ΛΥΚΟΜΙΔΗΣ

Φιλοσοφία, μυσταγωγία και επιστήμη

Archive for Μαΐου 2010

Ελληνική Γλώσσα

Posted by lykofron στο 30/05/2010

Hellenic Quest λέγεται ένα πρόγραμμα ηλεκτρονικής εκμάθησης της Ελληνικής που το CNN άρχισε να διανέμει παγκοσμίως και προορίζεται σε πρώτο στάδιο για τους αγγλόφωνους και ισπανόφωνους.

Η μέθοδος διδασκαλίας συνίσταται στην προβολή πληροφοριών στην οθόνη του Η/Υ με ταυτόχρονη μετάδοση ήχου και κινούμενης εικόνας.

Το πρόγραμμα παράγεται από τη μεγάλη εταιρία Η/Υ Apple, o Πρόεδρος της οποίας Τζον Σκάλι είπε σχετικά: Αποφασίσαμε να προωθήσουμε το πρόγραμμα εκμάθησης της Ελληνικής, επειδή η κοινωνία μας χρειάζεται ένα εργαλείο που θα της επιτρέψει ν’ αναπτύξει τη δημιουργικότητά της, να εισαγάγει καινούριες ιδέες και θα της προσφέρει γνώσεις περισσότερες απ’ όσες ο άνθρωπος μπορούσε ως τώρα να ανακαλύψει.

Με άλλα λόγια, πρόκειται για μιαν εκδήλωση της τάσης για επιστροφή του παγκόσμιου πολιτισμού στο πνεύμα και τη γλώσσα των Ελλήνων.

Άλλη συναφής εκδήλωση: Οι Άγγλοι επιχειρηματίες προτρέπουν τα ανώτερα στελέχη να μάθουν Αρχαία Ελληνικά επειδή αυτά περιέχουν μια ξεχωριστή σημασία για τους τομείς οργανώσεως και διαχειρίσεως επιχειρήσεων.

Σε αυτό το συμπέρασμα ήδη οδηγήθηκαν μετά από διαπιστώσεις Βρετανών ειδικών ότι η Ελληνική γλώσσα ενισχύει τη λογική και τονώνει τις ηγετικές ικανότητες.

Γι’ αυτό έχει μεγάλη αξία, όχι μόνο στην πληροφορική και στην υψηλή τεχνολογία, αλλά και στον τομέα οργανώσεως και διοικήσεως ..

Αυτές οι ιδιότητες της Ελληνικής ώθησαν το Πανεπιστήμιο Ιρμάιν της Καλιφόρνια να αναλάβει την αποθησαύριση του πλούτου της. Επικεφαλής του προγράμματος τοποθετήθηκαν η γλωσσολόγος -Ελληνίστρια- Μακ Ντόναλι και οι καθηγητές της ηλεκτρονικής Μπρούνερ και Πάκαρι.

Στον Η/Υ Ίμυκο αποθησαυρίστηκαν 6 εκατομμύρια λεκτικοί τύποι της γλώσσας μας όταν η Αγγλική έχει συνολικά 490.000 λέξεις και 300..000 τεχνικούς όρους, δηλαδή σαν γλώσσα είναι μόλις το 1/100 της δικής μας. Στον Ίμυκο ταξινομήθηκαν 8.000 συγγράμματα 4.000 αρχαίων Ελλήνων και το έργο συνεχίζεται.

Μιλώντας γι’ αυτό ο καθηγητής Μπρούνερ είπε: Σε όποιον απορεί γιατί τόσα εκατομμύρια δολάρια για την αποθησαύριση των λέξεων της Ελληνικής απαντούμε: Μα πρόκειται για τη γλώσσα των προγόνων μας. Και η επαφή μας μ’ αυτούς θα βελτιώσει τον πολιτισμό μας .

Οι υπεύθυνοι του προγράμματος υπολογίζουν ότι οι ελληνικοί λεκτικοί τύποι θα φθάσουν στα 90 εκατομμύρια, έναντι 9 εκατομμυρίων της λατινικής.

Το ενδιαφέρον για την Ελληνική προέκυψε από τη διαπίστωση των επιστημόνων πληροφορικής και υπολογιστών ότι οι Η/Υ προχωρημένης τεχνολογίας δέχονται ως νοηματική γλώσσα μόνον την Ελληνική. Όλες τις άλλες γλώσσες τις χαρακτήρισαν σημειολογικές .

Νοηματική γλώσσα θεωρείται η γλώσσα στην οποία το σημαίνον, δηλαδή η λέξη, και το σημαινόμενο, δηλαδή αυτό, που η λέξη εκφράζει (πράγμα, ιδέα, κατάσταση), έχουν μεταξύ τους πρωτογενή σχέση. Ενώ σημειολογική είναι η γλώσσα στην οποία αυθαιρέτως ορίζεται ότι το αμ πράγμα (σημαινόμενο) εννοείται με το αμ (σημαίνον).

Με άλλα λόγια, η Ελληνική γλώσσα είναι η μόνη γλώσσα της οποίας οι λέξεις έχουν πρωτογένεια, ενώ σε όλες τις άλλες, οι λέξεις είναι συμβατικές, σημαίνουν, δηλαδή, κάτι, απλώς επειδή έτσι ‘συμφωνήθηκε’ μεταξύ εκείνων που την χρησιμοποιούν.

ΟΛΕΣ οι λέξεις στην Ελληνική ΣΗΜΑΙΝΟΥΝ, π.χ. η λέξη ενθουσιασμός = εν-Θεώ, γεωμετρία = γη +μετρώ, προφητεία = προ + φάω, άνθρωπος = ο άναρθρων (ο αρθρώνων λόγο).

Έχουμε δηλαδή αιτιώδη σχέση μεταξύ λέξεως-πράγματος, πράγμα ανύπαρκτο στις άλλες γλώσσες. Τα πιο τέλεια προγράμματα Ίμυκος , Γνώσεις και Νεύτων αναπαριστούν τους λεκτικούς τύπους της Ελληνικής σε ολοκληρώματα και σε τέλεια σχήματα παραστατικής, πράγμα που αδυνατούν να κάνουν για τις άλλες γλώσσες.

Και τούτο επειδή η Ελληνική έχει μαθηματική δομή που επιτρέπει την αρμονική γεωμετρική τους απεικόνιση.

Ιδιαιτέρως χρήσιμα είναι τα ελληνικά προσφύματα ΟΠΩΣ : τηλέ , λάνδη =…LAND, ΓΕΩ…,νάνο, μίκρο, μέγα, σκοπό….ισμός, ΗΛΕΚΤΡΟ….., κυκλο……, ΦΩΝΟ…., ΜΑΚΡΟ…., ΜΙΚΡΟ……., ΔΙΣΚΟ…., ΓΡΑΦΟ…, ΓΡΑΜΜΑ…., ΣΥΝ…, ΣΥΜ…, κ.λπ… ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ : ΤΟ ΓΝΩΣΤΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ C D = COMPACT DISK = ΣΥΜΠΑΚΤΩΜΕΝΟΣ ΔΙΣΚΟΣ

Posted in ΙΣΤΟΡΙΑ | Leave a Comment »

ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΥ ΠΥΘΑΓΟΡΑ

Posted by lykofron στο 30/05/2010

Εις την σημερινήν εποχήν κατά την οποίαν η ελληνική φυλή διέρχεται κρίσιν τείνουσαν να φέρει εις ολοκληρωτικήν λήθην τα ιδανικά της παραδόσεως αυτής, – της αρχαίας εκείνης παραδόσεως την οποίαν ενεφάνισαν τα εξοχώτερα των τέκνων της δια μιας υπέροχου αυτών διανοήσεως-, τείνουσαν να φέρη εις την αμνημοσύνην το φιλοσοφικών πνεύμα της, το οποίον από τους αρχαιότατους χρόνους υπήρξεν το έρεισμα επί του οποίου εστηρίχθη και έζησε, καίτοι διήλθε δια τρομακτικών κινδύνων του τελειωτικού αυτής εξαφανισμού.

Εις την σημερινήν εποχήν, κατά την οποίαν οδηγείται από τα πλέον έκφυλα και ανόητα τέκνα αυτής, να χάση την γλώσσαν της ήτις διασώζει ακόμη δια μέσου των τρομερών κινδύνων από τους οποίους διήλθε, την υπερτέραν διανόησιν των εκλεκτών τέκνων της, άτινα κατά τους αρχαίους χρόνους δια των φωτεινών ακτίνων της διανοήσεώς των ταύτης διεισέδυσαν μέσα εις τας εσωτερικάς λειτουργίας των νόμων της θείας Φύσεως. Διεισέδυσαν εις αυτάς και έφθασαν εις την θείαν αντίληψιν να διατυπώσωσι τας εννοίας της φύσεως των Θεών και των υπεροχών και ηρωικών πνευμάτων των εργαζομένων να διασώσουν τας ανθρωπίνας ψυχάς από τας περιπλανήσεις των εις το σκότος της τιτανικής αυτών φύσεως.

Εις την σημερινήν εποχήν κατά την οποίαν τα πάντα τείνουν εις εξαφανισμόν δια της διανοητικής και ηθικής καταπτώσεως των νεωτέρων τέκνων της φυλής ταύτης, πρωτοστατούντων εις την κατάπτωσιν αυτήν των τέκνων της εκείνων άτινα άρχουν επί του συνόλου της, διαστρέφονται τους όρους της ζωής της και δια της αλόγου και εμπαθούς διανοητικής των ενεργείας τας λειτουργίας της συνειδήσεως του συνόλου της φυλής, ίνα εμφανίζονται τα πάθη και εκμηδενίζεται η αξία, η ατομική αξία των τέκνων της.

Κατά την σημερινήν ταύτην εποχήν λέγω, εμφανίζονται επί του πνευματικού ορίζοντος πνευματικαί εξοχότητες εκ των αρχαίων εκείνων μυστών, οίτινες ανήλθον δια της ισχυρός των διανοήσεως και της μεταμορφωθείσης φύσεως αυτών, εις τας κορυφάς της πνευματικής ενεργείας του κόσμου ημών και πέραν αυτών εις τα πεδία των αθανάτων. Εις τα πεδία εκείνα όπου εξαφανίζονται από τας φύσεις τας πνευματικός, πάσαι αι αδυναμίαι και αι έκνομοι ενέργειαι της τιτανικής φύσεως των νοητικών όντων του κόσμου ημών.

Ενεφανίσθησαν κατά την εποχήν μας ταύτην εις τους ορίζοντας της ημετέρας χώρας, πνευματικαί ικανότητες, όπως δια της επιδράσεως των επί των νεωτέρων τέκνων της ελληνικής φυλής συγκρατήσουν αυτά από μεγαλείτερον εκτροχιασμόν, από μεγαλειτέρας διανοητικός και πνευματικός επιπτώσεις. Να εμπνεύσουν προς αυτά τον σεβασμόν επί των παρααδόσεων της φυλής μας, τον σεβασμόν προς την γλώσσαν ήτις διασώζει τας παραδόσεις ταύτας, τον σεβασμόν προς το φιλοσοφικόν πνεύμα, δια του οποίου δύνανται τα νεώτερα τέκνα της φυλής μας ν’ αγαπήσουν την αλήθειαν. Και ακόμη να καταστήσουν ομαλάς τας λειτουργίας της διανοήσεως των, να γνωρίσουν τα δικαιώματα της ζωής αυτών και προ παντός να εξαγνίσουν τας οργανικός των φύσεις ίνα ούτως προστατεύσουν την υγείαν των, τους όρους της κοινωνικής των ζωής και βοηθήσουν τας ψυχάς αυτών εις μεγαλυτέραν ανέλιξιν των δυνάμεων των. Να εμπνεύσουν τα νεώτερα τέκνα της Ελληνικής φυλής εις ένα αρτιώτερον και ηθικώτερον πολιτισμόν, δια του οποίου θα διασωθούν αι παραδόσεις των υπεροχών τέκνων της φυλής ταύτης, των αρχαίων μυστών. Αι παραδόσεις μέσα εις τας οποίας φιλοστόργως είναι τοποθετημέναι αι μεγάλαι ιδέαι, δια των οποίων αποοκαλύπτεται ότι η Τιτανική φύσις των ανθρώπων είναι μεταβλητή κατά βαθμούς δυναμικής ενεργείας, ο ίστατος των οποίων πλήρως την μετατρέπει εις άφθαρτον φύσιν θεών.

Η διάσωσις της Ελληνικής Παραδόσεως και η πλήρης κατανόησις αυτής, θ’ αποτελέση δια τας νεωτέρας ανθρωπίνας γενεάς το βάθρον επί του οποίου θα στηριχθή το ανθρώπινον γένος δια να ακολουθήση την οδόν της ανελίξεως αυτού, την είσοδον εις τας χώρας των αθανάτων, την οδόν η οποία θα φέρη τας γενεάς των ανθρώπων εις την ευδαιμονίαν και εις την απόλαυσιν πάσης πνευματικής και φυσικής χαράς ως και πάσης ανθρωπινής ευτυχίας.

Τα εμφανισθέντα επί του πνευματικού ορίζοντος της ημετέρας φυλής πνεύματα μεταξύ των οποίων είναιι και οι πνευματικοί προστάται και εμπνευσταί του ημετέρου φιλοσοφικού συγκροτήματος, μεγίστην απέδωσαν προσοχήν προς το συγκρότημα ημών τούτο και εις τ’ απτοτελούντα αυτό άτομα και δια τούτο παρακολουθούν ημάς εις όλας μας τας ενεργείας. Παρακολουθούν ημάς έτοιμα να μας παρέξουν τας πνευματικός των βοηθείας, εφ όσον θα τους παράσχωμεν το ψυχικόν μας επίπεδον αγνόν και με ισχυράν διανοησιν ικανήν να δέχεται τας εμπνεύσεις αυτών.

Τα υπέροχα ταύτα πνεύματα μεταξύ των οποίων διακρίνονται μία μεγάλη, η μεγαλυτέρα ίσως Ιέρεια των Δελφών κατά τους χρόνους της ανθρωπινής ζωής του θείου Πυθαγόρα και εις εκ των τότε διδασκάλων αυτού, ανέλαβον όχι μόνον την πνευματικήν προστασίαν της πόλεως των Αθηνών και των πόλεων και χωρίων της Απικής, αλλά και την εποπτείαν και καθοδήγησιν πάντων των προστατευτικών πνευμάτων των πόλεων και περιφερειών της όλης Ελληνικής χώρας.

Δια τα υπέροχα ταύτα πνεύματα αισθάνοιαι το, καθήκον να απευθύνω σήμερον θερμόν χαιρετισμόν, σήμερον ότε εορτάζομεν προς εκδήλωσιν λατρείας μας προς τον τετιμημένον ένδοξον Θεόν του πνευματικού φωτός και της ευγνωμοσύνης μας προς τον τετιμημένον πνευματικόν Διδάσκαλον ημών. Και δια τούτο θα σας παρακαλέσω όπως όλοι ομού τείνωμεν την διάνοιαν ημών και έλθομεν δια των ακτινών αυτής εις επαφήν προς τα θεία και ένδοξα δια το έργον των προστατευτικά της φυλής μας πνεύματα.

ΟΜΙΛΙΑ Σ. ΝΑΓΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗΝ ΤΟΥ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΥ ΠΥΘΑΓΟΡΑ ΚΥΡΙΑΚΗ 26 ΙΟΥΝΙΟΥ 1932.

Posted in ΙΣΤΟΡΙΑ | Leave a Comment »

Να τί θα πει Ελλάδα.

Posted by lykofron στο 30/05/2010

Λίγα πεύκα, λίγα μάρμαρα λευκά και μια θάλασσα που λάμπει από φρεσκάδα, Παρθενώνας και μαντεία Δελφικά, να τί θα πει Ελλάδα.

Με τον Ήφαιστο, τον Άρη, τον Έρμη, την Αρτέμιδα, την Αθηνά Παλλάδα, Σαμοθράκη Ελευσίνα και Δελφοί, να τί θα πει Ελλάδα.

Ποσειδώνας της θαλάσσης βασιλιάς και η Δήμητρα, η Ήρα, η Εστία, Αφροδίτη η Θεά της ομορφιάς, μα τον πατερά Δία, να τί θα πει Ελλάδα.

Τον Απόλλωνα να παίζει μουσική, τον Διόνυσο με την περικοκλάδα και ρετσίνα στο ποτήρι σου χρυσή, να τί θα πει Ελλάδα.

ΠΕΙΣΙΣΤΡΑΤΟΣ

Posted in ΛΟΙΠΑ ΘΕΜΑΤΑ | Leave a Comment »

Το προγραμμα του φιλοσόφου

Posted by lykofron στο 30/05/2010

Ο ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΠΡΕΠΕΙ:

Να πιστεύει ότι, ο Θεός ο υπό διαφόρους ιδιότητας παρουσιασθείς προς την ανθρωπότητα υπό των ιδρυτών των θρησκειών ευρίσκεται απανταχού της Φύσεως, δρων προς διαμόρφωση και εξέλιξη όλων των ουσιών της.

Να πιστεύει ότι, πασά αι προσωπικότητες του Σύμπαντος και όχι μόνον της Γης είναι μια ενιαία εκδήλωση του Θεού και ότι εκάστη φέρει μεθ’ εαυτής τον Θεό. Συνεπώς προπηλακιζομένη μία οιαδήποτε υπόστασις, προπηλακίζεται ο πάντων γεννήτωρ Θεός.

Να πιστεύει ότι, μεταξύ των ανθρώπων δεν υπάρχει τι το οποίο φυσικώς να τους χωρίζει εις έθνη, φυλάς, τάξεις και σε όσα άλλα ο ατελής νους των ανθρώπων παρήγαγε προς ίδιον αυτών όλεθρον.

Να πιστεύει ότι, πάσα δράσις της Φύσεως (και αυτό κατόπιν επισταμένης παρατηρήσεως επί των λειτουργιών της), ουδέν άλλο υπηρετεί παρά τα οργανικά όντα αυτής και τα μη τοιαύτα να τα μεταβάλει εις οργανικά. Συνεπώς πάσα υπόστασις δικαιούται να απολαμβάνει των ευεργετημάτων της Μητρός Φύσεως και του εν αυτή Θεού, αφού και αυτή συντελεί εις την τελείαν εκδήλωσιν τούτων, διότι λαμβανομένη ως τελεία υπό της Φύσεως συντελεί περισσότερο εις την εκδήλωση της ζωής. Ο εναντίον του νόμου αυτού πορευόμενος ουδέποτε όψεται Θεόν εν τη δράσει αυτού.

Να πιστεύει ότι, εφ’ όσον οι οφθαλμοί των ανθρώπων δεν δύνανται να βλέπουν τις λειτουργίες της Φύσεως, θα υπόκεινται ούτοι εις αποσύνθεσιν και εις εκ νέου σύστασιν.

Να πιστεύει ότι,  η μεγαλύτερη των αρετών είναι η Φυσική ζωή και η εν τω παντί τελούμενη αγάπη εις την οποία ο Θεος εκδηλούται περισσότερο.

Να πιστεύει ότι, το Φως τον Ηλίου και πάσα φωτίζουσα τον κόσμο χημική σύσταση περιέχει εν εαυτή εκείνο που ζωογονεί, συγκρατεί και στρέφει επί των τροχιών τους πάντα τα εν τη Φύσει εκδηλούμενα αντικείμενα και υποκείμενα και ότι το Φως είναι η μείζων έκφρασις του θεού εις το Σύμπαν.

Να πιστεύει ότι, η ιδία σου μορφή επαναλαμβάνεται επί πασών των εκδηλωμένων μορφών και ότι ο Θεός δρα εν αυτή όπως εν τη συλλειτουργία των όλων προσωπικοτήτων παραχθεί ο τέλειος φιλοσοφος, ο δικαιούμενος να κατοική εις το Σύμπαν και δια των τελείων αυτού αισθήσεων αισθάνεται την τε αρμονία και πάσα διάταξιν τελούμενη υπό των νόμων όπως αυτή μη συνταράσσηται.

Να πιστεύει ότι, ο άνθρωπος εφ’ όσον δεν είναι δίκαιος ζει εκτός της Ζωής και του Φωτός, ως συ ήδη, και είναι απολύτως τυφλός.

Να πιστεύει ότι, ο μη έχων την δύναμη να αγαπά τους ομοίους του ουδέ εαυτόν δύναται να αγαπά και ότι η περιπλάνησις και η οδύνη έσονται κλήρος αυτού.

Να πιστεύει ότι, το Φως τότε φωτίζει τις ψυχές, όταν αυτές διακαώς το επιθυμούν και εφ’ όσον δύνανται να αγαπούν και είναι δίκαιες.

Από το βιβλίο του Σ. νάγου «Ο ΚΑΤΟΙΚΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ»

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΛΥΚΟΦΡΩΝΑ: Ο ΝΑΓΟΣ ΔΕΝ ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΖΕΙ ΣΤΟ ΕΝ ΛΟΓΩ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΠΟΙΟΝ ΕΝΝΟΕΙ ΩΣ «ΘΕΟ» ΣΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΑΠΟΔΙΔΕΙ ΤΙΣ ΠΡΟΑΝΑΦΕΡΘΕΙΣΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ. ΕΚ ΤΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΣΥΝΑΓΕΤΑΙ (ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ) ΟΤΙ ΕΝΝΟΕΙ ΤΟΝ ΘΕΟ ΔΙΑ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΕΜΦΟΡΕΥΕΙ ΤΗΣ ΔΡΑΣΕΩΣ ΤΟΥ ΑΙΘΕΡΟΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ Η ΤΡΙΤΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΑΥΤΟΥ (ΤΟΥ ΑΙΘΕΡΟΣ-ΔΙΟΣ)

Posted in ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ | Leave a Comment »

Τα πάθη και η ανάσταση του Άδωνη

Posted by lykofron στο 30/05/2010

υπό κ. ΜΙΧΑΛΗ Α. ΤΙΒΕΡΙΟΥ | Κυριακή 27 Απριλίου 2008

Δεν ήταν εύκολο το θέμα της σημερινής επιφυλλίδας να απαγκιστρωθεί από το εορταστικό πνεύμα της ημέρας. Με αφορμή λοιπόν την Ανάσταση του Χριστού θα θυμηθούμε μια θεότητα του αρχαίου κόσμου, ο πρόωρος θάνατος της οποίας και η ανάστασή της γιορτάζονταν με έναν τρόπο που έχει κοινά στοιχεία με τον τρόπο που οι χριστιανοί γιορτάζουμε τα Πάθη και την Ανάσταση του δικού μας Θεού. Πρόκειται για τον Άδωνη, έναν σημιτικό θεό που έγινε δεκτός από τους Έλληνες από τις αρχές του 7ου αι. π.Χ., αν όχι και παλιότερα.

Σύμφωνα με τη μυθολογία ο θεός αυτός υπήρξε καρπός μιας άνομης συνεύρεσης πατέρα και κόρης, αλλά γεννήθηκε τόσο ωραίος ώστε η ίδια η Αφροδίτη, που προκάλεσε την ειδεχθή αιμομιξία, τον ερωτεύθηκε παράφορα. Για να τον έχει αποκλειστικά δικό της και ώσπου να μεγαλώσει, τον έδωσε προς φύλαξη στην Περσεφόνη, τη θεά του Κάτω Κόσμου. Γρήγορα όμως τον ερωτεύθηκε και η θεά αυτή και δεν ήθελε με κανένα τρόπο να τον αποχωρισθεί. Ολες οι προσπάθειες της Αφροδίτης να τον φέρει κοντά της απέτυχαν. Τέλος στη διαμάχη των δυο θεαινών έβαλε ο Δίας. Πρόσταξε ένα τρίτο του χρόνου ο Αδωνις να μένει με την Αφροδίτη, ένα άλλο τρίτο με την Περσεφόνη και το τελευταίο να το περνά με εκείνη που θα επέλεγε ο ίδιος και που ήταν φυσικά η Αφροδίτη.

Προς τιμή του Άδωνη γιόρταζαν αυτή περίπου την εποχή (ή το καλοκαίρι) τα Αδώνια, με συμμετοχή αποκλειστικά γυναικών, που πενθηφορούσαν και τελούσαν «πάντα τα εις κηδείας καθιερωμένα». Πάνω σε νεκρικές κλίνες, μέσα σε σπίτια, τοποθετούσαν κέρινα ομοιώματα του Αδωνη, περιβαλλόμενα από ποικίλα άνθη, κλαδιά και καρπούς, ενώ γύρω τους έκαιγαν λιβανωτοί και άλλα αρωματικά θυμιάματα. Οι γυναίκες θρηνούσαν γοερά και κόπτονταν για τον θανόντα θεό. Επιπλέον, φύτευαν μέσα σε πήλινες γλάστρες σπόρους από γρήγορα αναπτυσσόμενα αλλά και γρήγορα μαραινόμενα φυτά, όπως μάραθρα και διάφορες πρασινάδες, τις οποίες, αφού πότιζαν, τις ανέβαζαν στις στέγες των σπιτιών. Μια ιδέα για τις γλάστρες αυτές, που οι αρχαίοι τις αποκαλούσαν «κήπους Αδώνιδος», μας δίνουν παραστάσεις αττικών αγγείων. Στη συνέχεια περιέφεραν τα ομοιώματα του θεού στους δρόμους «κοπτόμεναι» πάλι και «θρήνους ήδον» με τη συνοδεία ενός ιδιαίτερου αυλού, που αποκαλείτο γίγγρας. Πρόκειται για μικρού μήκους αυλούς, που έδιναν έναν οξύ, διαπεραστικό, θρηνώδη και πένθιμο τόνο. Μετά την περιφορά, τα είδωλα μαζί με τους «κήπους του Αδώνιδος», που στο μεταξύ είχαν αρχίσει να φυτρώνουν, ρίχνονταν σε κάποια πηγή ή σε ένα ποτάμι. Την επόμενη μέρα γιόρταζαν «εν χαρά» την ανάσταση του θεού.

Αν και είναι παρακινδυνευμένο να διατυπώνονται γενικεύσεις βασισμένες σε εξωτερικές ομοιότητες που παρουσιάζουν θεότητες διαφορετικών πολιτισμών και διαφορετικών χρονικών περιόδων, ο ελληνικός Αδωνις, όπως και ο σημιτικός, φαίνεται ότι αποτελεί προσωποποίηση του μυστηρίου της βλάστησης. Η γιορτή του θα πρέπει να προέκυψε από τη στιγμή που οι άνθρωποι, παρατηρώντας τις ετήσιες μεταβολές της φύσης, θεώρησαν ότι αυτές οφείλονται σε μια συνεχή διαμάχη ανάμεσα σε δυνάμεις που αντιπροσώπευαν τη γονιμότητα και τη φθορά. Πίστεψαν λοιπόν ότι, εκτελώντας κάποιες μαγικές τελετουργίες, μπορούν να βοηθήσουν τις θεότητες της ζωής στον αγώνα τους ενάντια στις θεότητες του θανάτου. Οι «κήποι του Αδωνίδος» με τους γρήγορα αναπτυσσόμενους αλλά και γρήγορα μαραινόμενους σπόρους, όπως και η ρίψη τόσο του ομοιώματος του θεού όσο και των «κήπων» του μέσα σε νερό, αποτελούν τελετουργίες μιας μορφής συμπαθητικής μαγείας. Απέβλεπαν στην ετήσια αναζωογόνηση της γης με τη βοήθεια και του απαραίτητου νερού. Ο ίδιος ο Αδωνις ενσάρκωνε το πνεύμα της βλάστησης και ο ετήσιος θάνατος και η επάνοδός του στη ζωή αντιπροσώπευαν τον μαρασμό της φύσης κατά τον χειμώνα και την επερχόμενη αναγέννησή της κατά την άνοιξη.

Ωστόσο η διατήρηση της γιορτής των Αδωνίων στον ελληνικό χώρο πιθανόν να μην οφείλεται μόνο στους παραπάνω λόγους. Θυμίζουμε ότι οι αρχαίοι Έλληνες είχαν πολλές γιορτές που απέβλεπαν στην ευφορία της γης και την ευγονία. Έτσι διατυπώθηκε η άποψη ότι ίσως η γιορτή αυτή κέρδισε μια θέση στην ανδροκρατούμενη ελληνική κοινωνία επειδή έδινε στις γυναίκες τη δυνατότητα, όπως και ορισμένες άλλες γυναικοκρατούμενες γιορτές, να αποδεσμεύονται έστω και για λίγο από την ασφυκτική ανδρική χειραγώγηση. Υπενθυμίζω ότι πριν από 35 και πλέον χρόνια o Wolfgang Helck υποστήριξε ότι η ιστορία του Άδωνη πρέπει να αποτελεί κατάλοιπο μιας παλιάς γυναικοκρατούμενης κοινωνίας της Ανατολής, όπως των Αμαζόνων της ελληνικής μυθολογίας. Στην κοινωνία αυτή οι γυναίκες χρησιμοποιούσαν νεαρούς αρσενικούς μόνο και μόνο για την ευχαρίστηση και τη γονιμοποίησή τους και στη συνέχεια τους σκότωναν! Τολμηρή άποψη που ωστόσο δεν μπορεί να επαληθευθεί.

Ο κ. Μιχάλης Α. Τιβέριος είναι καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=188338&ct=6&dt=27/04/2008#ixzz0ji5HuJRi

Posted in ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΣ | Leave a Comment »