ΛΥΚΟΜΙΔΗΣ

Φιλοσοφία, μυσταγωγία και επιστήμη

Archive for Νοέμβριος 2011

O ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ (συμβολισμοί)

Posted by lykofron στο 20/11/2011

Ο ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ ως o πρώτος επαναστάτης κατά της τυρανίας των Τιτάνων:

Ο Προμηθεύς πρώτος φθάσας εις την θείαν αντίληψιν, εξανέστη κατά των αυθαιρεσιών και των καταπιέσεων, υποδείξας άμα διά της μεταδόσεως του φωτός του, ότι το διαχωρίζεσθαι εις τάξεις την ανθρωπότητα αποτελεί την πρώτην ύβριν του ανθρώπου κατά της ιδίας μορφής του και την πρώτην αχαριστίαν προς την μητέρα του Φύσιν. Όμως εδεσμεύτει εις το ανθρώπινον επίπεδον και εχρειάσθει η παρέμβασις του ήρωος Ηρακλή προκειμένου να αποδευσμευτεί και επανέλθει εις τους χώρους των αθανάτων πνευμάτων.

Ο ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ ως Μυσταγωγός:

Οι διδάξαντες τον τρόπον της ανελίξεως του ανθρώπου και της κατανοήσεως υπ’ αυτού των θείων αληθειών, οι οποίαι περιβάλουσι την μορφή του ως και των δικαιωμάτων, άτινα έχει επί της φύσεως είναι οι παραγαγόντες τα Μυστήρια Μυσταγωγοί και συμβολίσαντες την αλήθειαν και την διδασκαλίαν αυτής. Ούτοι είναι αι τέλειαι συνειδήσεις της Φύσεως αίτινες ενωτίσθησαν τας θείας αυτής λειτουργίας και αφωμοιώθησαν εις την μεγάλην αυτής δράσιν. Αι συνειδήσεις αύται είναι αι πηγαί πάσης γνώσεως. Αι τέλειαι αυταί συνειδήσεις κατιδούσαι τους τρόπους της ανελίξεως των δυνάμεων της Φύσεως και της ανθρωπίνης μορφής επί τη βάσει τούτων καθώρισαν σύστημα μυήσεως της ανθρωπίνης προσωπικότητος όπως διδαχθή δι’ αυτής περί της αξίας της ιδίας μορφής της. Μια από τας συνειδήσεις αυτάς υπήρξε και ο (τιτάνας) Προμηθεύς όστις υπήρξε μάλιστα ο πρώτος μεταδότης των μεγάλων αληθειών και ο πρώτος συνθέτης των ιερών συμβόλων των μυστηρίων. Αλλ’ αι θείαι αλήθειαι και αι μεγάλαι ιδέαι δεν ήτο δυνατόν να εισέλθωσιν εις τας μικράς των ανθρώπων διανοίας και διά τούτο τα Μυστήρια εχωρίσθησαν εις βαθμούς, όπως παρέξωσιν εις τον εν σκοτία άνθρωπον ολίγον κατ’ ολίγον φως και επαναστατήση κατά του ΙΔΙΟΥ του σκότους.

Ο ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ ως ελεύθερο πνεύμα:

Προμηθεύς είναι το ελεύθερο πνεύμα το οποίον προκειμένου να βοηθήσει τον άνθρωπον όπως ενωτισθή τας θείας περί την Φύσεως αληθείας και γνωρίσει τον τρόπον οδεύσεών των εις θειοτέρους κόσμους εδέχθη να ενσαρκωθή εις το ανθρώπινον επίπεδον και να φέρει προς αυτούς το Φως. Όμως εδεσμεύθη εις το γήινο περιβάλλον και απαιτήθη η παρέμβασις ενός Ήρωος (εν προκειμένω του Ηρακλέους, υιού του Διός) ίνα ελευθερωθή εξ αυτού.

Ο ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ ως Ηλιακός Λόγος:

ο Προμηθεύς (προ-μήτις) έκλεψε το Πνευματικό Πυρ από τον πνευμα­τικό Όλυμπο και το έδωσε στον πλέον εξελιγμένο ζωικό οργανισμό της Γης, τον άνθρωπο, ώστε να αποτελέσει τον νέο του Συνδετικό Λόγο. Αυτό συνιστά την διαφορά του ανθρώπου από τα άλλα ζώα διότι απετέλεσε την εξέλιξιν της Ζωικής Νοήσεως εις Λογική Νόηση. Το γεγονός αυτό εγένετο ως εξής: Ο δημιουργικός Αιθέρας του περιβάλλοντος της μητρός μας Γης εδέχθη την περίπτυξη Πνευματικού Πυρός (εικονιζόμενος ως Προμηθεύς) υψηλοτάτης δυναμικότητος εις στιγμήν κατά την οποίαν αι αστρολογικαί συνθήκαι ενεφάνισαν ευνοϊκούς όρους. Αυτό το πνευματικό πυρ επηρέασε τον αι­θέρα του γήινου περιβάλλοντος και μετεφέρθη ως μεταμορφωτικός λόγος εις το πλέον εξε­λιγμένο ον της Γης, τον άνθρωπο, επέδρασεν επί του συνδετικού του λόγου και ούτω του έδωσε την δυνατότητα να μεταβάλλει την μέχρι τότε Ζωική του Νόησιν εις Λογικήν Νόησιν.

Advertisements

Posted in ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ | Leave a Comment »

O ΔΙΟΝΥΣΟΣ (μυθολογική αναφορά)

Posted by lykofron στο 20/11/2011

Ο Ζευς μετά την αφομοίωσιν εν τη φύσει αυτού, του Φανητός, κατά τον Θείον Ορφέα, απέκτησεν εκ της Νύμφης Σεμέλης τον Ζαγρέα Διόνυσον Ο Διόνυσος κατ’ αρχάς μεν υπήρξεν χθόνιος Θεότης, μετέπειτα όμως εγένετο Ουρανία Θεότης. Εις τας αλληγορικάς εικόνας του Ορφέως περί του Διονύσου είναι τοποθετημέναι υψίστης σημασίας έννοιαι, αλλά περί αυτών δεν δύναμαι παρά ελάχισrα να είπω. Η Μήτηρ του Διονύσου εικoviζει την ανελιχθείσαν ψυχήν, την υπερβάσασαν κατά την διανόησιν αυτής τα όρια της Τιτανικής φύσεως των ανθρώπων. Την ψυχήν εκείνην η οποία εδέχθη και αφομοίωσεν εν εαυτή τας ενεργητικάς δυνάμεις του Φάνητος δια των σχέσεών της προς τον πνευματικόν άρχοντα του Ουρανού Δία. Εκ των δυνάμεων αυτών εγεννήθη ο Διόνυσος και δια τούτο είναι τέκνον του Θεού Διός και της Περσεφόνης ή Σεμέλης. Αλλά η Σεμέλη, παρά την υπέροχον διανόησιν αυτής έζη εντός της Τιτανική φύσεως των ανθρώπων και ως εκ τούτου είχεν αμέσους σχέσεις προς τους Τιτάνας και συνεπώς ο γεννηθείς Διόνυσος είχεν διπλήν φύσιν, τιτάνας εκ της μητρός του και θεός εκ του πατρός του.

Οι Τιτάνες γνωρίζοντες την διπλήν φύσιν του Διονύσου εβουλεύθησαν να κατασπαράξουν αυτόν και εις στιγμήν κατά την οποίαν ο Διόνυσος ήτο προσηλωμένος εις εν κάτοπτρον βλέπων την μορφήν του, εικών η οποία προδίδει αλληγορικώς (κατά τον Θείον Ορφέα) την Τιτανικήν των ανθρώπων φύσιν, επέπεσαν κατ’ αυτού και τον κατεσπάραξαν διαμελίσαντες δε την φύσιν αυτού την κατέφαγον. Οι κατασπαράξαντες τον Διόνυσον Τιτάνες ήσαν επτά τον αριθμόν και διεμέλισαν την φύσιν αυτού εις επτά μέρη, όσοι είναι οι πλανήται οι επιδρούντες εις το γήινον περιβάλλον. Έκτοτε, απεκάλυψεν ο Θείος Ορφεύς, πάσαι αι ανθρώπιναι φύσεις φέρουν μέρος της διπλής φύσεως του Διονύσου, αλλά τούτο δεν δύναται να φέρει τας ψυχάς αυτών εις το γένος των αθανάτων. Δια να γίνει αυτό, πρέπει εις τας φύσεις αυτάς να αφομοιωθεί ολόκληρος η φύσις του Διονύσου.

Κατά τον διαμελισμόν της φύσεως του Διονύσου έσπευσεν εκ του Ουρανού η Θεά της Σοφίας και έλαβε την καρδίαν του, την μετέφερε και την παρέδωσε εις τον Θεόν Δία. Την καρδίαν του Διονύσου εχρησιμοποίησεν ο Θεός Ζευς προς δημιουργίαν του νέου Διονύσου, του Ουρανίου Διονύσου και είναι πλέον αυτός, όχι ο Διόνυσος ο Ζαγρεύς, η χθονία Θεότης, αλλά ο Διόνυσος ο Ελευθερεύς, εκείνος εις τον οποίον ανέθεσεν ο Θεός Ζεύς την απελευθέρωσιν των ανθρωπίνων ψυχών από τας Τιτανικάς αυτών φύσεις. Συνεπώς Διόνυσος Ελευθερεύς είναι εκείνος ο οποίος μεταφέρει τας ψυχάς των ανθρώπων δια γάμου (δηλ. συζεύξεως) τελουμένου μετ’ αυτών, εις τας φύσεις των αθανάτων. Τούτο επιτυγχάνεται όταν η διανόησίς των αποκτά την δυνατότητα να δέχεται τας ενεργείας (συζευγνύεται) μετά των πέραν των Τιτανικών φύσεων των ανθρώπων οντοτήτων.

Posted in ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ | Leave a Comment »

Έκκληση για την Αγροτέρα Αρτέμιδα

Posted by lykofron στο 20/11/2011

Προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την Βουλή των Ελλήνων και όλες τις αρμόδιες δημόσιες υπηρεσίες

Ο αρχαιολογικός χώρος όπου βρίσκονται τα θεμέλια του παριλίσσιου ιωνικού ναού της Αγροτέρας Αρτέμιδος, από τις σημαντικότερες ιστορικά αρχαιολογικές τοποθεσίες στο κέντρο των Αθηνών κινδυνεύει. O λόγος είναι η έλλειψη πολιτικής βούλησης από τους εκάστοτε Υπουργούς πολιτισμού, να προσκομίσουν το τίμημα για την απαλλοτρίωση του χώρου, την περαιτέρω ανασκαφή, ανάδειξη και απόδοση του στους πολίτες των Αθηνών. Ενώ το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο έχει γνωμοδοτήσει 7 φορές σε διάρκεια 40 χρόνων για την άμεση απαλλοτρίωση, προστασία και ανάδειξη του αρχαιολογικού χώρου, ο Υπουργός Πολιτισμού αναπέμπει το θέμα στο συμβούλιο προτείνοντας έμεσα την οικοδόμηση του χώρου.

Εμείς οι υπογράφοντες αντιστεκόμαστε σθεναρά στην οικοπεδοποίηση των ιερών αρχαιολογικών χώρων. Οι κυβερνήσεις έχουν το χρέος να προστατεύουν την παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά και να την αποδίδουν στις γενεές που ακολουθούν. Ζητούμε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την βουλή των Ελλήνων και όλες τις αρμόδιες δημόσιες υπηρεσίες να δράσουν υπέρ της προστασίας του χώρου αυτού.

Ευχαριστούμε για την συμμετοχή σας (υπογράψαντες 11348η) ΠΗΓΗ http://www.artemisagrotera.org/gr/petition.asp?PET_NAME=%2C+%D3%F4%F5%EB%E9%E1%ED%FC%F2&PET_CITY=%C1%E8%DE%ED%E1&PET_SURNAME=%F4%DC%EA%E1%F2&Submit=%D5%F0%EF%E3%F1%DC%F8%F4%E5&PET_OCCUP=%D3%F5%ED%F4%E1%EE%E9%EF%FD%F7%EF%F2&PET_COUNTRY=%C5%EB%EB%DC%F2&PET_EMAIL=stetakas%40otenet%2Egr&offset=11320#Sign

Posted in ΛΟΙΠΑ ΘΕΜΑΤΑ | Leave a Comment »

Η επίδραση του Ηλίου

Posted by lykofron στο 18/11/2011

Οι μεταμορφώσεις και η εξέλιξη των ουσιών της Φύσης πάνω στην Γη είναι αποτέλεσμα της επί­δρασης του Ηλίου γιατί ο Ήλιος είναι Εκείνος που δίνει τον ρυθμό στο πλανητικό μας σύ­στημα και  την ζωή υπό την ευρεία της έννοια. Τα διάφορα φαινό­μενα που λαμβάνουν χώρα πάνω στην Γη μαρ­τυρούν την ζωο­γόνο επί­δραση του Ηλίου στην Γη γιατί ο Ήλιος είναι Εκεί­νος που συνθέτει σή­μερα για να αποσυνθέσει αύ­ριο και να ανασυν­θέσει αργότερα. Με την βοήθεια του ηλιακού φωτός  με­τατρέπεται το απλό σπέρμα σε δρυ και με τις δια­φορετικής εντάσεως ακτίνες του προκαλού­νται οι  διαφορετικές λειτουργίες στον κάθε οργανισμό. Ο Ήλιος με τις διάφορες ακτινοβολίες του αφυπνίζει τα σπέρματα των Ιδεών και επιβοηθεί τα όντα να ανέλθουν σε ανέλιξη. Για να είναι όμως αμε­σότερα τα αποτελέσματα αυτών των επιδράσεων στον άν­θρωπο, πρέπει να φροντίσει να εκμηδενί­σει κάθε αντί­δραση των στοιχείων της κατώτερής του φύσης. Όπως είναι φανερό από τα προαναφερθέντα, πρώτι­στο καθή­κον μας είναι να στραφούμε προς τον Φοίβο Ήλιο, τον δω­ρητή της ζωής και σύμ­βολο του υπέρτα­του Λόγου και να διαλαλή­σουμε την  ευ­γνω­μοσύνη μας προς αυτόν. Γι’ αυτό δεν θα ήταν άστοχη η ανά­γνωση ύμνων προς τον που περικλεί­ουν πολλά μη­νύ­ματα για κάθε ειλικρινή αναζητητή  της αλή­θειας.

Στο σημείο αυτό πρέπει να τονισθεί ότι η ανά­γνωση αυ­τών των ύμνων δεν έχει τελετουργικό  χαρα­κτήρα και ότι συχνή επα­νάληψη αυτών των θεμά­των (όπως είναι η ανάπτυξη της ση­μα­σίας των  φυ­σικών γιορτών και η ανάγνωση ύμνων διαφόρων φι­λοσόφων προς τον Ήλιο) δεν πρέπει να μας  δη­μιουργεί κορε­σμό γιατί την βαθύτερη σημασία τους και το αληθινό τους νόημα θα αργήσουμε πολύ  να τα κατανοήσουμε. Όταν όμως το κατα­νο­ή­σουμε πραγματικά τότε θα εί­μαστε ώριμοι να κάνουμε ένα απο­φασι­στικό βήμα στην εξελικτική κλίμακα που αναφέρθηκε παρα­πάνω.

Posted in ΜΥΣΤΗΡΙΑΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ | Leave a Comment »

Η εαρινή ισημερία.

Posted by lykofron στο 18/11/2011

Εαρινή ισημε­ρία έχουμε την 20η Μαρτίου. Κατά την ημερομηνία αυτήν ο Ήλιος εισέρχεται στον αστερι­σμό του Κριού και έτσι εισερχόμαστε αστρο­νο­μικά στην εποχή της άνοιξης.

Τι  συμβολίζει η εαρινή ισημερία του ηλίου

Η εαρινή ισημερία του ηλίου συμβολίζει στο πνευματικό επίπεδο τον θάνατο της τιτανι­κής φύσεως του ανθρώπου (η οποία έχει ως νόμο αυτής τον θάνατο) και την ανάστασή του στις πνευματικές φύ­σεις του πνευ­ματικού κό­σμου αθανάτων (5ον ΣΤΑΔΙΟ: ΣΟΦΙΑΣ).. Ταυτόχρονα συμβολίζει τον θάνατο των παθών της τιτανικής φύσεως των μυημένων και την εμφάνιση (στην θέση των παθών) των αρετών εκείνων οι οποίες εξασφαλίζουν τον θρίαμβο των μυστών επί του νόμου του θανάτου.

Οι Ορφικοί συμβό­λιζαν την εαρινή ισημερία με τον θάνατο (δηλαδή με­ταμόρφωση) του Διο­νύσου του Ζαγρέως και την εκ νέου γέν­νησή του με την παρέμ­βαση της Θεάς Αθηνάς (δη­λαδή του σο­φού πνεύ­ματος) από την φύση του Ολυ­μπίου Διός ως Διο­νύ­σου του Άνθιου, ο οποίος κατόπιν μεταμορφώνεται στον Διόνυσο τον Ελευ­θερέα δηλαδή τον ελευ­θερωτή των ανθρωπί­νων ψυχών εκ των δεσμών της ύλης και της εν γέ­νει υλοβαρούς τους φύσεως. Έτσι ο Διό­νυσος ο Ζαγρεύς από χθόνια θεό­τητα μετα­μορφώ­νεται σε ουράνια θεό­τητα, τον Διό­νυσο τον Ελευ­θερέα. Την ημέρα της εαρινής ισημερίας οι Ορφικοί τε­λού­σαν συμπόσια τα λεγό­μενα ωμοφάγια κατά τα οποία θυσίαζαν τον Διονυσιακό Ταύρο και έτρω­γαν από τις σάρκες του. Αλλά ποίος ήταν ο Διονυ­σια­κός Ταύρος; Με την αλλη­γορία αυτήν ο θείος Ορ­φέας έκρυψε επι­μελώς μια μεγάλη αλήθεια που μόνο άκρως μεμυημέ­νοι στα Ορφικά μυστήρια μπορούσαν να κατανοή­σουν. Επί του σημείου αυ­τού μόνον τα εξής ολίγα μπορούν να λεχθούν: Ο Διό­νυσος είναι τέ­κνο του θεού Διός. Ο Ταύρος  εί­ναι μία εκ των πτυχών του Νό­μου του Φάνητος, ο οποίος αφομοιωθείς στην φύση του Διός, έδωσε στον Δία τις πνευματικές εξου­σίες του Ουρανού (αυτό εικο­νίζει την θεοποί­ηση). Ένα από τα τέκνα του θεού Διός φέρει ως σύμ­βολό του τον Ταύρο και εκείνος από τους Μύστες των Ορφι­κών μυστηρίων που θα γνώριζε και θα εκτιμούσε αυτό το τέκνο του θεού Διός θα εννοούσε και την συμβο­λική έννοια του Ταύρου. Ο συνδυασμός του Διο­νύσου και του Ταύρου αποτε­λούν την βάση της με­γάλης αποκαλυφθείσης αλήθειας του θείου Ορ­φέα, γιατί αποτελούν την λύση του προβλήματος περί της αθανασίας της αν­θρώπινης ψυχής. Η τρίτη μύηση­ στα Ορφικά μυστήρια λάμβανε χώρα κατά την εαρινή ισημερία του ηλίου. Ο χρόνος από της μυήσεως αυτής μέχρι την επομένη μύηση που ελάμβανε χώρα κατά την θερινή τροπή του Ηλίου ήταν ο χρόνος κατά τον οποίο ο μυούμενος έπρεπε να εκδηλώσει αρμονική ιδεολογία ανάλογη προς τα εκδηλούμενα χρώματα των ανθέων αυτής της εποχής ως και αρμονική αισθηματολογία ανάλογη προς τα αρώ­ματα των αν­θέων αυτής της εποχής. Κατά τους Ορφικούς τα αρώματα και τα χρώματα αυτής της εποχής αναπαριστούν την βαίνουσα προς αποθέ­ωση ανθρώπινη ψυχή η οποία απέβαλε το έρεβος και προ­ορίζεται πλέον σε θεία πνευματική ανάσταση.

Στα Ελευσίνια μυστήρια η εα­ρινή ιση­μερία συμβολιζότανε με την απε­λευθέρωση της Περσεφόνης από το βασίλειο του Πλού­τωνα (που είναι χθόνια θεό­τητα). Την απελευθέρωσή της την πραγματοποιεί ο Διόνυσος ο Ελευ­θερέας (που είναι ουράνια θεό­τητα), ο οποίος την με­ταφέ­ρει στον Όλυ­μπο δη­λαδή την με­ταμορ­φώνει σε Ου­ράνια θεότητα. Ο συμ­βολισμός αυτός των Ελευσί­νιων μυστηρίων, δείχνει και την περαιτέρω δράση των πνευμα­τικών οντοτή­των. Επίσης θεωρούσαν ότι η εαρινή ισημερία αντι­προσω­πεύει τον θάνατο του τιτανικού οργανι­σμού των αν­θρωπίνων ψυ­χών, την μεταμόρφωσή τους και την αναγέννησή τους στις πνευ­ματικές φύ­σεις του πνευ­ματικού κό­σμου. Επί­σης τελούσαν την γιορτή των Πανα­θη­ναίων ενώ πα­ράλληλα γι­νό­ντουσαν τελετές και εσωτερικά που όμως δεν μας είναι γνωστές.

Στην Χριστιανική  θρη­σκεία έχουμε τον ανάλογο συμβολισμό που εί­ναι ο σταυ­ρικός θάνα­τος του Χρι­στού και η εν συ­νεχεία ανά­στασή του που γιορτάζε­ται μετά ακριβώς από την εαρινή ιση­μερία. Πρέπει να σημειωθεί  ότι όλες σχεδόν οι θρησκείες περι­λαμβά­νουν αυτόν τον συμβολισμό (δη­λαδή οι ήρωές τους πεθαί­νουν και στη συνέχεια ανα­σταίνονται κατά την εαρινή ιση­μερία). Στο ση­μείο αυτό πρέπει να διευκρι­νισθεί ότι ο θάνατος δεν έχει την έννοια της εξαφάνι­σης αλλά της μετα­μόρ­φωσης και συνεπώς  της εξέλι­ξης.

Τι  συμβολίζει η περίοδος από την εαρινή ισημερία μέχρι την θερινή τροπή του ήλιου

Η περίοδος από την εαρινή ισημερία μέχρι την θερινή τροπή του ήλιου στο πνευματικό επίπεδο συμβολίζει την περίο­δος της ανα­γεννήσεως και μεταμορφώσεως των ανθρω­πίνων ψυχών στις πνευματικές φύ­σεις του πνευματι­κού κόσμου ως και της προε­τοιμασίας τους για τον πλήρη αποχωρισμό τους από το έρε­βος. Στο φυτικό επίπεδο είναι η εποχή της με­ταμορφώσεως της βλαστήσεως και της εκδη­λώ­σεως των ανθέων και των χρωμάτων αυ­τών.

Οι Ορφικοί, το χρονικό διά­στημα που μεσολαβούσε μέχρι την επό­μενη μύ­ηση, το θεωρούσαν ως απα­ραίτητο για να εκ­δηλώ­σει ο μυούμενος αρ­μονική ιδεολογία όπως είναι αρ­μονικά εκδη­λω­μένα τα χρώματα των αν­θέων της εποχής αυτής.

Κατά τους μύστες της Ελευσίνας, η εποχή που περιλαμβάνε­ται μεταξύ εαρινής ιση­με­ρίας και θερινής τροπής του Ηλίου είναι η περί­οδος κατά την οποία το ανιστά­μενο πνεύμα έρχεται στην αποθέωση.

Posted in ΜΥΣΤΗΡΙΑΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ | Leave a Comment »

Η Χειμερινή Τροπή του Ηλίου

Posted by lykofron στο 18/11/2011

Χειμερινή τροπή του Ηλίου­ έχουμε την 22α Δεκεμβρίου. Κατά την ημερομηνία αυτήν ο Ήλιος εισέρχεται στον αστερι­σμό του Αιγόκερω και έτσι εισερχόμα­στε  αστρονο­μικά στην εποχή του χειμώνα.

Τι συμβολίζει η ­χειμερινή τροπή του ηλίου

Η ­χειμερινή τροπή του ηλίου συμβολίζει στο πνευματικό επίπεδο την ανθρώ­πινη ψυχή η οποία έφθασε στα όρια της διανόησης ώστε τότε αυτή γίνεται ικανή να εκ­δηλώσει τις κατάλληλες δυναμικότητες που θα της επιτρέψουν να έλθει σε επαφή με τον Ουρανό ώστε με την επί­δραση του Ου­ρανού να εκ­δηλωθεί σ’ αυτήν η ικα­νότητα προς από­κτηση μεγαλύτερης γνώ­σης (4ον ΣΤΑΔΙΟ: ΓΝΩΣΤΙΚΗΣ ΝΟΗΣΕΩΣ). Η γνώση αυτή θα την φέρει σε κατάσταση να γνωρί­σει τα μέσα της πνευματικής της προόδου και ανόδου. Επίσης γίνεται ικανή να εκδηλώσει τα σπέρματα των Ιδεών στο αν­θρώπινο πνεύμα. Τα σπέρματα αυτά κυοφορούνται κατά τις διαδοχικές ενσαρκώσεις, με την επενέρ­γεια του νόμου της ειμαρ­μένης και κατόπιν με την βοήθεια των πνευ­ματικών οντοτήτων εκδηλώνο­νται.

Οι Ορφικοί, κατά την χειμερινή τροπή του ηλίου, εόρταζαν την γέννηση του Διονύσου του Ζα­γρέως, του ελευθερωτή των ανθρω­πίνων ψυχών από τον Άδη. Η γιορτή αυτή ήταν μεγάλης σπου­δαιότητας γιατί κατ’ αυτήν απο­κάλυπταν ότι η ανθρώπινη ψυχή έφθασε σε τέτοια όρια της διανοήσεως ώστε να εκδηλώσει δυνα­μικότητες δια των οποίων θα μπορέσει να έλθει σε επαφή προς τον Ουρανό. Εκ των επιδράσεως του Ουρανού θα εκδηλω­θούν σ’ αυτή ικανότητες προς απόκτηση μεγαλύτερης γνώσης. Η γνώση αυτή θα την φέρει θα την οδηγήσει στο να γνωρίσει τα μέσα της πνευματι­κής της ανόδου που θα την οδη­γήσουν στην οδό της αθανασίας. Η δεύτερη μύηση­ στα Ορφικά μυστήρια λάμβανε χώρα κατά την ημέρα της χειμερινής τροπής του ηλίου ή αμέσως μετά. Ο χρόνος από της μυήσεως αυτής μέχρι την επομένη μύηση που ελάμβανε χώρα κατά την εαρινή ισημερία του Ηλίου ήταν ο χρόνος κατά τον οποίο ο μυούμενος έπρεπε να εκδηλώσει στην διάνοιά του τον σπόρο της Ορφικής ιδεολογίας.

Στα Ελευσίνια μυστήρια η χειμερινή τροπή του ηλίου συμβο­λίζεται με την αρπαγή της Περσε­φό­νης, της αγνής κόρης του θεού Διός και της θεάς Δήμητρας, από τον θεό του Άδου Πλούτωνα. Η κάθοδος της Περσεφόνης στον Άδη δεν σημαίνει πτώση, γιατί η Περσεφόνη είναι η φωτεινή ψυχή που κατήλθε στον Άδη προς πλήρωση του Νόμου της αλ­ληλεγγύης, δηλαδή προς πλήρωση των υποχρεώσεων που έχει η φω­τεινή ψυχή προς τις ψυ­χές που βρίσκο­νται στο σκότος. Ακολουθεί κάθοδος του μνηστήρα της Διο­νύσου και της μητέρας της Δήμητρας οι οποίοι αποκαλύπτουν στους αν­θρώπους την καλ­λιέργεια του σίτου και της σταφυλής που υπήρξαν τα κατ’ εξοχήν σύμβολα όλων των μυστηρίων και αυτών των χρι­στιανικών. Ο σίτος και η σταφυλή συμβολί­ζουν με­τα­μορφωτικά μέσα, μεταβάλλονται αντί­στοιχα σε σώμα και αίμα του Χριστού, παντός Χριστού. Οι μύ­στες της Ελευσίνας (οι οποίοι όπως είδαμε κατά την φθινοπωρινή ισημερία τιμού­σαν γέννηση της Κόρης της Πρωτο­γόνης) έλεγαν ότι η Κόρη η Πρωτο­γόνη (που είναι τέκνο του Ουρανού (συνε­χούς ουσίας) και της Γης (της ατο­μικής ουσίας) για να οδεύσει προς το Φως έχει ανάγκη και άλ­λης μί­ξεως, μίξεως προς τις δυνάμεις του Ουρανού και αυτήν ακριβώς την δεύτερη μίξη συμβο­λίζει η χειμερινή τροπή του Ηλίου. Την μίξη αυτή αλληγορούν και οι μίξεις των Νυμφών με τους Θεούς.

Είναι αξιοσημείωτο ότι κατά την χειμερινή τροπή του Ηλίου φέ­ρονται γεν­νηθέντες όλοι οι πνευματικοί ήρωες και οι με­γά­λοι διδά­σκαλοι της μυ­σταγωγικής γνώσης που υπήρ­ξαν πρω­τοπόροι όλων των αρχαίων θρη­σκειών, όπως π.χ. ο Διόνυ­σος και ο Χρι­στός. Η γέννησή τους αυτή δεν συμβολίζει την εμφάνιση των ορ­γανι­κών τους υπο­στάσεων στην Γη, αλλά την αλληγορική εικόνα της πνευματι­κής τους ανα­γέννησης και της υπόταξης των τιτανι­κών τους φύ­σεων. Είναι επίσης αξιοσημείωτο ότι όλοι γεννή­θη­καν από την μίξη Πνεύματος και Παρθένου.

Τι  συμβολίζει η ­περίοδος από την χειμερινή τροπή του ήλιου μέχρι την εαρινή ισημερία

Η ­περίοδος από την χειμερινή τροπή του ήλιου μέχρι την εαρινή ισημερία συμβολίζει την εποχή κατά την οποία η ψυχή του ανθρώπου αποβάλει τα πάθη και οδεύει προς την πνευματική της αναγέννηση, η οποία θα λάβει χώρα κατά την εα­ρινή ισημερία. Στο φυτικό επίπεδο γίνεται η εκκόλαψη και την βλάστηση των σπερ­μάτων δηλαδή την γέν­νηση νέων φυτών μέσα στο γόνιμο από τις βροχές του φθινοπώρου έδα­φος. Συνεπώς είναι η εποχή της  εκδήλω­σης της φυτι­κής ζωής και βλαστήσεως αυ­τής.

Οι Ορ­φικοί θεωρούσαν την περίοδο αυτή ως αλληγορική ει­κόνα της προπαρασκευής των αν­θρωπίνων ψυχών κατά την οποία εκδηλώνονται από τις ψυχές συναι­σθήματα και οι πράγματι φυσι­κές Ιδέες. Με την βοή­θεια αυτών μπορούν να προχω­ρήσουν προς την πνευματική τους αναγέν­νηση που λάβει χώρα κατά την εαρινή ισημε­ρία και την εποχή που ακο­λουθεί, γιατί τότε οι ακτί­νες του ηλιακού φωτός είναι θερμό­τερες και δίδουν έτσι  την δυνατό­τητα για την εκδή­λωση και λειτουρ­γία του Νόμου του Φά­νητος. Τα εκ­δηλούμενα με την βλάστηση της μητρός γης άνθη και μύρα κατά το τέ­λος αυτής της περιόδου είναι η αλλη­γορική ει­κόνα, κατά τον θείο Ορφέα, που εμφανίζει τις εκ­δηλώσεις εκείνων των ανθρωπί­νων ψυ­χών οι οποίες προ­χω­ρούν πια προς την αθανασία και οι οποίες (ψυχές) φέρουν πλέον στην φύση τους αυτό που απεικονίζει το γέλιο του Φάνητος.

Από την χειμερινή τροπή του Ηλίου η ημέρα αυξά­νει. Οι μύ­στες της Ελευσίνας έλεγαν ότι η ημέρα συμβολίζει το φως και η νύκτα το σκό­τος, και ότι μόνο οι ψυ­χές των μεμυημένων οδεύουν από το σκότος προς το φως ενώ οι ψυχές των αμύητων πα­ραμέ­νουν στο σκό­τος. Αυτήν την προς το Φως  πο­ρεία της ψυχής του μύστου γιόρταζαν οι Ελευ­σίνιοι την χειμερινή τροπή του Ηλίου.

Posted in ΜΥΣΤΗΡΙΑΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ | Leave a Comment »

Η φθινοπωρινή ισημερία

Posted by lykofron στο 18/11/2011

Φθι­νοπω­ρινή ισημερία έχουμε την 23η Σεπτεμβρίου. Κατά την ημερομηνία αυτήν ο Ήλιος εισέρχεται στον αστερι­σμό του Ζυγού και έτσι εισερχόμαστε αστρονο­μικά στην εποχή του φθινο­πώρου.

Τι συμβολίζει η φθινοπωρινή ισημερία του Ηλίου

Η φθινοπωρινή ισημερία του ηλίου συμβολίζει στο πνευματικό επίπεδο την εμφάνιση της αν­θρώπινης ψυχής, (3ον ΣΤΑΔΙΟ: ΛΟΓΙΚΗΣ ΝΟΗΣΕΩΣ). η οποία θα περάσει, το πρώτο στάδιο εξελίξεώς της που είναι η καλλιέρ­γεια των σπερμάτων των προς γονιμο­ποίηση Ιδεών. Τα σπέρματα αυτά κυοφορούνται κατά τις διαδοχι­κές ενσαρκώσεις, με την επενέρ­γεια του νόμου της ειμαρ­μένης.

Οι Ορφικοί κατά την φθινοπωρινή ισημερία εκδή­λω­ναν την λατρεία τους προς την Φύση γιατί έφερε στο Είναι τους τα Όντα. Πρω­τίστως όμως ο εορτασμός στρεφόταν στο γεγονός της εμ­φάνισης της ανθρώπι­νης ψυχής. Την ψυχή αυτήν την ονόμαζαν Κόρη Πρωτογόνη, σπούδαζαν τις εκδηλώσεις της δια των οποίων έφθασε να διακριθεί ως νοητικό ον της Φύσεως. Η πρώτη μύηση­ στα Ορφικά μυστήρια λάμβανε χώρα αμέ­σως μετά την φθι­νοπωρινή ισημερία και αφορούσε τους κατά πρώτον εισερχόμενους. Κατά την μύηση αυτή αποκα­λύπτονταν τα περί της συ­στά­σεως της  μητρός Γης. Ο χρόνος από της μυήσεως αυτής μέχρι την επομένη μύηση που ελάμβανε χώρα κατά την χειμερινή τροπή του Ηλίου ήταν ο χρό­νος κατά τον οποίο η ψυχή του μυούμενου έπρεπε να καταστεί ικανή για να γονι­μο­ποιήσει την Ορ­φική ιδεολογία.

Στα Ελευσίνια μυστήρια κατά την Φθινοπω­ρινή Ιση­μερία γινό­τανε η ει­σα­γωγή των αμύητων. Κατά την εισαγωγή ελάμβανε χώρα μακρά τελετή για την εμφάνιση στο Είναι της Κόρης της Πρωτογόνης. Έλεγαν ότι η Κόρη η Πρωτογόνη είναι κόρη του Ου­ρανού και της Γης, δηλαδή απο­τέ­λεσμα της επιμιξίας των δυνά­μεων του Ουρανού (που συμβολίζει τον άπειρο χώρο δηλαδή την Συνεχή ή Αμέριστη ουσία) και της Γης (που συμ­βολίζει την Ατο­μική ή Μερι­στή ουσία). Με την τελετή αυτήν οι Μύστες της Ελευ­σίνας απέδιδαν ευγνωμοσύνη προς την θεία Φύση η οποία έφερε στο Είναι το ψυχικό Είναι κάθε οντότη­τας. Έτσι οι Μύστες ως πρώτο αντι­κεί­μενο είχαν να εξετάσουν ποία ήταν η Κόρη η Πρω­τογόνη, δηλαδή πως εμ­φανί­σθηκε η ψυχή της Φύσεως.

Τι  συμβολίζει ­η περίοδος από την φθινοπωρινή ισημερία μέχρι την χειμερινή τροπή του ηλίου

Η ­περίοδος από την φθινοπωρινή ισημερία μέχρι την χειμερινή τροπή του ηλίου συμβολίζει στο πνευματικό επίπεδο την εποχή κατά την οποία η ψυχή μπό­ρεσε να δεχθεί τις επι­δρά­σεις του Ουρανού, να διαπλάσει τον ηθικό χαρα­κτήρα του ανθρώπου και να διαμορ­φώ­σει την συνεί­δησή του κατά τρόπον ώστε να δια­κα­νονίζει την ζωή του σε αρ­μονία προς τους ομοί­ους του. Στο φυτικό επίπεδο έχουμε την καλλιέργεια της γης, η οποία έτσι προετοιμάζεται για να δεχθεί τα σπέρματα, την σπορά και την κυοφορία των σπερμάτων μέσα στο γόνιμο από τις βροχές του φθινοπώρου έδαφος.

Οι Ορφικοί θεωρούσαν την περίοδο από την Φθι­νοπω­ρινή ισημερία μέχρι την Χειμερινή τροπή του Ηλίου ως αντιστοι­χούσα προς την πρώτη περί­οδο του αν­θρωπίνου γένους κατά την οποία η ανθρώ­πινη ψυχή κατόρθωσε να εκδηλώσει τις δυνα­μικότη­τές της που της επέτρε­ψαν να χαρακτηρισθεί ως πραγ­ματικό νοη­τικό Ον. Ως νοητικό ον κατόρθωσε να δεχθεί τις επιδράσεις του ουρανού, να διαπλάσει τον ηθικό του χαρακτήρα και να διαμορφώσει την συνείδησή του κατά τρόπο ώστε να κανονίζει την ζωή του σε αρμονία με τους ομοίους του. Έτσι κατόρθωσε να βρει τον δρόμο προς σύσταση των αν­θρωπί­νων κοινωνιών οι οποίες θα του εξα­σφαλί­σουν την πρό­οδό του. Οι ατμοσφαιρικές με­ταβολές αυτήν την χρονική περίοδο έλεγαν ότι είναι η ζώσα αλληγορική εικόνα της πρώτης ψυχι­κής ιστορίας του αν­θρωπίνου γένους. Η πτώση των υδάτων κατά την χρονική αυτή περίοδο έλεγαν ότι εικονίζει τις κα­τερχό­μενες από τον ουρανό ακτίνες του φωτός. Επίσης έλεγαν ότι όπως καλλιεργείται η Γη για να εκδη­λώσει την βλάστηση, έτσι πρέπει να καλλιεργούνται και οι αν­θρώπι­νες ψυ­χές για να εκ­δη­λώσουν τις δυνάμεις τους και να τις μεταβάλουν σε ιδέες και συναισθήματα. Επίσης όπως τα ύδατα καθιστούν γόνιμη τη Γη προς καλ­λιέργεια των σπερμάτων από τα οποία θα εμφανι­σθεί η βλά­στηση και από αυτήν τα άνθη και οι καρποί, έτσι και οι αν­θρώπινες ψυχές θα εκ­δηλώ­σουν τις ιδέες και τα συ­ναι­σθήματά τους.

Τα Ελευσίνια Μυστήρια εικόνισαν την περί­οδο από την Φθι­νοπωρινή Ισημερία μέχρι την Χειμε­ρινή Τροπή του Ηλίου ως αντι­στοιχούσα στην περίοδο που η μητέρα Γη αναπαύε­ται και ανα­διορ­γανώνει τις δυνάμεις της για να πα­ρα­σκευασθεί για να δεχθεί στους κόλπους της προς γονιμοποί­ηση τα σπέρματα των καρπών. Επίσης εκτός από τις εσωτερικές τελετές, είχαν και εξωτερικές εκ­δηλώσεις. Έτσι κατά τις αρχές του Φθι­νοπώρου ερχό­ντουσαν και παρέ­μεναν στον παρακεί­μενο Ναό του Παρθενώνος, παρθένες της πόλεως των Αθη­νών, οι οποίες ύφαιναν τον πέπλο της θεάς της Σοφίας. Οι παρθένες αυ­τές, που παρέμεναν εκεί επί έξη μήνες για να φτιάξουν το έργο τους, αλλη­γορού­σαν την αγνό­τητα της ψυχής η οποία κατά τους μήνες του Φθινο­πώρου και του Χειμώνα θα δεχθεί το σπέρμα της θείας ιδεολογίας, θα καλλιεργήσει και θα εκδη­λώσει αυτό με τα αποτε­λέσματά του και θα υφά­νει πέπλο με τον οποίο περιβαλλόμενη θα αναγο­ρευ­θεί θυγατέρα της Σο­φίας.

Posted in ΜΥΣΤΗΡΙΑΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ | Leave a Comment »

Η Θερινή Τροπή του Ηλίου

Posted by lykofron στο 18/11/2011

Θερινή τροπή του Ηλίου έχουμε την 21η Ιουνίου. Κατά την ημερομηνία αυτήν ο Ήλιος εισέρχεται στον αστερισμό του Καρκίνου και έτσι εισερχόμαστε αστρονομικά στην εποχή του καλοκαιριού. Η θερινή τροπή του Ήλιου συμβολίζει τον θρίαμβο της ψυχής του μύστου επί του νόμου του θανάτου και τον οριστικό αποχωρισμό της από τα δεσμά του περιβάλλοντος της και από το έρεβος. Από το έρεβος απομακρύνεται η ανθρώπινη ψυχή που έχει πλήρως αποκαθαρθεί από τα πάθη της και απόκτησε τον πνευματικό της οργανισμό.

­Οι Ορφικοί κατά την θερινή τροπή του Ηλίου τελούσαν γιορτές που αναφέρονταν στον θρίαμβο κατά του νόμου του θανάτου της τιτανικής φύσεως του Διονύσου. Κατά τις εορτές αυτές εξέφραζαν την λατρεία τους προς την θεία δημιουργία που έφθασε δια των εκδηλώσεων των Νόμων της στην εμφάνιση των νόμων της Θεοποιήσεως των όντων της. Επίσης εξέφραζαν την ευγνωμοσύνη τους προς τα θεοποιηθέντα τέκνα της, υπό την προστασία των οποίων ετίθεντο με την θέληση τους. Στις γιορτές που τελούσαν οι Ορφικοί κατά την θερινή τροπή του Ηλίου λάμβαναν μέρος μόνον εκείνοι που είχαν διέλθει όλους τους βαθμούς της ορφικής μυήσεως και τα συμπόσιά τους δεν τα αποτελούσαν πλέον τα ωμοφάγια, αλλά τροφή που την αποκαλούσαν αμβροσία και ποτό που αποκαλούσαν Διονυσιακό οίνο. Αποκορύφωση των εκδηλώσεων των Ορφικών αποτελούσε η εκδήλωση της ευγνωμοσύνης τους προς τον Θεό Απόλλωνα, τον Θεό της αιωνίας νεότητας, ο οποίος, κατ’ αυτήν την ώρα του έτους, παρέδιδε την λύρα του στον Θείο Ορφέα για να κρούει τις χορδές της και να μεταδίδει στις ψυχές των μυστών τους ήχους της ώστε να εναρμονίζουν τις πνευματικές τους δυνάμεις προς την πνευματική φύση του Θεού της αιωνίας νεότητας. Η τετάρτη και τελευταία μύηση­ των Ορφικών μυστηρίων γινόταν κατά την θερινή τροπή του Ηλίου που οι ακτίνες του φωτός Του είναι ζωηρότερες και οι καρποί ωριμάζουν. Η θερμότητα των Ηλιακών ακτίνων αυτής της εποχής αναπαριστούσε το φωτοβόλο των σκέψεων των τελείων μυστών και το γόνιμο των καρπών της θείας ιδεολογίας που οι ιεροφάντες κληροδοτούσαν στους διαδόχους τους.

Οι Μύστες της Ελευσίνας τελούσαν κατά την θερινή τροπή του Ηλίου γιορτή σε δόξα και ανάσταση της Κόρης Περσεφόνης και σε δόξα Διονύσου του Ελευθερέως, δηλαδή του ελευθερωτή των ανθρωπίνων ψυχών. Η Περσεφόνη είναι η ψυχή της Γης, η οποία διήλθε απ’ όλες τις καταστάσεις των τεσσάρων εποχών και κατόπιν ήλθε στον Όλυμπο, δηλαδή στην χώρα της αιώνιας ζωής. Πριν όμως έλθει στην χώρα της αιώνιας ζωής συνεζεύχθη τον Διόνυσο τον Ελευθερία και έτσι θα ζήσει μετ’ αυτού την αιώνια νεότητα και ευθυμία. Ιδού ποιος είναι ο κλήρος της ψυχής των θείων Μυστών και σαφώς τον απεκάλυψαν οι Θείοι Μύστες της Ελευσίνας. Επίσης οι Μύστες της Ελευσίνας έλεγαν ότι κατά την θερινή τροπή ωριμάζει ο σίτος του οποίου η σπορά, η βλάστηση και η ωρίμανση εικονίζει την ψυχή του μύστη την εξελισσόμενη προς την αποθέωση. Την καλλιέργεια του σίτου δίδαξε η Δήμητρα που είναι η θεά της Γης. Ο σίτος εικονίζει μεταμορφωτικό μέσο. Μεταβάλλεται σε σώμα του Χριστού, παντός Χριστού. Μετά το σίτο εμφανίζεται η σταφυλή, σύμβολο του Διονύσου. Ο χυμός της σταφυλής εικονίζει άλλο μεταμορφωτικό μέσο. Είναι το αίμα του Χριστού, παντός Χριστού.

Οι Μύστες των Δελφών κατά την θερινή τροπή του Ηλίου τελούσαν ανάλογη τελετή σε δόξα του Φοίβου Απόλλωνος του θεού της αιωνίας νεότητας και του φωτισμού του ανθρωπίνου πνεύματος.

Η περίοδος από την θερινή τροπή του Ήλιου μέχρι την φθινοπωρινή ισημερία, στο φυτικό επίπεδο έχουμε την μεταμόρφωση των ανθέων σε καρπούς, την ωρίμανση των καρπών και την συλλογή τους, καθώς θα μας χρησιμεύσουν για την συντήρησή μας κατά την περίοδο του χειμώνα. Στο ανθρώπινο επίπεδο συμβολίζεται η περίοδος κατά την οποία οι ψυχές των μυστών οι οποίες απέβαλαν οριστικά το έρεβος έχουν αποχωρίσει από το γήινο περιβάλλον και έχουν εισέλθει στην διαρκή ημέρα. Οι ψυχές όμως εκείνες που δεν κατόρθωσαν να αποβάλουν το έρεβος και παραμένουν στο γήινο περιβάλλον, πρέπει να συλλέξουν τους καρπούς όσων έχουν πετύχει μέχρι τώρα, να ανασυντάξουν τις δυνάμεις τους και να συνεχίσουν τις προσπάθειες τους ώστε να επιτύχουν την πνευματική τους αναγέννηση.

ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΤΑΚΑΣ, πτυχιούχος φυσικής και νομικής σχολής παν/μίου Αθηνών με μεταπτυχιακό στα ηλεκτρονικά. Εκδοθέντα βιβλία μου α) Πυθαγόρειος Εσωτερισμός και β) Πυθαγόρειος Αριθμολογία

Posted in ΜΥΣΤΗΡΙΑΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ | Leave a Comment »

Ο ΘΕΟΣ ΕΡΜΗΣ

Posted by lykofron στο 16/11/2011

Η ΜΥΘΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑ

Γέννησις του Θεού Ερμού. Ο θεός Ερμής είναι υιός του Διός και της Μαίας, μιας εκ των επτά Πλειάδων, κόρης του Άτλαντα και της Πληιόνης και εγεννήθη εις άντρον του όρους Κυλλήνη (το σημερινό Ζήρεια) δια τούτο και Κυλλήνιος ελέγετο. Ο Ερμής εγεννήθει την τετάρτην ημέραν του μηνός, και δια τούτο η τετάρτη ημέρα εθεωρήθη ιερά. Ο Ησίοδος αναφέρει την γέννηση του Ερμού ως ακολούθως: «Εις τον Δία η  Μαία, θυγάτηρ του Άτλαντος, εγέννησε τον ένδοξον Ερμή, αγγελιαφόρον των θεών, εις το ιερό ανεβαίνοντας κρεβάτι». Επίσης ο Όμηρος δια την Μαία αναφέρει ότι η «σεμνή νύμφη ήτις είχεν ωραίας πλεξίδας, απέφευγε το πλήθος των μακάρων Θεών και κατοικούσε εις σκοτεινόν άνδρον. Εκεί ενώθηκε μαζί της ο υιός του Κρόνου μια βαθεία νύκτα όπου η λευκόλενη Ήρα ήτο βυθισμένη εις ύπνον και δεν το αντελήφθησαν ούτε οι αθάνατοι θεοί ούτε οι θνητοί». Τέλος η παράδοσις αναφέρει ότι εντός του  σπηλαίου εις το οποίον ανετρέφετο υπήρχεν νέκταρ και αμβροσία δια των οποίων η μήτηρ του τον ανέθρεψεν

Τριταίος Ερμής. Ο Θεός Ερμής αναφέρεται ότι από την γέννηση του εθεωρείτο ως Τριταίος, αιτιολογούμενο ως γεννηθείς μετά τον Άρην και τον Απόλλωνα μη υπολογιζομένου του Ηφαίστου.

Ερμαφρόδιτος Επίσης ο Θεός Ερμής θεωρείται ως πατήρ τέκνου το οποίο απέκτησεν μετά της θεάς Αφροδίτης τον Ερμαφρόδιτον όστις είχεν γεννητικά όργανα αμφοτέρων των φύλων.

Δικαιοδοσίαι και δράσις του Θεού Ερμού. Ο Θεός Ερμής εμφανίζεται εις την ελληνικήν παράδοσιν ως κατορθώσας να συμβιβάση πολλαπλούς ρόλους εκτεινόμενους εις άπαντα τα επίπεδα των Θεών και των ανθρώπων τους οποίους χειρίζεται επιτυχώς ένεκα της ευστροφίας του και της δυνάμεως του λόγου τους οποίους διαθέτει. Ο Ερμής αναφέρεται:

Ως έχων τάσιν προς κλοπήν. Τούτο αιτιολογείται διότι ο Ζευς συνεμίγη μετά της μητρός του Μαίας υποκλέψας την Ήραν δια τούτο ο Ερμής είχεν κλήσιν προς την κλοπήν. Μετά μεγάλης δε επιτηδειότητος πραγματοποιούσε την συνήθεια του αυτή, από την βρεφική του ηλικία. Ούτω αναφέρεται ότι βρέφος ον, έκλεψε από τον Ποσειδώνα την τρίαινα, από τον Άρη το ξίφος, από τον Ήφαιστο την πυράγρα, από τον Δία το σκήπτρο, από την Αφροδίτη την πολυκέντητη ζώνη της, από τον Απόλλωνα τας αγελάδας του Αδμήτου και από την μητέρα του Μαία και τας αδελφάς της, όταν ελούζοντο, τα ενδύματα των. Η παράδοσις αναφέρει ότι όταν ο Θεός Απόλλων ανεκάλυψεν την κλοπήν του ποιμνίου το οποίον εφύλαττε και παρέπεμψε τον Ερμή εις τον Δίαν δια να δικασθή. Εκεί ο Ερμής μετά εξαιρετικής ευφράδειας διασκέδασεν τας κατηγορίας και ο Ζευς τον απήλλαξεν της τιμωρίας.

Ως ο εφευρέτης χρησίμων πραγμάτων Ο Ερμής θεωρείται ως εφευρέτης χρησίμων πραγμάτων δια τους ανθρώπους, όπως π.χ. α) κατασκεύασε από κέλυφος χελώνης επτάχορδον λύραν συμφώνως προς τον αριθμό των επτά πλανήτων και την ωνόμασε χέλυν, την οποίαν κατόπιν εδώρισεν εις τον Απόλλωνα και εκείνος ακολούθως εις τον Ορφέα, ο οποίος την μετέτρεψεν εις εννεάχορδη, συμφώνως προς τον αριθμό των εννέα Μουσών, β) εις τον Ερμήν αποδίδεται και η επινόησις της σύριγγος, την οποίαν έδωσε επίσης στον Απόλλωνα και έλαβε ως αντάλλαγμα την εκ χρυσού ράβδον εκ της οποίας ωνομάσθη Χρυσόρραπις και γ) θεωρείται ως ο εφευρέτης της ενοργάνου μουσικής, των γραμμάτων, της γεωμετρίας, της παλαίστρας και άλλων πολλών χαρισμάτων του ανθρωπίνου πνεύματος και δ) θεωρείται ως ο πρώτος διδάξας τας ασκήσεις της παλαίστρας αι οποίαι περιλαμβάνουν πάλη, πυγμαχία, άλμα κλπ.

Ως ψυχοπομπός και το Κηρύκειον του Ερμού. Ο Ερμής θεωρείται ως οδηγών τας ψυχάς των ανθρώπων εις το υποχθόνιο βασίλειο του Άδου δια τούτο και ως χθόνιος θεός εθεωρείτο. Ούτω το έργο της μεταφοράς των ψυχών πέραν της Στυγός δεν ανήκει εις τον Χάροντα αλλά εις τον Ερμήν. Το Κηρύκειον είναι ράβδος εκ χρυσού επί της οποίας περιελίσσονται δυο όφεις και τα σώματά των ενούνται εις δυο σημεία ενώ αι κεφαλαί τους ευρίσκονται εις το άνω μέρος εν επαφή. Επίσης εις το άνω μέρος φέρει πτερά. Η ράβδος αύτη θεωρείται ως σύμβολον ειρήνης και ταυτοχρόνως έχει μαγικήν δύναμιν αποκοιμίζων αλλά και εγείρων τους θνητούς.

Ως Θεός του εμπορείου και των συναλλαγών Ο Ερμής εθεωρείτο ως ο εφευρέτης των μέτρων, των σταθμών, των ζυγών ως και παντός αφορώντος εις το εμπορείον και των συναλλαγών. Τα εκ των εμπορικών συναλλαγών κέρδη εθεωρούνται ως τα δώρα του κερδώου Θεού Ερμού ο οποίος παρίσταται κρατών βαλάντιον ανά χείρας.

Ως Διαγγελέας των Θεών. Ο Ερμής ωρίσθη υπό του πατρός του Διός ως διαγγελέας του και ως μεταφέρων τας βουλάς του.

Η επτάχορδη λύρα Ο Ερμής κατασκευάζει, εκ κελύφους χελώνης επτάχορδη λύρα, κατά τον αριθμόν των επτά πλανητών, την οποίαν ακολούθως δωρίζει εις τον Απόλλωνα και ο οποίος εν συνεχεία την δωρίζει εις τον μυσταγωγό Ορφέα. Εις το σημείον αυτό διευκρινίζεται ότι αι επτά χορδαί της λύρας την οποίαν κατασκεύασεν ο Ερμής συμβολίζουν τας αρμονικάς επιδράσεις των επτά πλανητών εις την  ενσαρκουμένην ψυχήν κατά την στιγμήν της εισόδου της εις το έμβρυον. Οι επιδράσεις αύται αφορούν εις περαιτέρω πορείαν του ενσαρκωμένου ανθρώπου κατ’ αυτήν την ενσάρκωσιν. Πέραν αυτής αι επτά χορδαί συμβολίζουν και τας αρμονικάς αστρολογικαί  επιδράσεις εις τον Συνδετικόν Λόγον της ψυχής των ώστε να προετοιμασθεί δια την μετατροπήν του εις πνευματικόν οργανισμόν. Η παράδοσις από τον Ερμή ενός μουσικού οργάνου, της επτάχορδης λύρας, εις τον θεόν Απόλλωνα συμβολίζει της έννοιας της ΑΡΜΟΝΙΑΣ την οποίαν μεταδίδει εις τον θεόν του πνευματικού Φωτός Απόλλωνα και ο οποίος κατόπιν την μεταδίδει εις τον θείον μυσταγωγόν Ορφέα ίνα και ούτος ακολούθως την μεταδώσει εις τους ανθρώπους. Ο Ορφεύς μετατρέπει την επτάχωρδην λύρα εις εννεάχορδην κατά τον αριθμό των εννέα Μουσών, θυγατέρων της Μνημοσύνης και συνοδών του Απόλλωνος, φορέως του πνευματικού φωτός. Ο Ορφεύς, όπως και κάθε μυσταγωγός, είναι αυτός ο οποίος επηρεάζει τας ψυχάς των μυστών ώστε να εκδηλώσουν εντός των τους εννέα νόμους του πρώτου αναμορφωτικού κύκλου, διαδικασίαν απαραίτητον ώστε να οδεύσουν εις θειοτέρους κόσμους. Η μετατροπή από τον Ορφέα της επτάχορδης λύρας εις εννεάχορδη εις την μυσταγωγικήν φιλοσοφίαν συμβολίζει την αναγκαία βοήθεια του κάθε μυσταγωγού προς τους μύστας δια την μεταμόρφωση του συνδετικού λόγου εις  πνευματικόν οργανισμόν δια της εκδηλώσεως των εννέα νόμων του πρώτου αναμορφωτικού κύκλου. Ας τιμήσουμε και δοξάσουμε την θείαν του παντός αρμονίαν.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

Ο Ερμής είναι ο αγγελιοφόρος των θεών στην ελληνική μυθολογία. Ακόμη λειτουργεί ως ψυχοπομπός, οδηγεί δηλαδή τις ψυχές των νεκρών στον Άδη (όπως μαθαίνουμε στην Οδύσσεια), αλλά είναι και προστάτης των κλεφτών, των τυχερών παιχνιδιών και του εμπορίου. Σύμφωνα με τον επικρατέστερο μύθο, πατέρας του Ερμή ήταν ο Δίας και μητέρα του η Μαία, μία από τις Πλειάδες, τις θυγατέρες του Άτλαντα, του γίγαντα που κρατούσε στις πλάτες του τον ουρανό. Πρόκειται για τις Πλειάδες κόρες που αργότερα ο Δίας τις μετέτρεψε σε αστερισμό, μαζί με τον κυνηγό Ωρίωνα, καθώς ο τελευταίος τις καταδίωκε. Πρόκειται ίσως για την πιο συμπαθητική θεότητα του ελληνικού δωδεκάθεου, καθώς συνδυάζει αρχικά πολύ έντονα τα ανθρώπινα με τα θεϊκά στοιχεία, αλλά και γιατί θεωρείται ουσιαστικά ο πρώτος δάσκαλος του ανθρώπινου γένους, Εκείνος είναι που εισήγαγε τα γράμματα και τις επιστήμες στην ανθρωπότητα, δίδαξε τη χρήση της διάνοιας και μάλιστα υπάρχουν μύθοι πoυ αποδίδουν σε αυτόν τη μετάδοση της γνώσης της φωτιάς στους ανθρώπους. Ταυτόχρονα είναι προστάτης του εμπορίου, των θυσιαστικών τελετών και της μαγείας. Εκφράζει με ένα αρχετυπικό σχεδόν τρόπο την ταχύτητα, την ευλυγισία, τη μεταβλητότητα, μα και τους απατηλούς δρόμους που κάποιες φορές ακολουθεί ο νους, καθώς εύκολα απατάται και κάνει λάθη. Διαθέτει, επιπλέον, μια σκιώδη και περισσότερο ανθρώπινη όψη, καθώς είναι πρώτος στην απατεωνιά, το ψέμα και την κλεψιά. Ο βρετανός ακαδημαϊκός Ρ. Φ. Γουΐλετς γράφει τα εξής: «…ο Ερμής είναι ο πλέον συμπαθής, ο πλέον ασταθής, ο πλέον συγκεχυμένος, ο πιο πολυσύνθετος και επομένως ο πιο Έλληνας από όλους τους ολύμπιους θεούς».

Τα βασικότερα γνωρίσματά του, ωστόσο, είναι ότι λειτουργεί ως αγγελιαφόρος των θεών, δηλαδή ως μεσάζοντας μεταξύ αυτών και των ανθρώπων, ενώ επιτελεί και το λειτούργημα του ψυχοπομπού, οδηγώντας τις ψυχές των νεκρών στον Άδη, Επίσης, είναι από τις θεότητες που για τις δραστηριότητες τους χρησιμοποιουν τη σκοτεινή Νύχτα και γιά αυτό θεωρείται πως έχει πολύ καλή σχέση με τη Σελήνη. Μάλιστα αναφέρεται ότι το βράδυ που έκλεψε τα ιερά βόδια του Απόλλωνα, μόλις την τέταρτη μέρα από τη γέννησή του, η Σελήνη βγήκε δυο φορές, για να τον διευκολύνει στη μετακίνησή του από την Πιερία μέχρι τα όρη της Κυλλήνης. Σύμβολά του είναι το κηρύκειο, έμβλημα των γοργόφτερων αγγελιαφόρων, και τα φτερωτά σανδάλια. Στην Εσωτερική Παράδοση ο Ερμής συμβολίζει το ΛΟΓΟ, δηλαδή το σύνολο όλων των διανοιών στο Σύμπαν ή σε κάποιο από τα υποσυστήματα του.

Η καταγωγή του Ερμή είναι πολύ μακρινή και συνδέεται με την προϊστορική Ελλάδα, καθώς υπάρχουν στοιχεία που υποδεικνύουν ότι οι Ερμές, ή Ερμεία, (οι ορθωμένοι λίθοι που χρησιμοποιούνταν για την οριοθέτηση περιοχών και ως οδοδείκτες για τους ταξιδιώτες) ήταν διαδεδομένες στην προϊστορική Κρήτη και σε άλλες περιοχές της αρχαίας Ελλάδας, και θεωρείται πως έχουν στενή σχέση με τα Καβείρια μυστήρια, τα πιο αρχέγονα μυστήρια της ελληνικής επικράτειας στην αρχαιότητα. Όπως είναι γνωστό, από την πτολεμαϊκή περίοδο η πόλη της Αλεξανδρείας στην Αίγυπτο καθίσταται ένα από τα πιο ξακουστά πνευματικα κεντρα της εποχής, στην οποια συναντώνται και αναμιγνύονται όλα τα φιλοσοφικά ρεύματα. Από παλαιότερα, όμως, από τότε που οι Έλληνες ήρθαν σ’ επαφή με τον αιγυπτιακό πολιτισμό και τη θρησκεία του, επήλθε μια ταύτιση τού ελληνικού Ερμή και του αιγυπτιακού Θωθ, καθώς διαπίστωσαν ότι υπήρχαν κοινά χαρακτηριστικά ανάμεσα στις δυο θεότητες. Ωστόσο, κατά την πτολεμαϊκή και τη ρωμαϊκή περίοδο και τους πρώτους μεταχριστιανικούς αιώνες διαμορφώθηκε μια νέα αρχετυπική μορφή, η οποία δεν ήταν ακριβώς ούτε ο Ερμής ούτε ο Θωθ, αλλά ένας συνδυασμός των χαρακτηριστικών και των δύο, διανθισμένων πιθανώς και με επιδράσεις από την ιουδαϊκή παράδοση. Το 2ο αιώνα π.Χ. ο ιουδαίος μυθιστοριογράφος Αρτάπανος έγραψε μια αφήγηση της ζωής του Μωϋσή, στην οποία ταύτιζε τον ήρωά του με τον Ερμή, δηλαδή τον Θωθ, θεωρώντας πως εισήγαγε στους Αιγύπτιους τα πλοία, τις μηχανές, τα όπλα, τη Φιλοσοφία κ.λπ.. Τον θεωρεί, επίσης, επινοητή των ιερογλυφικών. Γενικότερα, πάντως, θεωρείται ότι ο Ερμής της ελληνιστικής περιόδου ήταν μια προσεκτικά κατασκευασμένη κοσμοπολίτικη θεότητα, η οποία κάλλιστα μπορούσε να ταυτιστεί με θνητά πρόσωπα. Για παράδειγμα, οι Λυκάονες δεν είχαν καμιά δυσκολία να αναγνωρίσουν στο πρόσωπο του Απόστολου Παύλου τον ενσαρκωμένο Ερμή, γιατί ήταν ο πιο ικανός ομιλητής. Και τούτο γιατί εξαιτίας της ιδιότητας των Ερμή-Θωθ ως αγγελιαφόρων των θεών, καθιερώθηκε ο ελληνιστικός Ερμής ως «Λόγος», με την έννοια εκεινου που ερμηνευει στους ανθρώπους τη θεϊκή θέληση.

Οι Στωικοί φιλόσοφοι απέδωσαν στον Ερμή έναν ακόμα κεντρικότερο ρόλο στη θεολογία τους, θεωρώντας τον ως Λόγο-Δημιουργό, επηρεασμένοι προφανώς από την αιγυπτιακή αποδοχή του Θωθ ως δημιουργού. Εκείνο, όμως, που γίνεται εμφανές, είναι ότι η ανάμιξη της αιγυπτιακής με την ελληνική θεολογία σε συνδυασμό με την ελληνιστική φιλοσοφία παρήγαγε ένα σύνολο μεγαλύτερο από τα μέρη του, μια θεότητα που πήρε τη θέση της ανάμεσα στους θεούς του ρωμαϊκού πάνθεου. Παρ’ όλο που στην αρχή οι Ρωμαίοι, σαφώς επηρεασμένοι από το αρχαιοελληνικό πάνθεο, εκρωμάισαν τις ελληνικές θεότητες, στη συνέχεια, η αιγυπτιακή επίδραση είχε ως πρώτο αποτέλεσμα να ταυτίσουν τον Ερμή (Λατ. Mercurius) με τον Θωθ, αλλά δε στάθηκαν εκεί. Μπήκαν στον πειρασμό να δώσουν μια μυθολογική ερμηνεία της παρουσίας του Ερμή στην Aίγυπτο. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Κικέρων απαρίθμησε τουλάχιστον πέντε πρόσωπα που διεκδικούσαν το όνομα Ερμής. Από αυτά το τρίτο ήταν ο γνωστός Ερμής, καρπός της ένωσης του Δία με τη Μαία, ενώ το πέμπτο, που λατρεύτηκε από το λαό του Φενεού, λέγεται ότι σκότωσε το φύλακα των κοπαδιών του Απόλλωνα, τον Άργο, και για να αποφύγει τις συνέπειες κατέφυγε στην Aίγυπτο. Αυτός, σύμφωνα με τον Κικέρωνα, είναι που δίδαξε στους Aιγύπτιους τους νόμους τους και το αλφάβητό τους, «είναι εκείνος που οι Αιγύπτιοι αποκαλούν Θωθ».

Posted in ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ | Leave a Comment »

ΠΑΛΙΜΨΗΣΤΟ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜΗΔΗ (2η ανάρηση)

Posted by lykofron στο 11/11/2011

Στις 28 Οκτωβρίου του 1998, η Ελλάδα έχασε την ευκαιρία να αποκτήσει σε δημοπρασία στη Νέα Υόρκη το Παλίμψηστο του Αρχιμήδη – το αγόρασε ανώνυμος συλλέκτης για 2.000.000 δολάρια. Αυτό που έχασε, δυστυχώς, η ελληνική Πολιτεία, το κέρδισε ευτυχώς η ανθρωπότητα. Το σημαντικότερο επιστημονικό χειρόγραφο που πουλήθηκε ποτέ σε δημοπρασία αποκαλύπτει 13 χρόνια αργότερα, χάρη στη σύγχρονη τεχνολογία και την αφοσίωση των ερευνητών ενός αμερικανικού μουσείου, τα μυστικά της μεγαλύτερης μαθηματικής ιδιοφυΐας του αρχαίου κόσμου.

«Lost and Found: The Secrets of Archimedes» είναι ο τίτλος της έκθεσης που εγκαινιάζεται στις 16 Οκτωβρίου στο Μουσείο Τέχνης Walters της Βαλτιμόρης. Με φωτογραφίες, κείμενα και πολυμέσα, η έκθεση αφηγείται τη συναρπαστική περιπέτεια του σπάνιου χειρογράφου και το τεράστιο πρότζεκτ της συντήρησης, ψηφιακής επεξεργασίας και μελέτης του, που αποδεικνύει ότι ο Αρχιμήδης ανακάλυψε τα μαθηματικά του απείρου, τη μαθηματική φυσική και τη συνδυαστική – κλάδος των μαθηματικών που χρησιμοποιείται στην πληροφορική.

Το 1999, ο ανώνυμος συλλέκτης που απέκτησε το Παλίμψηστο το παραχώρησε στο Μουσείο Walters και μια ομάδα ερευνητών ξεκίνησε την προσπάθεια να διαβάσει το σβησμένα κείμενα στο παλαιότερο σωζόμενο αντίγραφο του αρχαίου Έλληνα μαθηματικού, φυσικού, εφευρέτη, μηχανικού και αστρονόμου, που κρύβει πίσω του μία απίστευτη περιπέτεια: το 10ο αιώνα, στην Κωνσταντινούπολη, ένας ανώνυμος γραφέας αντέγραψε πραγματεία του Αρχιμήδη πάνω σε περγαμηνή, κρατώντας τα ελληνικά του πρωτοτύπου. Το 13ο αιώνα, ένας μοναχός έσβησε το κείμενο του Αρχιμήδη, έκοψε τις σελίδες, περιέστρεψε τα φύλλα κατά 90 μοίρες και τα δίπλωσε στη μέση. Η περγαμηνή στη συνέχεια «ανακυκλώθηκε» μαζί με περγαμηνές από άλλα βιβλία, για να δημιουργηθεί ένα προσευχητάριο (το αποτέλεσμα Όταν το Μουσείο Walters παρέλαβε το χειρόγραφο, πολλοί πίστευαν ότι δεν μπορούσε να ανακτηθεί τίποτε από αυτό. «Ήταν σε φρικτή κατάσταση, έχοντας το βάρος των χιλίων χρόνων του, των μετακινήσεων και της κακής χρήσης», δήλωσε ο διευθυντής του πρότζεκτ «Αρχιμήδης» και επιμελητής χειρογράφων και σπάνιων βιβλίων του Walters, Γουίλ Νόελ.

Τέσσερα χρόνια χρειάστηκαν οι συντηρητές για να διαλύσουν το βιβλίο, λόγω της εύθραυστης κατάστασης της περγαμηνής, που είχε καταστραφεί από μούχλα, ενώ κάποια σημεία είχαν σκεπαστεί με σύγχρονη συνθετική κόλλα! «Κατέγραψα τα πάντα και έσωσα ακόμη και τα πιο μικροσκοπικά κομμάτια του χειρογράφου, φλούδες χρώματος, νήματα, σταθεροποίησα τη μελάνη με ζελατίνη, έκανα αμέτρητες επιδιορθώσεις με γιαπωνέζικο χαρτί», εξηγεί η Αμπιγκέιλ Κουάντ, επικεφαλής του τμήματος συντήρησης χειρογράφων του αμερικανικού μουσείου.

Το 2000, μια ομάδα ερευνητών άρχισε την ανάκτηση των σβησμένων κειμένων. Χρησιμοποίησαν τεχνικές απεικόνισης σε διαφορετικά μήκη κύματος του υπέρυθρου, ορατού και υπεριώδους φωτός (πολυφασματική απεικόνιση). Χάρη σε διαφορετικές μεθόδους ψηφιακής επεξεργασίας, το κείμενο αποκαλύφθηκε στα μάτια των ερευνητών με τρόπο που κανείς δεν το είχε δει για χίλια χρόνια. Ένα μέρος του βιβλίου που είχε σκεπαστεί με ρύπους διαβάστηκε με ακτίνες Χ στο εργαστήριο Stanford Synchrotron Radiation Lightsource (SSRL).

Το απόλυτο άπειρο

Ο Αρχιμήδης, στην πραγματεία του «Περί μεθόδου των θεωρημάτων μηχανικής» ασχολείται με την έννοια του απόλυτου απείρου και το Παλίμψηστο περιέχει το μόνο σωζόμενο αντίγραφο του σημαντικού συγγράμματος. Ο αρχαίος Ελληνας μαθηματικός ισχυρίζεται ότι δύο διαφορετικά σύνολα γραμμών είναι ίσα σε πλήθος, αν και είναι σαφώς κατανοητό ότι είναι άπειρα. Η προσέγγιση αυτή είναι όμοια με έργα του 16ου και του 17ου αιώνα, που οδήγησαν στην επινόηση του λογισμού.

Το Στομάχιον

Το Στομάχιον (ΟΣΤΟΜΑΧΙΟΝ = μάχη με οστά) ένα από τα αρχαιότερα ελληνικά παιχνίδια Επίσης, μόνο στο Παλίμψηστο βρέθηκε το «Στομάχιον» του Αρχιμήδη, η αρχαιότερη πραγματεία περί συνδυαστικής. Θεωρείται ότι ο Αρχιμήδης προσπαθούσε να ανακαλύψει με πόσους τρόπους θα μπορούσε να ανασυνδυάζει 14 τμήματα και να κάνει ένα τέλειο τετράγωνο. Η απάντηση είναι : 17.152 συνδυασμούς. Η συνδυαστική θεωρείται ζωτικής σημασίας στην πληροφορική. Εκτός από τα έργα του Αρχιμήδη, στο Παλίμψηστο βρέθηκαν επίσης κρυμμένα ένα σχόλιο πάνω στις «Κατηγορίες» του Αριστοτέλη, καθώς και κείμενα του Υπερείδη, Αθηναίου ρήτορα του «χρυσού αιώνα». Όταν το Παλίμψηστο οδηγήθηκε στο SSRL, αποκαλύφθηκε στην πρώτη σελίδα και η ταυτότητα του γραφέα , που έσβησε τα γραπτά του Αρχιμήδη. Το όνομά του ήταν Ιωάννης Μύρωνας και τελείωσε τη μεταγραφή των προσευχών στις 14 Απριλίου 1229, στην Ιερουσαλήμ Είναι απίστευτη η εξέλιξη της Τεχνολογίας !

Σημείωση :Αν κάποιος πει, «Καλύτερα που ΔΕΝ το πήραμε εμείς στον πλειστηριασμό» θα θεωρηθεί άραγε ανθέλληνας ;

Πηγή: Χ. Νάνου, Εφημερίδα Αγγελιοφόρος Πηγή εικόνων: Εφημερίδα Αγγελιοφόρος

Posted in ΑΡΧΑΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ | Leave a Comment »

Τι είναι η Ρεφλεξολογία

Posted by lykofron στο 06/11/2011

Είναι μια πανάρχαια Ολιστική Φυσική επιστήμη, που βασίζεται στην ύπαρξη αντανακλαστικών σημείων στα πέλματα, στις παλάμες, στα αφτιά και σε άλλα ειδικά σημεία, που αντιστοιχούν σε κάθε όργανο ή τμήμα του σώματος. ΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΒΑΣΗ Η ζωνοθεραπεία βασίζεται πάνω στη θεωρία ότι το σώμα το διατρέχουν 10 ζώνες. Πέντε αριστερά και πέντε δεξιά. Αρχίζοντας από τα δάκτυλα των ποδιών και καταλήγοντας στο κεφάλι. Το ίδιο συμβαίνει και με τα χέρια. Έτσι, αν κάποιο όργανο έχει πρόβλημα, το πρόβλημα αυτό θα επηρεάσει ολόκληρη τη ζώνη και θα δημιουργηθεί μια ενεργειακή συμφόρηση. ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ Ασκώντας πίεση σε συγκεκριμένες περιοχές του σώματος π.χ. πέλματα, διεγείρεται η φυσική αυτο-θεραπευτική δύναμη του σώματος. Με την κατάλληλη πίεση στα σημεία αυτά αυξάνεται σημαντικά η ροή της ενέργειας στα αντίστοιχα όργανα και αυτό συνεπάγεται την εξισορρόπηση του οργανισμού μέσα από την χαλάρωση. Είναι γνωστό ότι περισσότερα από τα ? των προβλημάτων υγείας συνδέονται με τη νευρική ένταση – άγχος. Δίνουμε λοιπόν την ευκαιρία στο σώμα μέσω της χαλάρωσης και της ενεργειακής κινητοποίησης να εναρμονίσει τις λειτουργίες του. Πρώτος ο Ασκληπιός αναφέρθηκε στις μυστήριες δυνάμεις του οργανισμού τις οποίες ενεργοποιούσε κυρίως με μαλάξεις. ΣΕ ΠΟΙΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ Η Ρεφλεξολογία είναι μια ολιστική μέθοδος αυτο-θεραπείας και σαν τέτοια δεν αποσκοπεί σε βελτίωση συμπτωμάτων αλλά αποβλέπει στη συμπληρωματική θεραπεία σε βαθύτερο επίπεδο. Οι δυνατότητες της Ρεφλεξολογίας καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα παθήσεων και η αποτελεσματικότητα της στέκει πρόκληση μπροστά μας να τη δοκιμάσουμε. Μερικές από τις παθήσεις στις οποίες έχει εφαρμοστέι είναι: γυναικολογικά προβλήματα, άγχος, αϋπνίες, πονοκέφαλος, δυσκοιλιότητα, πεσμένο αμυντικό νευρικό σύστημα. Βέβαια η Ρεφλεξολογία δεν είναι πανάκεια, όπως τίποτε άλλωστε. Ο Ρεφλεξολόγος δεν είναι γιατρός, δεν κάνει διάγνωση ιατρικών καταστάσεων και δεν αντικαθιστά την ιατρική φροντίδα. Η ΡΕΦΛΕΞΟΛΟΓΙΑ ΣΤΟΝ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΚΟΣΜΟ Σήμερα η Ρεφλεξολογία εφαρμόζεται σε όλον τον κόσμο: Σε κλινική στειρότητας στην Αργεντινή. Σε κλινική αποκατάστασης από εγκεφαλικές κακώσεις στο Οχάϊο. Σε προγράμματα για την Τρίτη ηλικία. Σε κέντρα αποκατάτασης αλκοολικών. Σε κέντρα αποκατάστασης ναρκομανών. Σε σχολές νοσοκόμων και φυσικής θεραπείας. Σαν συμπληρωματική ιατρική στην Αγγλία και Ελβετία. Σε σχολεία στη Γαλλία, Ναϊρόμπι, Ινδία. Στη Γερμανία σε συνεργασία με γιατρούς. Στην Κίνα όπως και ο Βελονισμός. Σε κλινικές για Αντανακλασιοθεραπείες στη Ρωσία. Στο Ισραήλ από 6.000 Ρεφλεξολόγους. Στην Ολλανδία με την υποστήριξη 7 Συλλόγων. Στην Αγγλία με την υποστήριξη 13 Συλλόγων. Στον Καναδά διδάσκεται από 53 δασκάλους. Στη Δανία 10% του πληθυσμού δέχεται Ρεφλεξολογία από 3.000 Ρεφλεξολόγους. Στη Ν. Αφρική υπάρχουν 1.000 Ρεφλεξολόγοι. ΠΗΓΗ ΜΑΘΗΜΑΤΑ https://mail.google.com/mail/?zx=vmjeq92begk5&shva=1#mbox/13378388c499a9a7

Posted in ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΚΛΠ | Leave a Comment »