ΛΥΚΟΜΙΔΗΣ

Φιλοσοφία, μυσταγωγία και επιστήμη

Η ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ

Posted by lykofron στο 11/01/2010

 Ο οργανισμός (το σώμα μας) είναι ένα σύνολο οργάνων τα οποία χρησιμοποιεί η ψυχική μας ατομικότητα προκειμένου να επικοινωνήσει με το περιβάλλον ώστε να πάρει πληροφορίες αλλά και για να δράσει σ’ αυτό το περιβάλλον ώστε αφενός μεν να προστατεύσει την ύπαρξή της, αφετέρου δε να εξασφαλίσει τα μέσα διαβίωσής της αλλά και για ότι θα της δώσουν ευχαρίστηση. Τα όργανα εκείνα του οργανισμού τα οποία εξασφαλίζουν στην ψυχή την δυνατότητα να πάρει πληροφορίες από το περιβάλλον είναι, ως γνωστόν,  τα όργανα των πέντε αισθήσεων (όραση, ακοή, όσφρηση, γεύση και αίσθηση). Επίσης πέραν των προ0αναφερθέντων οργάνων ο οργανισμός μας, ως γνωστόν, διαθέτει στην ψυχή και τα άκρα (χέρια και πόδια για τον άνθρωπο) τα οποία της δίνουν την δυνατότητα να κινείται και να δρα ως και την δυνατότητα του λόγου ώστε να επικοινωνεί με τους άλλους ανθρώπους. Όλα τα άλλα όργανα του οργανισμού είναι απλώς όργανα υποστηρίξεως των προαναφερθέντων οργάνων των πέντε αισθήσεων και των άκρων του σώματός μας.

Οι ψυχικές ατομικότητες εκδηλώνονται αλλά και αυξάνουν τις δυναμικότητές τους  μέσω των οργανισμών τους. Οι ψυχικές ατομικότητες για να αυξήσουν τις δυναμικότητές τους δεν αρκεί μόνον να έχουν οργανισμό αλλά να έχουν κατάλληλο οργανισμό ο οποίος να βρίσκεται  σε άριστη κατάσταση από πλευράς υγείας και αρτιότητας των οργάνων του. Έτσι π.χ. αν ο οργανισμός που διαθέτουν είναι ελαττωματικός τότε αυτό αποτελεί μέγιστο εμπόδιο σ’ αυτές, ας θυμηθούμε εδώ το αρχαίο γνωμικό «νους υγιής εν σώματι υγιές».

Οι δυναμικές εκδηλώσεις των ψυχών για να αυξηθούν και για να γίνουν ανώτερες απαιτείται όπως τα όργανα της φύσεως των όντων να είναι αρτιότερα και να υπάρχει στενότερη σύνδεση και αρμονική διάταξη αυτών. Οι οργανισμοί γίνονται αρτιότεροι όταν εξασφαλίζουν στην ψυχή περισσότερες δυνατότητες να αυξήσουν τις δυναμικότητές τους. Επίσης όσο οι οργανισμοί είναι αρτιότεροι τόσο οι δυναμικές εκδηλώσεις των ψυχών τους αυξάνουν και τόσο περισσότερο εξελίσσεται αυτή η ψυχική ατομικότητα μέσω των αρτιότερων οργανισμών. Συνεπώς οι ψυχικές ατομικότητες όχι μόνον χρειάζονται οργανισμούς αλλά και όσον το δυνατόν αρτιότερους οργανισμούς ώστε δι’ αυτών να αυξάνουν τις δυναμικές τους εκδηλώσεις.

ΟΙ ΠΕΝΤΕ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ

Οι πέντε λοιπόν αισθήσεις (δηλαδή η όραση, η ακοή, η όσφρηση, η γεύση και η αφή) είναι οι πύλες μέσα από τις οποίες διέρχονται οι ερεθισμοί που προκαλεί το εξωτερικό περιβάλλον και οι οποίες μεταβιβάζονται στην διάνοια και αποτελούν την πηγή γνώσεων του υλικού κόσμου. Η ψυχή με τις πέντε αισθήσεις και μέσω της διανοίας της λαμβάνει γνώση των μορφών του περιβάλλοντος, εξάγει τα απαραίτητα συμπεράσματα και σχηματίζει τις ιδέες και τα συναισθήματά της. Με την βοήθεια των πέντε αισθήσεων η διάνοια λαμβάνει γνώση της γεωμετρίας, της γενέσεως και της διαφοροποιήσεως των μορφών και σχηματίζονται σ’ αυτήν οι ιδέες και εξάγονται τα πρώτα συμπεράσματα των οποίων λαμβάνει γνώση η ψυχή. Αν λόγω οργανικών βλαβών η διάνοια δεν λειτουργεί φυσιολογικά ή οι από τις αισθήσεις μεταβιβαζόμενες παραστάσεις και πληροφορίες είναι λανθασμένες τότε η λογική μας δεν μπορεί να λειτουργήσει κανονικά και η ψυχή δεν μπορεί να σχηματίσει σωστές ιδέες και να εξάγει ορθά συμπεράσματα. Επίσης σε άτομα, που λόγω προλήψεων και δεισιδαιμονιών, δεν ζουν σύμφωνα με τις επιταγές της φύσεως ή σε άτομα που παρουσιάζουν φαινόμενα εκφυλισμού (μέθυσοι, ναρκομανείς κλπ) η διάνοιά τους δεν λειτουργεί κανονικά και έτσι το ψυχικό τους κέντρο δεν μπορεί να σχηματίσει σωστές ιδέες για τον κόσμο του περιβάλλοντός του.

Όπως είδαμε, με τις πέντε αισθήσεις η διάνοια του ανθρώπου λαμβάνει γνώση του περιβάλλοντος αυτήν υλικού κόσμου. Οι πέντε όμως αισθήσεις είναι αποτέλεσμα της λειτουργίας των αντιστοίχων οργάνων του σώματος τα οποία όμως είναι ατελή π.χ. δια των οφθαλμών μικρό μόνον μέρος του φάσματος της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας μπορούμε να αντιληφθούμε. Επίσης δια των οφθαλμών μας δεν μπορούμε να αντιληφθούμε τα πολύ μικρά ή τα πολύ απομακρυσμένα αντικείμενα. Οι δυνατότητες όμως των οργάνων του σώματος επεκτείνονται δια των συγχρόνων τεχνικών οργάνων που κατασκεύασε ο άνθρωπος (π.χ. μικροσκόπια, τηλεσκόπια κ.λ.π.) με συνέπεια την διεύρυνση του ορίζοντος επικοινωνίας της ψυχής προς τον περιβάλλοντα αυτήν κόσμο. Με την διεύρυνση αυτήν επιτυγχάνεται περαιτέρω επέκταση των γνώσεων της ψυχής και συνεπώς περαιτέρω εξέλιξη αυτής.

Οι πέντε αισθήσεις, τα τεχνικά όργανα, και η διάνοια βοηθούν μεν το ψυχικό κέντρο να σχηματίσει τις ιδέες του και να εξάγει τα απαραίτητα συμπεράσματά του αλλά μέχρις ενός σημείου μόνον. Για την κατάκτηση της καθόλου γνώσεως των νόμων και του ρυθμού της φύσεως οι προαναφερθείσες αισθήσεις κλπ μόνον μέχρις ενός σημείου μπορούν να μας βοηθήσουν γιατί μετά το σημείο αυτό υψώνεται ένας φραγμός τον οποίο οι πέντε αισθήσεις και η νόηση δεν μπορούν να υπερπηδήσουν. Εδώ όμως γεννιέται ένα ερώτημα: πως οι ορισμένοι άνθρωποι μπορούν να υπερνικήσουν αυτόν τον φραγμό; Μήπως η ψυχή διαθέτει και άλλες αισθήσεις; Για το ερώτημα αυτό η εσωτερική παράδοση αναφέρει ότι «ο όρος πέντε αισθήσεις δεν πρέπει να ληφθεί απόλυτα καθόσον πρόκειται γα όργανα του σώματος και δυνάμεις της ψυχής. Αλλά η ψυχή δεν έχει σταθερό και περιορισμένο αριθμό αισθήσεων, και κάνει χρήση μόνον των πέντε οργάνων, που το σώμα θέτει στην διάθεσή της ώστε μέσω αυτών να γνωρίσει τον εξωτερικό κόσμο». Συνεπώς θα ήταν προτιμότερο να μιλάμε όχι για πέντε αισθήσεις αλλά για μια γενική ΨΥΧΙΚΗ ΑΙΣΘΗΣΗ.

Με την ψυχική αίσθηση η ψυχή συνδέεται μεν με τα όργανα του σώματος αλλά πέραν αυτών η ψυχή έχει την δυνατότητα, χωρίς την μεσολάβηση των πέντε αισθήσεων, να επιτύχει ανώτερες πνευματικές επικοινωνίες με οντότητες πέραν του ανθρωπίνου επιπέδου και γνωρίσει με την βοήθεια αυτών ανώτερες πνευματικές ιδέες. Οι ανώτερες αυτές πνευματικές επικοινωνίες υπήρξαν κατάκτηση μόνον των τελείως εξαγνισμένων αγνών Μυστών και Μυσταγωγών. Αυτό σημαίνει ότι η ψυχή κατάλληλα καλλιεργούμενη μπορεί να λάβει άμεσα γνώση του πέραν των πέντε αισθήσεων κόσμου και να αποκτήσει αντίληψη όλων των λειτουργιών της Φύσεως μέχρι και του εσωτερικού λόγου των πραγμάτων και των μορφών του απείρου.

Την ικανότητα αυτή της ψυχής οι Αλεξανδρινοί φιλόσοφοι ονόμαζαν άπλωση (δηλαδή ότι η ψυχή απλώνεται έξω από το σώμα), οι Πυθαγόρειοι κάτοψη, οι αρχαίοι και νεώτεροι Μύστες των Ελευσινίων Μυστηρίων εποπτεία γιατί ελάμβαναν άμεσα γνώση πνευματικών λειτουργιών πέραν του ανθρωπίνου επιπέδου. Μάλιστα, λέγεται, ότι στα αρχαία μυστήρια εκείνοι εκ των Μυστών που κατόρθωναν να εκδηλώσουν την ικανότητα αυτήν της ψυχής των εμυούντο στον βαθμό του Επόπτου. Αυτές τις ικανότητας τις χαρακτήριζον ως διόραση (διπλήν όραση), διακοή (διπλή ακοή) κλπ. Αναφέρεται σχετικά ότι ο Πυθαγόρας άκουε την μελωδία που παράγεται από την κίνηση των ουρανίων σωμάτων (για την ψυχική αίσθηση βλέπε και στην παράγραφο 15.2).

ΤΟ ΔΙΑΜΕΣΟ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ

Ο άνθρωπος είναι μια πολυσύνθετη σύνθεση γιατί εκτός από τον οργανισμό του έχει και την ψυχή του αλλά και το διάμεσο ψυχής και οργανισμού το οποίο χαρακτηρίζεται και ως συνδετικός λόγος ψυχής και οργανισμού. Από τη στιγμή που ο Συνδετικός Λόγος συνδέσει την ψυχή με τον οργανισμό γίνεται ένα θαυμάσιο όργανο λειτουργίας των ψυχικών δυνάμεων γιατί μέσω του συνδετικού λόγου η ψυχή θα αποκτήσει πλήρη έλεγχο του οργανισμού και θα εμφανισθεί σε αυτόν η αίσθηση ώστε να λειτουργήσουν οι αισθήσεις. Για να γίνει όμως αυτό πρέπει ο οργανισμός να είναι πλήρως διαπλασμένος με όλα του τα όργανα και πρωτίστως το όργανο του νευρικού συστήματος το οποίο δέχεται της αισθησιακή δύναμη της ψυχής. Αν τα μέρη του δεν είναι φυσιολογικά η αίσθηση λειτουργεί πλημμελώς. Αυτό το διάμεσο μεταξύ ψυχής και οργανισμού (που όπως είδαμε συνδέει την ψυχή με τον οργανισμό) χαρακτηρίζεται και ως αστρικό σώμα.

Η ψυχή πριν ενσαρκωθεί στον ανθρώπινο οργανισμό βρίσκεται σε πλήρη παθητικότητα αλλά βρίσκεται σε συνέχεια με την συνεχή ουσία του περιβάλλοντός της πλην όμως δεν μπορεί εξ αυτής να σχηματίσει όργανο ενέργειας γιατί τα όργανα της ανθρώπινης ψυχής γίνονται με την συμβολή αμφοτέρων των ουσιών. Όταν η ανθρώπινη ψυχή βρίσκεται στην προ της ενσαρκώσεώς της κατάσταση και προκειμένου να ενσαρκωθεί χρησιμοποιηθεί ως μέσο σύνδεσής της προς τον οργανισμό συνεχή ουσία.

Η ουσία όμως αυτή η οποία χρησιμοποιείται ως συνδετικό μέσο της ψυχής, αναλόγως της επιδράσεως που υπέστη από την κίνηση των Ουρανίων σωμάτων, έχει μία ορισμένοι εντατικότητα που διαφέρει από την κατάσταση στην οποία θα βρισκότανε αν άλλες διαφορετικές επιδράσεις από τα ουράνια σώματα είχαν ασκηθεί επ’ αυτής. Επομένως, το συνδετικό μέσο της ψυχής και του οργανισμού διαφέρει στις διάφορες ανθρώπινες υποστάσεις και ως εκ τούτου η ρύθμιση και λειτουργία κάθε ανθρώπινης ψυχής, η δεκτικότητά της για πρόοδο και εξέλιξη σε σχέση με άλλες είναι διαφορετική. Όταν το συνδετικό μέσο μίας ψυχής βρίσκεται κατά την ώρα της ενσάρκωσής της υπό την επίδραση τελειότερων, ταχύτερων κατά την κίνηση και μεγαλυτέρων κατά τον όγκο ουρανίων σωμάτων, τότε το συνδετικό αυτό μέσο παρέχει ευχερέστερη εκδήλωση των δυνάμεων της ψυχής και ομαλότερη μεταμόρφωση αυτών σε συναισθήματα και ιδέες. Αντίθετα, αν το συνδετικό μέσο, κατά την ώρα της ενσαρκώσεως της ψυχής, βρισκότανε υπό την επίδραση ασθενέστερων ουρανίων σωμάτων τότε γίνεται δυσχερέστερη η εκδήλωση και μεταμόρφωση των  ψυχών.

 ­Η συνεχής ουσία που χρησιμεύει ως διάμεσο μεταξύ ψυχής και οργανισμού κατά την διάρκεια της ζωής του ανθρώπου μένει πάντοτε η αυτή­. Ουδέποτε μπορεί από κύματα συνεχούς ουσίας να  εξωθηθεί και να αναπληρωθεί στη συνέχεια από άλλο μέρος της ουσίας αυτής. Το θέμα αυτό είναι το  σπουδαιότερο το οποίο οφείλει να εξετάσει κάθε Μύστης. Από την στιγμή της ενσαρκώσεως της ψυχής το διάμεσο αυτό, το οποίο από τους Θεόσοφους ονομάζεται αστρικό σώμα, υφίσταται παντός είδους επιδράσεις τόσο από τις δυνάμεις της ψυχής όσο και από τις εν γένει λειτουργίες του  οργανισμού και από τις επιδράσεις αυτές ρυθμίζεται η ενέργειά του.

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ

Η ενέργεια του συνδετικού μέσουσυνδετικού λόγου) ψυχής και οργανισμού αρχίζει από ένα σημείο και εκτείνεται μέχρις ορισμένου βαθμού, αναλόγως των ψυχικών δυνάμεων και των λειτουργιών του οργανισμού υπό τις οποίες βρίσκεται. Όταν το διάμεσο αυτό φθάσει στον μέγιστο βαθμό ενέργειάς του και δεν μπορεί πλέον να αυξηθεί άλλο η ενέργειά του, τότε αυτό δημιουργεί αντίδραση προς τις ψυχικές δυνάμεις και λειτουργίες του οργανισμού και η ενεργητικότητά του καταπίπτει και φθάνει μέχρι του σημείου αδρανείας. Η εκμηδένιση της ενεργητικότητας του συνδετικού μέσου ψυχής-οργανισμού φέρει τον θάνατο εκτός αν προηγηθούν άλλα αίτια αλλοιώσεων των οργάνων συνεπεία νοσημάτων και επιφέρουν τον θάνατο του οργανισμού και τον χωρισμό ψυχής από αυτόν.

Μετά τον θάνατο του οργανισμού αποχωρίζεται η ψυχή από τον οργανισμό. Επίσης το συνδετικό μέσο ψυχής και οργανισμού, ως μη δυνάμενο πλέον να ενεργεί γιατί δεν υπάρχουν τα όργανα που η ψυχή χρησιμοποιούσε, αποχωρίζεται και αυτό από την ψυχή και περιέρχεται στην κατάσταση της όλης συνεχούς ουσίας που περιβάλει τα πάντα. Στην κατάσταση αυτή  η ψυχή δεν μπορεί να σχηματίσει όργανα μόνο από συνεχή ουσία ή να χρησιμοποιήσει την συνεχή ουσία ως όργανο γιατί η δυναμικότητά της δεν έχει εξελιχθεί επαρκώς ώστε να καταστεί υπέρτερη των σχέσεών της προς την μεριστή ουσία.

Όταν μια ψυχική ατομικότητα στερείται τον οργανισμό της, δεν μπορεί να επικοινωνήσει με το περιβάλλον της και καμία από τις πέντε αισθήσεις της δεν λειτουργεί. Στην κατάσταση αυτήν η ψυχή­ χωρίς όργανα μένει μόνο σαν μια σκιά γιατί τίποτε πλέον δεν μπορεί να παρέχει στην ψυχή πληροφορίες για το περιβάλλον της και κατόπιν αυτού η ψυχή περιέρχεται σε κατάσταση πλήρους παθητικότητας. Έτσι νομίζει ότι βρίσκεται στο απόλυτο σκοτάδι, δεν ακούει κανένα ήχο, δεν αισθάνεται την παρουσία υλικών μορφών γύρω της και γενικά περιπίπτει σε μια κατάσταση πλήρους αδράνειας γιατί ακόμα και οι διανοητικές λειτουργίες χρειάζονται πληροφορίες από το περιβάλλον της για να τις επεξεργαστούν και να εξάγουν συμπεράσματα.

Για να εξέλθει η ψυχή από την κατάσταση της πλήρους παθητικότητας ώστε να επικοινωνήσει με το περιβάλλον της, ο μόνος τρόπος που υπάρχει είναι να της δοθεί από άλλους ανθρώπινους οργανισμούς νευρικό ρευστό (αυτό που από τους πνευματιστές ονομάζεται ζωικός μαγνητισμός) με μεθόδους που είναι εκτός του αντικειμένου αυτού του βιβλίου. Το ρευστό αυτό είναι συνεχής ουσία και ονομάζεται νευρικό γιατί υποκαθιστά υποτυπωδώς το νευρικό σύστημα του οργανισμού. Οι ψυχές  μπορούν να λαμβάνουν νευρικό ρευστό και από άλλους ζωικούς οργανισμούς και αυτός ήταν ο λόγος που οι ασχολούμενοι με τον πνευματισμό πρόσφεραν άλλοτε θυσίες ζωικών υπάρξεων (σας υπενθυμίζω σχετικά την επίσκεψη στον Άδη του Οδυσσέα και τις ενέργειες που έκανε για να πάρει πληροφορίες από τον μάντη Τειρεσία, που με συμβολικό τρόπο μας αναφέρει ο Όμηρος).

Το συνδετικό μέσο ψυχής-οργανισμού, όταν η ψυχή του μύστου εξαγνίζεται και πλησιάζει στην πλήρη κάθαρσή του, δεν διαλύεται με τον θάνατο του σώματός του και αποτελεί την βάση του πνευματικού οργανισμού του, που θα αποκτήσει μελλοντικά. Αυτή η βάση του πνευματικού οργανισμού έχει πολύ μεγάλη σημασία και αποτελεί το πρώτο βήμα για την αποθέωσή του.

Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ

Η αύξηση και η μείωση της ενεργείας του διαμέσου της ψυχής είναι νόμος ο οποίος καθορίζει τα όρια εξελίξεως της ψυχής στον συγκεκριμένο οργανισμό. Πέραν του σημείου αυτού απαιτούνται, για την περαιτέρω εξέλιξη της ψυχής, τα πνευματικά όργανα της φύσεως των Θεών. Τα όργανα αυτά δύνανται να συντελεσθούν μόνο από συνεχή ουσία αφού προηγουμένως η ψυχή εκδηλώσει σε ενέργειες όλες τις δυνάμεις της που επιτρέπεται να εκδηλωθούν στον ανθρώπινο οργανισμό πράγμα που σημαίνει να συντελεσθεί ­πλήρης ηθική αναγέννηση στην ανθρώπινη μορφή.

Δικαίως λοιπόν ο μη εξελιγμένος, ο μη υποτάξας στην θέλησή του τα πάθη φοβείται τον θάνατο γιατί η ψυχή του συναισθάνεται την μετά θάνατο κατάστασή της. Η ψυχή μεταφέρεται από την παθητικότητα σε νέα ενσάρκωση γιατί η νέα ενσάρκωση της δίδει τα μέσα ενεργείας ώστε να εξελιχθεί και να προχωρήσει σε θειοτέρους κόσμους.

Επισημαίνεται τέλος ότι πνευματικό οργανισμό, που είναι και αυτός μια μορφή από συνεχή όμως ουσία, τον αποκτά αυτός που ολοκλήρωσε τον κύκλο της ψυχικής του κάθαρσης. Η ιερατική διατύπωση της απόκτησης του πνευματικού οργανισμού τον οποίο αποκτούν μετά την ολοκλήρωση του κύκλου της ψυχικής τελείωσης, οι πυθαγόρειοι μύστες της αρχαιότητας τον διατύπωναν  με την μαθηματική έκφραση ο τετραγωνισμός του κύκλου. Διευκρινίζεται ότι το ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ (κατά την πυθαγόρεια αριθμολογία) είναι η Μονάδα 4 ή Νόμος της Μορφής (στην προκειμένη περίπτωση η μορφή του πνευματικού οργανισμού) και ο ΚΥΚΛΟΣ είναι η ολοκλήρωση του πρώτου αναμορφωτικού κύκλου και η εκδήλωση του νόμου της ιερής δεκάδας (τα θέματα αυτά, δηλαδή οι Μονάδες της πυθαγορείου αριθμολογίας, περί ιερής δεκάδας κλπ αναλύονται στο βιβλίο μου ΟΙ ΦΥΣΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ, έκδοση ΙΔΕΟΘΕΑΤΡΟΥ).

Κατά την αρχαιότητα, οι εκτός μυσταγωγικών σκηνωμάτων προσπαθούσαν, φυσικά ανεπιτυχώς, να τετραγωνίσουν τον κύκλο (δηλαδή να επιτύχουν την απόκτηση πνευματικού οργανισμού) ενώ οι σύγχρονοι επιστήμονες, που αγνοούν και τα μυστήρια και το επιστημονικό τους υπόβαθρο, προσπαθούν, φυσικά ανεπιτυχώς, να βρουν την επιστημονική λύση του τετραγωνισμού του κύκλου. Η επιστημονική λύση χάθηκε μαζί με το 97% της ελληνικής γραμματείας κατά την μεγάλη καταστροφή του ελληνικού πολιτισμού τον μεσαίωνα.

Πολλοί από τους μεγάλους φιλοσόφους, οι οποίοι ασχολήθηκαν με την μελέτη των μυστικών, για τον αμύητο άνθρωπο, λειτουργιών των νόμων της ψυχής και της καθόλου Φύσεως, προσπάθησαν να εξεύρουν μέθοδο αντικατάστασης του συνδετικού μέσου της ψυχής προς τον οργανισμό για να επιτύχουν την ανανέωση της ανθρώπινης Φύσεως και να διατηρούν διαρκεί νεότητα. Οι προσπάθειές τους αυτές υπήρξαν αποτυχημένες και δεν έφεραν κανένα αποτέλεσμα γιατί οι νόμοι της Φύσεως δεν είναι δυνατόν να τροποποιηθούν στις λειτουργίες τους με τις επεμβάσεις της ανθρώπινης βούλησης. Μερικοί μάλιστα εξ αυτών έφθασαν μέχρι και ανθρωποθυσιών για να πετύχουν αυτό, βεβαίως χωρίς αποτέλεσμα, γιατί η αύξηση της ανθρώπινης ζωής, ο μέσος χρόνος αυτής και το γήρας του οργανισμού, διακανονίζονται από τον νόμο του διαμέσου μεταξύ ψυχής και οργανισμού.

ΨΥΧΙΚΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Η αμέριστη ουσία αποτελεί την κύρια βάση της ενέργειας του οργανισμού αλλά, υφισταμένη την επίδραση της όλης λειτουργίας των ψυχικών δυνάμεων, εξωθείται, μετά από ορισμένες ενέργειες, σε αποβολή από τον οργανισμό και αντικαθίσταται από άλλη που λαμβάνεται μέσω των τροφών.

Η ενεργούσα στον οργανισμό αμέριστη αυτή ουσία αποτελεί το κύριο μέσο επαφής του ψυχικού ανθρωπίνου όντος επί των άλλων άσαρκων ψυχών και σ’ αυτή οφείλονται όλα τα «πνευματικά» φαινόμενα. Η ψυχική θέληση μπορεί να εξωθεί αυτήν σε σχηματισμό ακτίνων εκπομπής δια της οποίας επιτυγχάνει πνευματικές επικοινωνίες. Με την εκπομπή της ουσίας αυτής γίνονται μετακινήσεις υλικών αντικειμένων και σύνδεσμος μεταξύ ανθρώπων και άσαρκων πνευμάτων. Η ουσία αυτή χρησιμοποιείται επίσης υπό πνευμάτων για ενσωματώσεις τους, όταν ο οργανισμός από τον οποίον εκπορεύεται υφίσταται ένα είδος παθητικότητας, όπως εμφανίζεται αυτό σε ορισμένα άτομα. Οι ενσωματώσεις των πνευμάτων δεν δύνανται να είναι μεγάλης διάρκειας γιατί η χρησιμεύουσα γι’ αυτές ουσία εξαντλείται κατά τις ενέργειές της και γιατί δεν είναι εφικτή η ανανέωσή της από άλλη, αφού δεν επιτρέπεται αυτό από τον άνθρωπο που χρησιμοποιείται ως μεσάζων και διατελεί σε παθητικότητα. Τεχνική καλλιέργεια της ουσίας αυτής από διάφορα άτομα επιφέρει προς άλλα άτομα εκμηδένιση της ατομικής τους θελήσεως.

Η γνώση της λειτουργίας της ουσίας αυτής των ανθρωπίνων οργανισμών αποτελεί την βάση της ενέργειας των μάγων ως και την βάση από την οποία αντλούν την ενεργητικότητα τους τα πνεύματα  που δεν έχουν οργανισμούς. Επίσης η ουσία αυτή αποτελεί και ασπίδα προφυλάξεως των ανθρώπων εναντίων επιδράσεων προερχομένων είτε εξ άλλων ανθρώπων είτε εκ πνευμάτων, όταν η λειτουργία του οργανισμού είναι φυσιολογική. Σε μη φυσιολογικά λειτουργούντες οργανισμούς παρουσιάζεται το φαινόμενο της εστίας πλείστων φαινομένων ψυχοπάθειας και της εκμηδένισης των ψυχικών δυνάμεων των ανθρώπων. Γνώστες των λειτουργιών της ουσίας αυτής την χρησιμοποιούν για θεραπείες πασχόντων και για άλλα θαυματουργά φαινόμενα.

Η ουσία αυτή παρουσιάζει διαφορετική ενεργητικότητα σε διαφορετικούς οργανισμούς. Αυτό  οφείλεται στην ασκούμενη επίδραση έπ’ αυτής από τις ψυχικές δυνάμεις του ανθρώπου και εκ του συνδετικού μέσου ψυχής με τον οργανισμό. Στις ενέργειες της ουσίας αυτής οφείλονται όλα τα ψυχικά φαινόμενα, των οποίων η λεπτομερής γνώση αποτελεί κλάδο μεγάλης επιστημονικής  μελέτης.

Η ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ

Οι εισαγόμενες στον οργανισμό μας τροφές για την συντήρησή του, ως υλικές ουσίες, είναι συνθέτου φύσεως αποτελούμενες από μεριστή και αμέριστη ουσία. Όταν εισαχθούν στον οργανισμό υφίστανται επεξεργασία από τα όργανα του σώματός μας και η μεν μεριστή ουσία­ χρησιμοποιείται κατά ένα μέρος για αντικατάσταση των διαφόρων ιστών του οργανισμού και το υπόλοιπο μέρος αποβάλλεται ως μη χρησιμοποιούμενο υλικό, ­ενώ η αμέριστη ουσία­ μεταβαίνει στο κινητικό σύστημα του οργανισμού και από εκεί στην λειτουργία του νευρικού συστήματος Η επεξεργασία αυτή συνίσταται στην διάλυση[1] των ουσιών που εισέρχονται στον οργανισμό και ανασύσταση νέων ουσιών καταλλήλων για να αφομοιωθούν από το σώμα μας. Αλλά η διάλυση και επεξεργασία συνεχίζεται και σε άλλα όργανα των μορφών, εκείνα που λειτουργούν πέραν του οργάνου της αφομοιώσεως. Οι διαλύσεις των στοιχείων και οι εκ νέου συνθέσεις άλλων στοιχείων αποτελούν το θαυμάσιο σύστημα της λειτουργίας των μορφών και της εξειδίκευσης της λειτουργίας αυτής των διαφόρων οργάνων των μορφών.

Οι νέες ουσίες που σχηματίστηκαν από την μεταστοιχείωση των τροφών  μεταβαίνουν στα διάφορα μέρη του σώματός μας για την θρέψη των κυττάρων ενώ άλλο μέρος αυτής που είναι το πλέον ικανό μεταβαίνει προς σχηματισμό των χυμών των οργανισμών.

Η συνεχής ουσία των τροφών, όπως είδαμε, επηρεάζει το νευρικό σύστημα του ανθρώπου, και αυτό την όλη ψυχική κατάσταση. Έτσι αν οι τροφές προέρχονται από οργανισμούς ζώων και μάλιστα αν αυτά βασανίσθηκαν κατά την θανάτωσή τους (όπως συχνά γίνεται) τότε μεταφέρεται στο νευρικό μας σύστημα αρνητικότητα η οποία εκδηλώνεται υπό μορφή εκνευρισμών, φοβιών, εξάψεων κλπ. Αντίθετα αν οι τροφές μας προέρχονται μόνον εκ του φυτικού βασιλείου, τότε δεν εκδηλώνονται αυτά τα φαινόμενα και γενικά οι χορτοφάγοι έχουν περισσότερο ήρεμο και συγκρατημένο χαρακτήρα.

Εκ των ανωτέρω συνάγεται ότι έχει μεγάλη σημασία η επιλογή των τροφών που επιλέγουμε. Επίσης, όταν πρόκειται για κατανάλωση φρούτων είναι προτιμότερο να καταναλίσκουμε τα φρούτα της εποχής που ωριμάζουν παρά τα κατεψυγμένα φρούτα άλλων εποχών, γιατί τα φρούτα της εποχής που ωριμάζουν έχουν μεγαλύτερη δυναμικότητα.

Ο ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ

Ο ανθρώπινος οργανισμός (το ανθρώπινο σώμα) είναι ο τελειότερος οργανισμός στο γήινο περιβάλλον. Χωρίς αυτόν τον οργανισμό δεν θα μπορούσαν οι ανθρώπινες ψυχές να αναπτύξουν το πνεύμα τους και να εκδηλωθεί επί του γήινου περιβάλλοντος το τρίτο ιερό δράμα της εξελικτικής πορεία της Φύσεως, η λογική νόηση. Συνεπώς ο ανθρώπινος οργανισμός είναι ένας Ναός, είναι Ναός του ανθρωπίνου πνεύματος του λειτουργούντος στην ανθρώπινη φύση ο οποίος μπορεί να βοηθήσει το ανθρώπινο πνεύμα να λαξευτεί και να κατασκευάσει τον δικό του αθάνατο πνευματικό οργανισμό ο οποίος θα γίνει γι αυτόν ο Ναός του αποθεωθέντος Πνεύματός του και ο οποίος θα του εξασφαλίσει την τέλεια αθανασία και την δυνατότητα να δρα και να κινείται σε πεδία πέραν της ανθρώπινης φύσεως, στους χώρους του ανέσπερου φωτός.

Ο οργανισμός για τον άνθρωπο όχι μόνον δεν είναι φυλακή της ψυχής του, όπως τον θέλει η απατηλή λογική ορισμένων μεσαιωνικής αντιλήψεως ανθρώπων και θρησκειών, αλλά και το μοναδικό μέσο το οποίο της δίνει την δυνατότητα να εξελιχθεί και προαχθεί σε κόσμους θειοτέρους. Γι’ αυτό ο νοήμων άνθρωπος, ο οποίος κατανόησε ότι προορισμός του είναι να εξελιχθεί το πνεύμα του και πέραν του ανθρωπίνου επιπέδου, πρέπει να φροντίζει το σώμα του, να το διατηρεί σε αρίστη, όσο του είναι δυνατόν, κατάσταση γιατί, όπως προελέχθει, το σώμα μας είναι ένας ναός είναι ο Ναός του ανθρωπίνου πνεύματός μας. Συνεπώς υποχρέωση του κάθε ανθρώπου είναι να διατηρεί το σώμα του σε αρίστης κατάσταση υγείας γιατί τότε μόνον ο οργανισμός του θα λειτουργεί πλήρως ώστε να του εξασφαλίζει τις προαναφερθείσες δυνατότητες. Υπ’ αυτό το πνεύμα οι Έλληνες έλεγαν «νους υγιής εν σώματι υγιές» γιατί για να λειτουργήσει σωστά η διάνοιά του ανθρώπου πρέπει να λειτουργεί σωστά και ο οργανισμός του.

Πέραν αυτού ο άνθρωπος έχει υποχρέωση να αναπτύξει και το πνεύμα του και να περάσει επιτυχώς απ’ όλες τις δοκιμασίες που του επιφυλάσσει το κοινωνικό περιβάλλον με τις θετικές του και τις αρνητικές του πλευρές γιατί οι κοινωνικές αδικίες θα του δείξουν τι πρέπει να αποφεύγει. Η αποφυγή του κοινωνικού περιβάλλοντος με τον μοναχισμό που εξέθρεψαν ορισμένες μεσαιωνικής νοοτροπίας θρησκείες δεν βοηθάει την ανάπτυξη του ανθρωπίνου πνεύματος.

ΣΤΥΛΙΑΝΌΣ ΤΑΚΑΣ, πτυχιούχος φυσικής και νομικής


[1] π.χ. οι πρωτεΐνες των φυτών ή ζώων που εισάγουμε στον οργανισμό μας διαλύονται σε αμινοξέα τα οποία χρησιμοποιεί ο οργανισμός μας για ανασύσταση νέων πρωτεϊνών κατάλληλων για το ανθρώπινο σώμα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: