφοί, κάθε άνθρωπο τον έχουν συνδέσει με έναν εκπρόσωπο τους, και αυτός είναι φύλαξ άγγελος. Είναι το δαιμόνιον όπως το αποκαλούσε ο Σωκράτης, το όποιον τον ανέδειξε σοφό. Αυτό εμπνέει, προστατεύει και συμβουλεύει κάθε άνθρωπο για να βρει τον δρόμο τής αρετής και της σοφίας. Αλλά οι άνθρωποι δεν στρέφονται για να συμβουλευθούν και να ζητήσουν βοήθεια από τον πιο έμπιστο, τον πιο στοργικό και τον σοφότερο απ αυτούς φίλο, προστάτη και μέντορα τους. Εσύ όμως, αγαπητέ φίλε, δεν παραλείπεις να συνεργάζεσαι και να ζητάς την καθοδήγηση από των πνευματικό σου προστάτη, για τούτο σε συγχαίρω, βλέπω όμως ότι φέρνουν τις ενέσεις. Είχα πάρα πολλά να σου δείξω και να σου μάθω. Αλλά και αυτά πού είδες είναι αρκετά να σαλέψουν τις εσφαλμένες και τις πεπλανημένες δοξασίες με τις όποιες σας έχουν ποτίσει τα όργανα του σκότους και της αρνήσεως. Έργον αυτών είναι να τρομοκρατούν, να δημιουργούν σύγχυση και να επιβάλλουν την πνευματική τους δεσποτεία. Αυτή όμως κονιορτοποιείται με την καθαρή γνώση και με το θάρρος που σας εμπνέουν οι φωτεινοί αδελφοί σας. Χαίρε, φίλη ψυχή. Να είσαι πάντα γερός και ευτυχής.

Το τσίμπημα της ενέσεως που μου έκανε ο γιατρός διέκοψε αυτό το ανέκφραστο όραμα. Είδα και έμαθα και άλλα πολλά πράγματα, αλλά μου συνέστησε να μην τα ανακοινώσω σ    έ κανένα. Σου αφηγούμαι μερικά από αυτά πού είδα και έζησα με ενάργεια και καθαρότητα νοητική. Ήσαν όλα αληθινά περισσότερο από την πραγματικότητα.

Αύτη ήταν η πρωτότυπη αφήγηση, φίλε αναγνώστη. Όποιος θέλει και μπορεί ας επωφεληθεί από αυτήν. Έχει πολλά ανεκτίμητα σημεία, απο τα οποία μπορεί να καθοδηγηθεί ο ερευνητής άνθρωπος, για να πλησίαση άλλους κόσμους πού δεν μπορούμε εμείς να ατενίσουμε με τις ανθρώπινες μας αισθήσεις και ικανότητες. Τα πάντα να ερευνάτε, τα πάντα να προσέχετε και να μελετάτε χωρίς προκατάληψη. Κάτι έχετε να ωφεληθείτε από την αφήγηση αυτή, η όποια είναι ειλικρινής, τίμια, αληθινή.

Το ασφαλέστερο συμπέρασμα πού μπορεί να βγάλουμε διαβάζοντας την, είναι ότι: ο ακολουθών τις υποδείξεις της αρετής, εύκολα θα βρει τον δρόμο πού οδηγεί στην πραγματική Σοφία. Η σοφία θα τον οδήγηση στην αιώνια αλήθεια. Η αλήθεια, θα τον περιβάλλει με εφόδια και ικανότητες, πού θα του επιτρέψουν να ατενίσει, να πλησίαση και να ζήση μια ημέρα και αυτός στα φωτεινά πεδία των Μακάρων.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: