ΛΥΚΟΜΙΔΗΣ

Φιλοσοφία, μυσταγωγία και επιστήμη

ΕΓΩ Ο ΗΝΙΟΧΟΣ

Posted by lykofron στο 28/01/2010

Φυλαγμένο βαθιά εις την αγκάλην τους, τα χώματα ετούτα με κράτησαν αθάνατον! έως ότου νους και χείρες βροτών αγαπημένων εις το φως με ανέσυραν.

Λαμπρότατον ήμαρ. Αναπνέω, ακούω αγναντεύω…. Αλίμονον, χαμένα μου όλα. Βωμοί, Εστίες, Όνομα. Και καθώς ηνία μονάχα εις το χέρι εκρατούσα, με ονόμασαν Ηνίοχον!

Εγώ, ο Ηνίοχος, νικητής εις τα στάδια των ευγενών αγώνων, γεννημένος από τον υπερτέλειον γάμον της παρθενικής ταύτης γης της Ελλάδος, με τον υπέρτατον voυ, πες τον αιθέρα η λογισμό, εσαεί παραμένω στοχαστικός και ένθεος των γεννητόρων μου λάτρης. Ακαταπόνητος ηγωνίσθην και αγωνισθήσομαι, έως ότου πληρωθή πάσα ψυχή αγάπης και πάσα γη, αξίων και ωραίων ανθρώπων, βροτών, που ελεύθεροι θα ζουν, αναπνέοντες δικαιοσύνην, κάλλος, έρωτα.

Ω πάγκαλος, Ελληνική, παγκοσμία Ψυχή! Άφθαρτος φύτρα υψηλών λογισμών, ευγενών πόθων, ακοιμήτων στοχασμών δια το ωραίον, το αληθές, το αγαθόν. Ίσταμαι επί της αθανάτου της Ελλάδος γαίας, άφθαρτος, εις των αιώνων το πέρασμα.

Εγώ, ο Ηνίοχος, που με ερήμαζαν τόσους αιώνας, τώρα εγείρομαι απαλά δια να με εύρη και εμένα, κατά σένα γερμένον η ψυχή σου, που γέρνει προς εμέ. Παρόμοια συγκλίνοντας, εγείραμε και οι δυο μας προς τα μέσα. Έε! θέλω να ζήσης αιώνια! Τρέφοντας παντοτινώς τας αισθήσεις σου όλας, με ουσίας εκπηγαζούσας εκ του Θείου. Ορώ τον Απόλλωνα φύλακά μου, να ευλογή την βούλησίν μου ταύτην προς εσέ.

Εγώ, ο Ηνίοχος, γνωρίζω, ναι σου λέω, γνωρίζω και πίστεψέ το βαθιά. Ζουν οι Θεοί και τα ιερά τους! Καίει ακόμα φωτιά. Πυρώνει το άγιον ύδωρ του Μαντείου. Ιδές την δάφνην, αχνίζει εις τα τρίσβαθα της ψυχής μου, της ψυχής σου, και όλων των αληθινών Ελλήνων, που, κινούμενοι από το αείρροον νάμα του κόλπου των Φαιδριάδων, επιστρέφομεν ένθεοι εις το αιώνιον παρελθόν, δια να βιώσωμεν όμοια αιώνιον το παρόν και τρισαιώνιον το πέπλον της ζωής.

Μη φοβού, ψυχή εκλεκτή, μη φοβού τον πόνον. Βύζαξε ηδονικά την ουσίαν του έρωτος, και θα πλημμυρίση η γεύσις σου και ολόκληρος της υπάρξεώς σου η γιγαντιαία σφαίρα από τον υπερούσιον χυμόν του σπέρματος της χαράς, που ευρίσκεται εις τον πόνον βαθειά κρυμμένος. Μη φοβού, ψυχή ακατάλυτος.

Γνώρισε τον έαυτον σου και θα αισθάνεσαι εκάστην ημέραν και επ’ ολίγον, εκάστην ημέραν περισσότερον, εκάστην ημέραν και πλέον αφθόνως, πλούτη χρωμάτων, συγκινήσεων δονήσεις, εκάστην ημέραν περισσήν έκστασιν να εισδύη εις το αχανές των εγκάτων σου η μαγεία των υπερτάτων ηδονών του Έρωτος προς τους Έλληνας Θεούς, Ήρωας, φιλοσόφους και μοναδικούς ημετέρους προπάτορας. Έπαθλον δίκαιον αγώνων ευγενών.

Εγώ ο Ηνίοχος, βυθίζοντας εντός σου το βλέμμα των ακοιμήτων οφθαλμών μου, ορώ τας λάμψεις της ψυχής σου, ακολουθώ τα βήματα του στοχασμού σου, των αισθημάτων σου τας καμπύλας, καθώς ήρχισες, όπως τοτε -ενθυμείσαι;- να λούεσαι εις τα ιερά της Κασταλίας κρήνης νάματα. Χαίρω δια την κάθαρσίν σου. Αγάλλομαι δια την καθαγίασίν σου.

Εγώ, ο Ηνίοχος, λατρευτικά καθώς με θωπεύει της ψυχής σου η λάμψις χαίρω, Απόλλων, πόσο χαίρω το θρομβοστάλαγμα των οφθαλμών της, έπαθλον δίκαιον αγώνων παλαιών.

Ευχαριστώ σε!

Από την Καρδιά του Απόλλωνος, στον Ήλιον της Καρδιάς σου!

Α. Αναστασάκης

(“Αιώνιος Ηνίοχος” Γ. Καζάζογλου διασκευή) Από την θεατρική παράσταση του Ιδεοθεάτρου “Έρωτος Μυστηρια”

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: