ΛΥΚΟΜΙΔΗΣ

Φιλοσοφία, μυσταγωγία και επιστήμη

ΕΙΣ ΗΛΙΟΝ. (Πρόκλου)

Posted by lykofron στο 23/10/2011

Κλύθι, πυρός νοερού βασιλεύ, χρυσήνιε Τιτάν,
κλύθι, φάους ταμία, ζωαρκέος, ώ άνα, πηγής
αυτός έχων κληίδα καί υλαίοις ενί κόσμοις
υψόθεν αρμονίης ρύμα πλούσιον εξοχετεύων.
κέκλυθι: μεσσατίην γάρ εών υπέρ αιθέρος έδρην
καί κόσμου κραδιαίον έχων εριφεγγέα κύκλον
πάντα τεής έπλησας εγερσινόοιο προνοίης.
ζωσάμενοι δέ πλάνητες αειθαλέας σέο πυρσούς
αιέν υπ’ αλλήκτοισι καί ακαμάτοισι χορείαις
ζωογόνους πέμπουσιν επιχθονίοις ραθάμιγγας.
πάσα δ’ υφ’ υμετέρησι παλιννόστοισι διφρείαις
`Ωράων κατά θεσμόν ανεβλάστησε γενέθλη.
στοιχείων δ’ ορυμαγδός επ’ αλλήλοισιν ιόντων
παύσατο σείο φανέντος απ’ αρρήτου γενετήρος.
σοί δ’ υπό Μοιράων χορός είκαθεν αστυφέλικτος:
άψ δέ μεταστρωφώσιν αναγκαίης λίνον αίσης,
εύτε θέλεις: περί γάρ κρατέεις, περί δ’ ίφι ανάσσεις.
σειρής δ’ υμετέρης βασιλεύς θεοπειθέος οίμης
εξέθορεν Φοίβος: κιθάρη δ’ υπό θέσκελα μέλπων
ευνάζει μέγα κύμα βαρυφλοίσβοιο γενέθλης.
σής δ’ από μειλιχόδωρος αλεξικάκου θιασείης
Παιήων βλάστησεν, εήν δ’ επέτασσεν υγείην,
πλήσας αρμονίης παναπήμονος ευρέα κόσμον.
σέ κλυτόν υμνείουσι Διωνύσοιο τοκήα:
ύλης δ’ αύ νεάτοις ενί βένθεσιν εύιον »Αττην,
άλλοι δ’ αβρόν »Αδωνιν επευφήμησαν αοιδαίς.
δειμαίνουσι δέ σείο θοής μάστιγος απειλήν
δαίμονες ανθρώπων δηλήμονες, αγριόθυμοι,
ψυχαίς ημετέραις δυεραίς κακά πορσύνοντες,
όφρ’ αιεί κατά λαίτμα βαρυσμαράγου βιότοιο
σώματος οτλεύωσιν υπό ζυγόδεσμα πεσούσαι,
υψιτενούς δέ λάθοιντο πατρός πολυφεγγέος αυλής.
αλλά, θεών ώριστε, πυριστεφές, όλβιε δαίμον,
εικών παγγενέταο θεού, ψυχών αναγωγεύ,
κέκλυθι καί με κάθηρον αμαρτάδος αιέν απάσης:
δέχνυσο δ’ ικεσίην πολυδάκρυον, εκ δέ με λυγρών
ρύεο κηλίδων, Ποινών δ’ απάνευθε φυλάσσοις
πρηΰνων θοόν όμμα Δίκης, ή πάντα δέδορκεν.
αιεί δ’ υμετέραισιν αλεξικάκοισιν αρωγαίς
ψυχή μέν φάος αγνόν εμή πολύολβον οπάζοις
αχλύν αποσκεδάσας ολεσίμβροτον, ιολόχευτον,
σώματι δ’ αρτεμίην τε καί αγλαόδωρον υγείην,
ευκλείης τ’ επίβησον εμέ, προγόνων τ’ ενί θεσμοίς
Μουσάων ερασιπλοκάμων δώροισι μελοίμην.
όλβον δ’ αστυφέλικτον απ’ ευσεβίης ερατεινής,
εί κε θέλοις, δός, άναξ: δύνασαι δ’ εά πάντα τελέσσαι
ρηιδίως: κρατερήν γάρ έχεις καί απείριτον αλκήν.
ει δέ τι μοιριδίοισιν, ελιξοπόροισιν ατράκτοις,
αστεροδινήτοις υπό νήμασιν ουλοόν άμμιν
έρχεται, αυτός έρυκε τεή μεγάλη τόδε ριπή.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: